امروز :شنبه, ۲۳ آبان , ۱۴۰۵
کارشناسان روان‌شناسی و علوم رفتاری نیز توصیه می‌کنند که والدین هنگام مواجهه با اشتباهات فرزندان، از روش‌های اصولی و مرحله‌به‌مرحله استفاده کنند؛ روش‌هایی که ضمن اصلاح رفتار کودک، از آسیب‌های روانی جلوگیری کرده و به حفظ سلامت شخصیتِ درحال‌رشد او کمک می‌کند.
دکتر حبیب‌الله سالارزهی از نسل نخبگان جوان بلوچ و اهل سنت سیستان‌وبلوچستان و از آن‌دسته مدیرانی بود که علم را جدا از توسعۀ منطقه نمی‌دید و باور داشت سیستان‌وبلوچستان برای عبور از چالش‌های اقتصادی و ایجاد فرصت برای نسل جوان، بیش از هر چیز به میدان‌دادن به دانش، فناوری، خلاقیت و توانمندی نیروهای بومی نیاز دارد.
نسخه درمانی مولانا عبدالحمید، بر اساس مدل اسپریگنز، گذار از یک ساختار مونوپولیستی (انحصارگرا) به یک ساختار پلورالیستی (کثرت‌گرا) را ترسیم می‌نماید. ایشان بر این باور ژرف استوارند که بقا و استمرار ایران معاصر، در گرو پذیرش تکثر و تنوع قومی، مذهبی و سیاسی است و راه عبور از بحران کنونی، در به‌رسمیت‌شناختن «دیگری» و بازگشت راستین به مردم و اراده جمعی نهفته است. در این مسیر، نشانه‌هایی از همگرایی تدریجی بخش‌هایی از بدنه حاکمیت با این منطق اصلاحی، به‌ویژه در موضوع «توافق عادلانه» و بازنگری در سیاست‌های داخلی و خارجی، در تحولات اخیر به چشم می‌خورد که خود، گواهی بر ژرفا و کارآمدی این گفتمان در افق آینده ایران است.
تواضع یکی از صفات حسنه است که مولانا دین‌محمد رحمه‌الله بدان متصف بود. در همه امور رضایت الله تعالی را مدنظر داشت؛ نه از ستایش مردم خوشحال می‌شد و نه از نکوهش آنان ناراحت. در حلم و بردباری نیز سرآمد بود. با اقشار مختلف مردم اعم از عوام و علما و اساتید حوزه و طلّاب با رفقت و مهربانی رفتار می‌کرد. همت والایی داشت و برای نیل به هدف، مشکلات را درهم می‌شکست، کمتر کسی از معاصرانش را سراغ داریم که به پایۀ همت ایشان برسد.
دکتر اقبال لاهوری رحمه‌الله از مخالفان سرسخت سیاست‌های بریتانیا در خصوص اسکان یهودیان در فلسطین بود. پس از جنگ جهانی اول، کشورهای غربی تمام وعده‌هایی که در جریان مذاکرات به مسلمانان داده بودند را زیر پا گذاشتند و بر اقامت یهودیان در فلسطین اصرار کردند. از این رو علامه اقبال رحمه‌الله از تریبون‌های مختلف نگرانی خود را نسبت به مسئله‌ی فلسطین بیان می‌کرد.
شیخ عبدالمنعم صالح العلی العزی (معروف به محمد احمد الراشد)، از نویسندگان، دعوتگران و نظریه‌پردازان برجسته و سرشناس جهان اسلام بود. وی 8 جولای 1938 (17 تیرماه 1317) در محله «اعظمیه» بغداد دیده به جهان گشود.
«پیرمحمد ملازهی هستم، متولد ۱۳۲۵ در روستای پسکوه از توابع شهرستان سراوان در بلوچستان. دوران خردسالی و کودکی من همراه شده بود با پایان جنگ جهانی دوم که در بسیاری از نقاط جهان مشکلاتی همچون فقر را پدید آورده بود. در ایران هم با توجه به حضور نیروهای انگلیس و شوروی وضع به همین منوال بود. با توجه به نفوذ نیروهای انگلیسی در جنوب و اینکه حجم زیادی از مواد غذایی را یا می‌خریدند یا تصرف می‌کردند، در بلوچستان وضعیت فقر محسوس بود.
در واقع این شخصیت کم‌نظیر را کل دنیا باید می‌شناخت و از معارفش بهره می‌برد و نام ایشان در کنار بزرگانی همچون شاگردان و مریدان علامه اشرف‌علی تهانوی، مولانا محمد قاسم نانوتوی، علامه محمد یوسف بنوری، مولانا مفتی محمد شفیع و دیگر بزرگواران امت یاد می‌شد اما دست تقدیر طوری رقم خورده بود که ایشان نیز به‌مانند خیلی از اساتید خود همچون استاد عطاجیق آخوند چوگان، استاد طایجان آخوند قره‌جه، استاد عبدالعزیز آخوند چوگان و استاد نظر آخوند ماهری رحمهم الله و دیگر معاصرانش از اساتید و علمای بزرگ ترکمن‌صحرا به خاطر موقعیت و شرایطی که داشته‌اند ناشناخته و گم‌نام می‌ماند.
شیخ عبدالمجید بن عزیز الزندانی، در سال 1942م. در قریۀ “الظهبی” از توابع “الشعر” استان “اِب” یمن به دنیا آمد. اما ایشان اصالتا از اهالی “زندان” از نواحی محلۀ “ارهاب” ولایت صنعا بود. وی یکی از نمادهای نهضت اسلامی به شمار می‌آید. وی حین اقامتش در مصر، از جنبش بین‌المللی “اخوان المسلمین” متأثر شده و همواره با آن ارتباط داشت که منجر به دستگیری وی توسط مقامات مصری و اخراج وی از کشور مصر شد.
سیمایی جذاب، شخصیتی باوقار، و هیئتی برازنده و دوست‌داشتنی داشت. از دور که ظاهر می‌شد گویی موکبی باشکوه در حال حرکت است و می‌طلبد که حاضران دمی به احترام بایستند و به تماشا بنشینند… دنیادیده، پرتجربه، آدم‌شناش، جامعه‌شناس، محقّق، و شخصیت علمی و فکری و عرفانی بسیار برجسته‌ای بود
