اینکه هرکس دربارۀ هر موضوع و مطلبی بدون ارتباط با تخصص و رشته‌اش اظهارنظر می‌کند، نشان‌دهندۀ توسعه‌نیافتگی و آشفتگی ذهنی افراد آن جامعه است.

به‌نظر می‌رسد عدم توجه جمهوری اسلامی به اقلیت اهل‌سنت در ایران بسیار در تیرگی روابطش با کشورهای همسایه تاثیر داشته است. بنابراین یکی از اصلی‌ترین فاکتورهایی که می‌تواند این ارتباط‌ها را پایدار نماید قطعا احترام به عقاید اقلیت بزرگ اهل‌سنت در ایران و رسیدگی به حقوق شهروندی آنان است.

محرم‌ها و عاشوراها در همیشه‌ی تاریخ وجود دارند، کافی است به اطرافمان بنگریم، تشخیص ظالم از مظلوم کار سختی نیست، آنچه سخت است جدا کردن خود از صفوف ظالمان، سکوت نکردن در مقابل آنان به‌خاطر مطامع دنیوی و منافع شخصی و گروهی‌مان است؛ در نپذیرفتن ذلت است، در سکوت معنادارمان است.

ایران به‌عنوان کشوری که غرب آسیا و آسیای میانه و اروپا و خاورمیانه را به هم متصل کرده جایگاه ژئوپولوتیک و استراتژیکی در معادلات بین‌المللی دارد که وجود منابع غنی زیرزمینی و همسایگی با روسیه به‌عنوان مرکزیت بلوک شرق اهمیت آن را مخصوصا برای غرب دوچندان کرده است.

اینکه یک اهل‌سنت در استانی که حتی یک بومی اهل‌سنت ندارد می‌تواند به ریاست دانشکده‌ای برسد، نشانۀ این است که انتصاب شایستگان اهل‌سنت «خط قرمز» نبوده و نیست.

چند روز پیش پيام تبريك حضرت شیخ‌الاسلام مولانا عبدالحمید به نخست‌وزیر پاکستان در قالب نامه‌ای انتشار يافت. در میان موارد مهم مختلفی که در نامه مطرح فرموده بودند توصیه ایشان به نخست‌وزیر پاکستان برای نزدیک شدن به احکام شریعت اسلام، واکنش‌های متفاوتی در میان فعالان سیاسی و اجتماعی ایجاد کرد.

عمران خان چند روز پس از انتخابش به‌عنوان نخست‌وزیر جدید پاکستان بیشتر اعضای کابینه‌اش را معرفی کرد. چیدمان کابینه شگفت‌آور نبود؛ در این کابینه خبری از چهره‌های جدید یا کمترشناخته‌شده نیست. شعار عمران خان «نیا پاکستان/پاکستانِ نو» است؛ گویا جناب خان تلاش دارد به کمک چهره‌های قدیمی شعار پاکستانِ نو را عملی کند.

انتخابات عمومی اخیر در پاکستان که سوم مرداد برگزار شد، یکی از عجیب‌ترین و پرمناقشه‌ترین انتخابات تاریخ این کشور اسلامی بود. دو ایالت «خیبرپختونخوا» و «بلوچستان» از پایگاه‌های اجتماعی قدرتمند احزاب مذهبی و در عین حال زادگاه احزاب ملی‌گرای بلوچ و پشتون در پاکستان محسوب می‌شوند، اما در سال‌های اخیر اقبال مردم در این ایالت‌ها به احزاب غیرمذهبی و مرکزگرا بیشتر شده است.

پیروزی چشمگیر عمران‌خان برای پاکستانی‌ها غافلگیرکننده نبود؛ او از نظر موافقانش مرد اصلاحات است که با فساد اداری و مالی مبارزه می‌کند و برای رفاه مردم تلاش دارد.

اصل 15 قانون اساسی به صراحت از «آزادی استفاده از زبان‌های محلی و تدریس ادبیات آنها در کنار زبان فارسی» سخن گفته است. ظرف انقلاب و مطالبات انباشته مردم ایران در قبل از آن، بسی گشاده‌تر بود از آنچه امروز برخی آن را خطر و خط قرمز تلقی می‌کنند.