
شیخ عبدالمنعم صالح العلی العزی (معروف به محمد احمد الراشد)، از نویسندگان، دعوتگران و نظریهپردازان برجسته و سرشناس جهان اسلام بود. وی 8 جولای 1938 (17 تیرماه 1317) در محله «اعظمیه» بغداد دیده به جهان گشود.

اولین خطبه حضرت عمر فاروق رضیاللهعنه که ابنسعد آن را در کتاب «طبقات کبری» نقل کرده است، درواقع به اصول مهم سیاست عملى عمر فاروق رضىاللهعنه در تعامل با مردم اشاره دارد که در تاریخ اسلام از آن با عنوان «سیاست شرعی» یاد میشود.

ذیالحجه را بدانجهت «ذیالحجه» میگویند که یکی بزرگترین عبادتها یعنی «حج» در آن واقع است. اللهتعالی ذیالحجه را با چنان عبادتهایی خاص کرده است که در هیچیک از ماههای سال یافت نمیشوند. بزرگترین فضیلت این ماه، این است که عبادتهایش خاصِ ذیالحجه است؛ طوریکه اگر کسی طاعات این ماه را در دیگر ماهها ادا کند، نهتنها ثوابی عایدش نمیشود که مرتکب بدعت نیز میشود.

وقتی چرایی معایب قوانین بشری را کنکاش و کاوش میکنیم و در مقابل، محاسن احکام دینی را زیر ذرهبین بررسی و تحقیق قرار میدهیم، به همین نتیجهٔ هویدا دست مییابیم که مقایسه اینها در یک سطح و داخل یک ترازو قابلقبول و معقول نیست؛ زیرا یکی مملو از معایب، کاستیها و سوءاستفادهگریها و دیگری جامع کمالات و خوبیها و خیراندیشیهاست؛ حتی وجوه مشترکِ نسبی باهم ندارند، چون قوانین جوامع بشری نتیجهٔ تعقل و اندیشهورزی ناقص انسانها با بینش و نگرش منفعتطلبانه و خودبرتربینی بلندپروازنه، و احکام دینی وحی خداوند متعال برای بهسعادترساندن انسانهاست.

«پیرمحمد ملازهی هستم، متولد ۱۳۲۵ در روستای پسکوه از توابع شهرستان سراوان در بلوچستان. دوران خردسالی و کودکی من همراه شده بود با پایان جنگ جهانی دوم که در بسیاری از نقاط جهان مشکلاتی همچون فقر را پدید آورده بود. در ایران هم با توجه به حضور نیروهای انگلیس و شوروی وضع به همین منوال بود. با توجه به نفوذ نیروهای انگلیسی در جنوب و اینکه حجم زیادی از مواد غذایی را یا میخریدند یا تصرف میکردند، در بلوچستان وضعیت فقر محسوس بود.

وقتی بحث مقایسه به میان میآید، نخست باید تلاش ورزید که هر دو هماورد از هر نظر با هم همسان و هموزن باشند؛ درغیراینصورت، برگزاری نبرد و رقابت برای تفکیک برنده و بازنده امری بیهوده و پوچ خواهد بود. اما گاهی اجرای چنین مقایسه و هماوردی از سر ناچاری برای رسیدن به هدفی والاتر و تبیین زوایای پنهان پدیدهای نوین یا مروج نیاز و لازم خواهد بود. ازهمینرو، در کنارهم قراردادن قوانین بشری در طول تاریخ و احکام زندگیساز اسلام یک ضرورت جهت دستیافتن به نتیجهای سرنوشتساز و تفکیککننده است و آن نتیجه، بیان برتری احکام حیاتبخش اسلام در برابر ضعف و ناکارآمدی قوانین بشری است.

اسلام بهعنوان یک نظام جامع، اصول و احکامی را برای تنظیم و مدیریت جامعهای سالم معرفی و وجوه آن را تبیین کرده است که بهکاربستن و پیادهکردن آنها در متن و بطن جامعه، ضامن فراهمآوری محیطی آرام توأم با همدیگرپذیری و زندگی مسالمتآمیز است.

در واقع این شخصیت کمنظیر را کل دنیا باید میشناخت و از معارفش بهره میبرد و نام ایشان در کنار بزرگانی همچون شاگردان و مریدان علامه اشرفعلی تهانوی، مولانا محمد قاسم نانوتوی، علامه محمد یوسف بنوری، مولانا مفتی محمد شفیع و دیگر بزرگواران امت یاد میشد اما دست تقدیر طوری رقم خورده بود که ایشان نیز بهمانند خیلی از اساتید خود همچون استاد عطاجیق آخوند چوگان، استاد طایجان آخوند قرهجه، استاد عبدالعزیز آخوند چوگان و استاد نظر آخوند ماهری رحمهم الله و دیگر معاصرانش از اساتید و علمای بزرگ ترکمنصحرا به خاطر موقعیت و شرایطی که داشتهاند ناشناخته و گمنام میماند.

شیخ عبدالمجید بن عزیز الزندانی، در سال 1942م. در قریۀ “الظهبی” از توابع “الشعر” استان “اِب” یمن به دنیا آمد. اما ایشان اصالتا از اهالی “زندان” از نواحی محلۀ “ارهاب” ولایت صنعا بود. وی یکی از نمادهای نهضت اسلامی به شمار میآید. وی حین اقامتش در مصر، از جنبش بینالمللی “اخوان المسلمین” متأثر شده و همواره با آن ارتباط داشت که منجر به دستگیری وی توسط مقامات مصری و اخراج وی از کشور مصر شد.

گویی خدای متعال برای ازالهٔ همین شبهه، پس از ذکر فضایل و برخی از احکام ماه رمضان، میفرماید: اگرچه ماه رمضان گذشته است، هرگز تصور مکنید که خداوند هم از شما دور شده است، بلکه چنانکه اوتعالی در رمضان به شما نزدیک بود در غیر رمضان هم به شما نزدیک است. این شما بندگان هستید که در ماه رمضان به من نزدیکتر میشوید و پس از آن از من فاصله میگیرید. اگر شما بخواهید، همانطور که در رمضان قرب مرا حاصل کرده بودید، خیلی راحت میتوانید در هر زمان به من نزدیک و نزدیکتر شوید؛ چراکه: «وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ»؛ ما از رگ جان هم به بنده نزدیکتریم، این بنده است که با غفلتها، نافرمانیها و بیپرواییهایش از ما دور میشود.