اسلام به‌عنوان یک نظام جامع، اصول و احکامی را برای تنظیم و مدیریت جامعه‌ای سالم معرفی و وجوه آن را تبیین کرده است که به‌کاربستن و پیاده‌کردن آنها در متن و بطن جامعه، ضامن فراهم‌آوری محیطی آرام توأم با همدیگرپذیری و زندگی مسالمت‌آمیز است.

در واقع این شخصیت کم‌نظیر را کل دنیا باید می‌شناخت و از معارفش بهره می‌برد و نام ایشان در کنار بزرگانی همچون شاگردان و مریدان علامه اشرف‌علی تهانوی، مولانا محمد قاسم نانوتوی، علامه محمد یوسف بنوری، مولانا مفتی محمد شفیع و دیگر بزرگواران امت یاد می‌شد اما دست تقدیر طوری رقم خورده بود که ایشان نیز به‌مانند خیلی از اساتید خود همچون استاد عطاجیق آخوند چوگان، استاد طایجان آخوند قره‌جه، استاد عبدالعزیز آخوند چوگان و استاد نظر آخوند ماهری رحمهم الله و دیگر معاصرانش از اساتید و علمای بزرگ ترکمن‌صحرا به خاطر موقعیت و شرایطی که داشته‌اند ناشناخته و گم‌نام می‌ماند.

شیخ عبدالمجید بن عزیز الزندانی، در سال 1942م. در قریۀ “الظهبی” از توابع “الشعر” استان “اِب” یمن به دنیا آمد. اما ایشان اصالتا از اهالی “زندان” از نواحی محلۀ “ارهاب” ولایت صنعا بود. وی یکی از نمادهای نهضت اسلامی به شمار می‌آید. وی حین اقامتش در مصر، از جنبش بین‌المللی “اخوان المسلمین” متأثر شده و همواره با آن‌ ارتباط داشت که منجر به دستگیری وی توسط مقامات مصری و اخراج وی از کشور مصر شد.

گویی خدای متعال برای ازالهٔ همین شبهه، پس از ذکر فضایل و برخی از احکام ماه رمضان، می‌فرماید: اگرچه ماه رمضان گذشته است، هرگز تصور مکنید که خداوند هم از شما دور شده است، بلکه چنان‌که اوتعالی در رمضان به شما نزدیک بود در غیر رمضان هم به شما نزدیک است. این شما بندگان هستید که در ماه رمضان به من نزدیک‌تر می‌شوید و پس از آن از من فاصله می‌گیرید. اگر شما بخواهید، همان‌طور که در رمضان قرب مرا حاصل کرده بودید، خیلی راحت می‌توانید در هر زمان به من نزدیک و نزدیک‌تر شوید؛ چراکه: «وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ»؛ ما از رگ جان هم به بنده نزدیک‌تریم، این بنده است که با غفلت‌ها، نافرمانی‌ها و بی‌پروایی‌هایش از ما دور می‌شود.

در ماه رمضان كه خود گنجی گران‌بهاست، چنان گنجی نهفته كه در طول ماه فقط یک شب حاصل می‌شود و آن گنج معادل با عبادت مخلصانۀ هزار ماه (سی‌هزار شب = هشتادوسه سال و چهار ماه) می‌باشد. سبحان‌الله! هزاران كیلوگرم طلا نه، بلكه تمام طلاهای ناب دنیا با ارزش این گنج برابری نمی‌كنند.

رمضان بهترین فرصت برای تربیت نسل جوان به‌عنوان بزرگترین سرمایه جوامع است، چراکه با واحدهای درسی تئوری و غالبا عملی‌اش، بهتر می‌تواند نقاط ضعف دوران نوجوانی و جوانیِ خصوصا نسل Z را پوشش اصلاحی دهد و در عین حال، نقاط قوت این نسل را به سمت رشد بیشتر و بهتر جهت‌دهی کند.

پیشینیان و سَلف صالح از صحابه و تابعین و تبع تابعین ارزش ماه رمضان و فرصت‌هایی را که خداوند برای پیشرفت و ترقی و پیمودن درجات احسان و نزدیکی به خدا در آن قرار داده است درک می‌کردند. آنان نیکی و تقوا در این ماه را فراموش نمی‌کردند. این ماه را ماه توبه و بازگشت و ماه تلاوت و تدبر در قرآن و ماه ادای حق قرار می‌دادند.

بخش مهمی که نقطه مشترک همه ادیان نیز است و در طول تاریخ بشریت سهم بسزایی در تغییر و تحول انسان به سوی خیر و خوبی داشته «روزه» ماه مبارک رمضان است. اجرای این فریضه مهم الهی اگرچه از لحاظ زمان و مکان و کمّ‌وکَیف متغیر بوده، اما ماهیت آن در همۀ ادیان یکی بوده و یک هدف را که همان تغییر و تحول انسان است دنبال کرده است.

ادله‌ی شرعی از کتاب و سنت نه‌تنها بیانگر ارتباط محکم بین ماه رمضان با قرآن است، بلکه خبر از پیوند تاریخی ناگسستنی میان این ماه و وحی الهی دارد. همانطور که همه‌ی کتاب‌های آسمانی در ماه رمضان به‌صورت تمام و کمال و یک‌باره بر پیامبران نازل شده، آغاز مرحله‌ی نزول متفرق قرآن که با اوایل سوره‌ی علق {اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ} آغاز گشته نیز با این ماه مصادف است، بلکه این رخداد از فضایل این ماه می‌باشد.

رمضان بهترین فرصت برای ارتقای معنویت و اصلاح سبک زندگی است. مؤمنان از فرصت رمضان برای خودسازی و دگرسازی بهره‌برداری می‌کنند و خود را از معاصی دور نگه می‌دارند و ارتباطات‌شان را کم می‌کنند و بر عبادت و تهجد و قیام شبانه و صیام روزانه تمرکز می‌کنند و همواره به سمت پاکی و ارتقای روحی قدم برمی‌دارند تا زندگی روحانی خود را توسعه دهند و به‌سوی پیشرفت معنوی حرکت کنند.