
مسیحیان علیرغم آتشافروزیهای غرب در جهان که تاریخ از آوردن مشابه آن حتی در جنگ جهانی اول که 7میلیون کشته و 21 میلیون زخمی برجا گذاشت، عاجز است؛ باز هم «جنایتکار» نیستند و ما هم آنها را «تروریست» نمیدانیم!!

اوضاع کنونی جهان اسلام و بحرانهای سیاسی، مذهبی و معنوی آن بر کسی پوشیده نیست و آنچه از آن با نام «گفتمان مولانا عبدالحمید» یاد میکنیم، راه حل عملی مناسب برای کاهش بحرانهای مذکور است.

تأثیر مافیای رسانهای و خبری با حجمی وسیع و اختاپوسی و پوشش همهجانبه، حاکی از آن است که دیگر خبر جنگهای فرسایشی و دیدن آثارش در تلویزیون، وجدانها را به درد نمیآورد!

آنچه این روزها بیش از هر چیز دیگری، میان کوردها ایجاد حساسیت کرده و به آن میپردازند، به عقیدهی عدهای، موضوع توجه بیشتر به شمّ «ملیگرایی» است تا دینی.

سخنان جناب عبدالحمید با فلسفه ایرانشهری که در آن همه اقوام و مذاهب از حقوق مساوی برخوردارند، تطابق دارد و با استقبال نخبگان و کنشگران سیاسی در سطح ملی مواجه شده است.

وقتی بتوانیم منادیان صلحطلبی نظیر مولوی عبدالحمید و اهلسنت و فرزندان ایرانی و شایسته دیگر اقوام و مذاهب را بکار گیریم میتوانیم نمونهای عینی و عملی برای امروز خاورمیانه از دست بحران و ناکارآمدی و تضاد هویتی ایجاد کنیم.

استقبال گسترده از سخنان مولانا عبدالحمید در این همایش بیانگر یک نکته است؛ اینکه بخش بزرگی از ملت ایران به این درجه از بلوغ فکری، سیاسی و اجتماعی رسیده است که بهدور از تعصبات قومی، مذهبی، نژادی، زبانی و منطقهای، تلاشهای دلسوزان جامعه که در جهت وحدت و انسجام امت اسلامی صورت میگیرد را ارج بنهد

سُنی ایرانی نیز پیروز انتخابات است؛ چون بار دیگر اتحاد خود را به نمایش گذاشت و همچون جامعهای متمدن و فرهیخته مطالباتش را دنبال میکند.

رأی 73درصدی اهلسنت در استانهای کردستان و سیستانوبلوچستان به دکتر روحانی، که بالاترین میزان رأی به وی در سطح کشور نیز محسوب میشود، بهخوبی بیانگر تاثیر مستقیم آرای اهلسنت در پیروزی رئیس دولت دوازدهم است.

پیام قاطع مردم ایران با یک «نه» به پوپولیسم و یک «آری» به اعتدال، در حرکتی متمدنانه برای پیگیری مطالبات مدنی، نشان از حضور و ظهور جریانی خردگرا در لایههای اجتماعی دارد؛ که مطالبهگر بوده و به ادامهی مسیرهای معتدل نیز امیدوار است.