مروچی : 25 شهریور , 1397
  • تم النشر في : 25 06 1397 ه.ش

    شعر / لچہ؛  ماتیں زُبان من وتی ماتیں زُبانا چِہ کدی بے تران نباں اچ وتی شھّدیں بیانا چِہ کدی بے تران نباں هَر سَتَر ھُشکیں منی ماتیں وطن بیل و یلاں مکھیں ماتیں بلوچستانا…

    المزيد...

  • شعر؛ ناتپاکیا بیا کنېں انگار

    تم النشر في : 03 03 1397 ه.ش

    ناتپاکیا بیا کنېں انگار ملّا محمد روانبُد/ پیشّین، بلۏچستان جی منی بامِ رۏشنېں استار مادنېں راہا بیا منا پېشدار سرجناناں من گاڈل و چیلّاں شپ تہار ماھېں رَاہ کتگ من گار وژدلېں رۏچاں رؤ نہ…

    المزيد...

  • شعر؛ «دنیا»

    تم النشر في : 16 12 1396 ه.ش

    شعرے چه مرحوم ملا محمد کلمتي

    المزيد...

  • شعر؛ «چُکێں بلۆچانی»

    تم النشر في : 08 12 1396 ه.ش

    واجه عبدالمجید گوادری بے مَٹّێں لچّه/شعر «چُکێں بلۆچانی»

    المزيد...

  • عقیده‌یانی کتاب (1)

    تم النشر في : 02 12 1396 ه.ش

    عقیده‌یانی کتاب واجه مولانا ابراهیمِ دامنی رحمه‌اللهِ کتاب اِنت، واجها اے کتابِ تها اسلامی عقیده‌ په شعر ؤ لچه درآرتگنت که اولی بهری شما را پیش کنگ بیت

    المزيد...

  • «گُلباگ»؛ گوستگیں عُمر، پچ نترّیت (9)

    تم النشر في : 19 11 1396 ه.ش

    یکے چه عربی بادشاهاں سکّ نادراه اَت. ؤ هما پیری حالتا که دلی چه زندگیا ششتگ اَت، همے وهدی سوارے چه درا مان بوت ؤ بشارتی دات که ما فلان کلات په بادشاهِ حکومتیا گپت، دژمن تمامیں بندیگ کرتنت ؤ آ نیمگِ سپاه ؤ مردم تمامیں شمئی حکمِ منّوک بوتنت.

    المزيد...

  • دو جهانِ سردارِ‌ناما / شعر

    تم النشر في : 26 09 1396 ه.ش

    حمّد! په تو صدهزاراں سلام/ تئی همره ءُ جانثاراں سلام
    تئی بزمے پروانگاں ای رسول/ تئی دوست ءُ تئی بیلءُ یاراں سلام

    المزيد...

  • علمے پدا برو

    تم النشر في : 30 08 1396 ه.ش

    ٹگّیا بِلّ ؤ چست ببو، تو بُست ؤ برو په وانگا / هرکس که علما یات نگپت حیرانَ بیت چوں شوانگا

    المزيد...

  • گلباگ؛ آ کس که چه تو ترسیت، تو هں چه آئیا بترس (8)

    تم النشر في : 27 08 1396 ه.ش

    هُرمزش جست گپت که زاناں تئی پتِ وزیراں چے کرتگت که تو گپت ؤ بند کرتنت؟

    المزيد...

  • «گُلباگ»؛ دراهیِ ارزشا، نادراه زانت (7)

    تم النشر في : 16 08 1396 ه.ش

    بادشاهے گوں یک عجمی نوکرے بوجیگا/کِشتیا سوار بوتنت. نوکرا پیسرا زِر/دریا ندیستگت ؤ بوجیگِ سکّی نچکّاستگت (نیازموده بود). همے که سوار بوت گریوگ ؤ پریاتی سر دات ؤ جانی لرزگالگِّت. هرچے جی‌جانش کرت، آرام نگپت، بادشاهِ وشّی چه نوکرِ جاک ؤ سلواتاں، نه وشّ بوت، حیران اِتنت که چون کننت.

    المزيد...