امروز :پنجشنبه, ۱۴ خرداد , ۱۴۰۵
اگر فرهنگ و ارشاد بر ابقای این آرم بر كتابهای اهلسنت پافشاری دارد، بدون سانسور و اصلاحیه كتابهایشان را چاپ كند تا كتابهایشان بهخوبی از مذهبشان نمایندگی بكند؛ اما پس از تخلیۀ محتوایی چه لزومی دارد كه بر این واژه تاكید شود؟!
بزرگترین انتظار مردم ایران اعم از شیعه و سنّی و پیروان ادیان و مذاهب دیگر از نظام جمهوری اسلامی همین بوده و هست كه در این نظام عدالت اجرا گردد و هیچگونه تبعیض و نابرابریای در ادای حقوق شهروندان ایرانی صورت نگیرد و بر هیچکس ظلم و ستمی روا داشته نشود.
جمعیت 20درصدی اهلسنت ایران با سلب یکی از همین «حقوق شهروندی»، دیگر شهروند یکسان و برابر نیست و به «شهروند درجۀ دوم و سوم» سقوط میکند…
برای این فاجعۀ انسانی که اغلب قربانیان آن، نونهالانی بودند که بهتازگی قرآن را در سینۀ خود جای داده بودند و هزاران خانواده را داغدار کرد، اما جهان و جهانیان واکنش خاصی نشان نمیدهند؛ هیچ سفیری احضار نمیشود و هیچ دیپلماتی اخراج نمیگردد.
متأسفانه در سالها و بلکه قرنهای اخیر قدرتمندان دنیا به همان میزان که در صنعت و تکنولوژی پیشرفت کردهاند، چند برابر آن در انسانیت پسرفت داشتهاند.
روزی «ریزعلی خواجوی» برای نجات همنوعان پیراهن آتش زد و «دهقان فداكار» شد، سالها به دانشآموزان ما درس فداكاری داد و امروز «حمیدرضا گنگوزهی»؛ یك معلم برای نجات كودكان این سرزمین جان و هستی خود را سپر دیوار میكند، اما بر خلاف وعدۀ وزیر نامش در كتاب درسی هم نمیآید تا همه بدانند در بلوچستان بر خلاف تبلیغات این سالها مهربانی، انسانیت، فداكاری و ایثار در فطرت و خون این مردم است.
همین چند روز پیش بود که نیروهای کشور ترکمنستان در آبهای دریای خزر چند صیاد نگونبخت ترکمن و البته ایرانی را به گلوله بستند و دو تن را به کام مرگ کشانده و دو نفر دیگرشان را به اسارت در زندانهای مخوف این کشور همسایه بردند.
حجتالاسلام علی یونسی، یکی از معدود اعضای صریح و کم پروای دولت فعلی است. دستیار ویژه رئیسجمهور ایران در امور اقوام و اقلیتهای دینی و مذهبی اخیراً در مصاحبهای با سالنامه روزنامه ایران به نکات مهمی در خصوص مشکلات اقلیتها اشاره کرده و با لحنی لطیف از دولت انتقاد کرده است.
آیا وقت آن نرسیده است که علت عقبماندگی علمی نظام تعلیم و تربیت استان را در همین تنگنظریهای قومی و مذهبی و سیاسی و نبود نگاه ملی و شایستهسالاری جستجو کنیم؟!
کولبری زادۀ فقدان صنعت و تجارت و غیاب سرمایهگذاری در مناطق محروم و بیش از هر چیز زاییده نشتیهای نظام اقتصادی کشور است.
