
مشکلات اقتصادی جامعه امروز شرایط فعلی تامین معیشت پدران بسیاری از خانوادهها را تحت تأثیر قرار داده است و معضل بیکاری بیش از پیش کلاف سردرگم افکار پریشان پدران فاقد شغل ثابت را در هم پیچیده است.

مآبی رنج میبرد، این روزها باز همچون سال ۹۸ و پیش از آن با سیل دستوپنجه نرم میکند. طبق معمول و پس از هشدار هواشناسی «ستاد بحران» در هر شهرستان تشکیل میشود و برای مواجهه با بحران پیش رو اعلام آمادگی میکنند. اما باز شاهدیم این ستاد در اوج بحران ناتوان از مدیریت بحران است.

بیش از صد روز از عمر دولت آیتالله ابراهیم رئیسی گذشته و در این مدت مهرهچینیها و انتصابات عمده صورت گرفتهاند. در این میان، جامعه اهل سنت ایران به نظاره نشسته تا عملکرد دولت جدید را نسبت به حقوق خودش ببیند. متأسفانه تا این لحظه خبری از تحقق وعدههای تیم انتخاباتی آیتالله رئیسی در انتخابات خرداد 1400 نیست.

همه میدانند مشكل عدم توسعه بلوچستان در وسعت زياد آن نيست، بلكه علت را بايد در نگاههای امنيتی و قومی، ايدئولوژيک و مذهبي جستجو كرد و اين نگاه بايد تغيير كند.

“وریا غفوری” و “دانیال شهبخش” از دو قومیت و مذهب ایرانی برای ایران در میدان پهلوانی و جوانمردی مبارزه میكنند، و در همین زمان واعظ و مداحی با شمایل اسلامی و قلبی پر از كینه و بغض و افكاری شیطانی بر منبری طلایی نشسته و به وعظ و ارشاد مؤمنینی سادهدل مشغول است.

وحدت ملی ارزشمندترین و ضروریترین آرمان هر کشور است که مردم برای تحقق آن فداکاری و جانفشانی میکنند. وحدت ملی همان اصلی است که رهبران برای حفظ کشور، آن را استراتژی اول خود اعلام میکنند و تحقق آن را سرلوحه برنامههای خود قرار میدهند و همه کشورها به داشتن آن افتخار میکنند.

همانگونه که متوقع بود و اظهار نگرانی میشد، پس از روی کار آمدن دولت «امارت اسلامی افغانستان» و خروج نیروهای نظامی خارجی، بزرگترین چالش امنیتی این نظام، گروه خشن و تروریستی «داعش» خواهد بود.

هیچکس تصور نمیکرد که بزرگترین ابرقدرت جهان اینگونه از افغانستان خارج شود. اما آنچه حالا مهم است، اینکه باید دید طالبان اینبار چگونه مملکت را مدیریت میکنند. بدون تردید آزمون سختی در پیش دارند که تنها راه موفقیت در این آزمون این است که باور کنند مسئولیت سنگینی در قبال ملت افغانستان و اسلام و مسلمین و جهان و جهانیان متوجۀ آنان است

زارشهایی که از زبان افغانهای کوچداده شده منتشر شده میرساند که آنها در شرایط بسیار سختی زندگی میکنند. این مهاجران مدعیاند که با گذشت یک ماه از بیرونآوردنشان از افغانستان توسط آمریکا، هنوز سرنوشتشان مشخص نیست و در اردوگاههای ایالات متحده آمریکا و چند کشور آسیایی آوارهاند.

واقعا از بیقانون دفاع نمیکنم، اما میخواهم بگویم قانون میتواند کمی هم مهربان باشد. قانون هم میتواند کمی دست و دلباز باشد، البته نه برای آنکه هزار دارد و دنبال هزار و یک است بلکه با کسی که هیچ ندارد؛ آلونک، هیچ است… تنها آدمی را از شر سوز و سرما در امان نگه میدارد.