امروز :چهارشنبه, ۳ تیر , ۱۴۰۵
حالا سرزمين اژدها با قرارداد و یا توافقنامهٔ ٢٥ سالهای كه مردم از مفاد آن اطلاع زيادی ندارد پا به اين سرزمين گذاشته است و این روزها مخالفان و موافقان این توافقنامه که شاید اطلاع کاملی از آن ندارند با گمانهزنی به بحث نشستهاند.
مولانا عبدالحمید در مراسم نماز جمعه اهلسنت زاهدان (مورخه 17 بهمن 1399) مسائل بسیار اساسی و مهمی را مطرح کرد که تجدیدنظر و اصلاح اصل 115 قانون اساسی کشور و «رفع ممنوعیت کاندیداتوری اهلسنت در انتخابات ریاستجمهوری» از مهمترین آنها بود.
مردم سیستانوبلوچستان چه در سراوان، چه در زاهدان، چه در چابهار و چه در ایرانشهر بر یک نکته تاکید دارند؛ اگر ناآرامیها ادامه یابد و به سختگیری در مرز منجر شود همانهایی که با تویوتا هشتادوپنجشان لقمهای نان برای سفره خانواده فراهم میکردند، بیکار میشوند و این بیکاری و بینانی بر نارضایتی میافزاید.
اگر به دنبال کاهش مشکلات و افزایش تعاملات مردم و مسوولان هستیم راهی نیست جز اینکه مسوولان به سرعت درباره موضوعات مهم واکنش نشان دهند و رسانهها همیشه در صحنه حوادث و اتفاقات حاضر باشند.
از عمر نظام برنامهریزی در ایران بیش از هفت دهه گذشته، اما چیزی حدود دو دهه است که مسئله توسعه سیستانوبلوچستان به یکی از موضوعات و محورهای اصلی اسناد و برنامههای توسعه کشور تبدیل شده… با وجود همه اقدامات انجامشده، بهجز در مرکز استان، هنوز بخشهایی از گستره این استان پهناور دههها و کیلومترها با مناطق دیگر کشور فاصله دارد. واقعیتی که میتوان آن را در قالب «خطای بدفهمی مسئله» و «خطای سیاستگذاری» در سیستانوبلوچستان بهتر توضیح داد.
اولین نماز جمعه اهلسنت زاهدان در چهلودومین سالگرد انقلاب اسلامی ایران، سخنان فراوان و قابل تاملی داشت. سخنان روز جمعه مولوی عبدالحمید گرچه گلایهآمیز بود، ولی بیشتر از هر چیز خیرخواهانه و دلسوزانه بود.
اخوت اسلامی یکی از ارمغانهای برجسته دین مقدس اسلام است. بر اساس این اصل استوار، تمامی اعضای پیکره بزرگ امت اسلامی بهرغم تنوع قومی، منطقهای و نژادی، در زیر یک چتر قرار میگیرند. خداوند متعال در قرآن کریم تصریح فرموده است: «إنما المؤمنون إخوة»؛ مؤمنان برادر همدیگر هستند. [حجرات: ۱۰] بر اساس این اصل، حلقه وصل امت اسلامی «ایمان» است.
اینجا، در آخر دنیا؛ سیستانوبلوچستان؛ اینک ماییم و مسئولینی حتی کمتر از «حسنك»! كارگزارانی كه مردمان، در نظرشان کماهمیتتر از بز و گاو حسنکاند! چراكه حسنک تنها یك روز در ادای مسئولیتش در قبال حیوانات تاخیر كرد و در همانجا «تصمیم گرفت، از فردا غذای حیوانها را زودتر بدهد»! اما مسئولین ما هر سال زمستان صف های دورودراز كپسول گاز، اوضاع نامناسب توزیع نفت را میبینند و به اصطلاح «كکشان نمیگزد»! كه بماند، زمستان امسال به این دو صف، صف نان هم افزوده شده است.
اکنون 42 سال از آن روزگاران گذشته است و در نگاهی منصفانه به آنچه روی داده است میتوان گفت که بر خلاف آنچه در سطح تبلیغاتی عنوان میشود، دستآوردها اندک بوده و در بخشهایی در جهت خلاف اهداف حرکت کرده است.
در دنیای سیاست، نامهها و مکاتبات سیاسی هم از اهمیت خاصی برخوردار است و گاهی بخشی از تاریخ میشوند. در این سالها مولانا عبدالحمید با نوشتن نامه به رهبری، از وجود بیعدالتی و تبعیض نسبت به اقوام و مذاهب و رعایتنشدن حقوق شهروندی آنان گلایه دارند.
