مروچی : 8 اسفند , 1396

شعر؛ «چُکێں بلۆچانی»

شعر؛ «چُکێں بلۆچانی»

«چُکێں بلۆچانی»

چُکێں بلۆچانی ما چُکێں ‌بلۆچانی
مئے ترسا زمین لرزیت مئے بیمّا کلات جکسنت
ما کوھی ‌مزار چُکێں‌، ما گلڑێں ‌شێرانی

چُکێں بلۆچانی ما چُکیں ‌بلۆچانی

ما کۆپگێں ‌پِسّانی، ما جامگێں ‌ماسانی
ما پنجگێں ‌براتانی، ما لجّێں ‌گہارانی

چُکێں بلۆچانی ما چُکێں ‌بلۆچانی

ما نان دئے ؤ داد بکشێں ، ما سردئے ؤ نام کشّێں
ما ھۆنی میار جلّێں ، ما دێما روێں ‌بێرانی

چُکێں بلۆچانی ما چُکێں ‌بلۆچانی

ما غیرتِ شیر متکگ ما ساھگا زھمانی
ھون پٹّ ایت چہ مئے چماں ما قومێں‌ شھیدانی

چُکێں بلۆچانی ما چُکێں ‌بلۆچانی
مئے ھون ضرور کارا کئیت یک رۆچے مئے قومے
تاوان نہ بنت ھچبر نازیک مئے ماسانی

چُکێں بلۆچانی ما چُکێں ‌بلۆچانی

ما پشتێں ‌یتیمانی لاچارێں‌ گریبانی
ظلمِ حصارا پرۆشێں ‌دور نئیت پدا ظلمانی

چُکێں بلۆچانی ما چُکێں ‌بلۆچانی
چکّاسێں ‌ھزار رندا تیراں ‌وتی دلبندا
قول انت تئی فرزندا گۆں ‌گونڈلاں ‌تیرانی

چُکێں بلۆچانی ما چُکێں ‌بلۆچانی
چم رۆک انت بلۆچستان نامدارێں ‌بلۆچانی
درگاہ انت شھیدانی شھمۆکێں‌ سگارانی

چُکێں بلۆچانی ما چُکێں ‌بلۆچانی


چمشانک

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *