پیغمبر صلی‌الله‌علیه وسلمِ دل سکّ مزن ؤ پراه اَت. باز نرم‌‌دل ؤ مهروان اَت. بے‌اندازه وش‌رپتار اَت. گوں وتی صحابیاں مزاحی کت ؤ گوں آیاں گپ ؤ ٹال ؤ دیوانی کت. گوں وتی زهگاں مسکرایی کت ؤ آئی وتی کُٹّا نندینت اَنت.

لۏچستانا رسم اِنت که مردماں په هما دۏستی ؤ واهگے که گۏں عالمانش هست، واجهانی دستان چُکّ اَنت، بلے واجه مولانا عبدالعزیزا اِے کار پسند نکت، یکبرے گوشتی: منا دۏست نبیت که یکّے منی دستان بچکّیت.

شما را اَلّم ٳنت که ورنائیِ دور شرتریں دَور ٳنت، اے دورِ تها مردم په هر کارا ڈڈ ؤ تیار اِنت. الله پاکا ما را اِے نعمت داتگ، اِے نعمتا بازیں زمه‌واری هں هست. هر ورناءِ سرا لازم اِنت که وتا دینِ وارث بزانت ؤ چه واجه پیغمبر ؤ قرآنِ حکماں رندگیری بکنت.

یسرا اے قومِ نام عادِ ثانی أت، بلے رندا اے قومِ سرا قوم ثمود نام بندگ بوت. اے قوما هم پیسری رهرویں قومانی وڑا بت پرستی بنا کُت ؤ وهدے کہ اے قومِ گناه روچ روشنِ وڑا آشکار بوتنت.

ایرانِ اهل‌سنتِ‌مزنېں دینی عالما جمعه (6 مرداد 1396) گپاں په ایرانِ نۏکېں وزیرانی دیوانِ‌ سرجم بیگا اشاره کرت ؤ اهل‌سنتِ‌ هۏرکنگ وقت ؤ‌ زمانگِ لۏٹ ؤ په شیعه ؤ‌ سنی ؤ تمام اقلیتانی فایده‌یا زانت.

اعتدال عربی گالے، معنایی اِشنت: میانی راهِ گرگ، چه گیشی ؤ‌ کمی دور بیگ، وسطی بیگ، صاف ؤ راست ؤ تچک بیگ.

واجه مولانا محمدانور ملازهی، عین‌العلوم گشتِ حدیثِ استاد زی 27 تیر 1396 ئا سراوانِ هُورېں قبرستانا وانگ بوت.

شیخ‌الاسلام مولانا عبدالحمیدا وتی اِے هپتگِ (23 تیر 1396) جمعه‌یِ گپاں په «نشئه/ مواد مخدرِ» معامله ؤ سودائیِ ضرر ؤ تاواناں اشاره کرت ؤ گوشتی: مواد مخدر مالے نهنت، بلکېں دو سرېں مارے که دوئېں طرفاں نېش/تِج جنت.

قیامتِ روچا قرآن ؤ قرآن‌والا (صاحب) آرگ بنت، هما که دنیاءِ تها قرآنِ سرا عملش کرتگ؛ سوره «بقره» ؤ «آل‌عمران» دیما اَنت ؤ چه وتی صاحبا دیمپانی کننت.

سرهنگے زهگ من دیست که اِغلِمشِ (یک بادشاهے بوتگ) کلاتِ دپا اوشتاتگت. آئی سکّیں شیوار ؤ‌ زرنگے اَت. زانت ؤ سمجی چه توصیفا در اَت. چه هما گونڈیا، مزنی ؤ سرداریِ نشانی آئیِ پیشانیگا ظاهر اَت.