
بیشترین فعالیتهای دکتر جاوید اقبال بر تالیف و تصنیف و ارائه درسگفتار در موضوع حقوق و مذهب در دانشگاهها داخلی و خارجی متمرکز بوده است. از او دهها کتاب و مقاله به زبانهای اردو و انگلیسی در موضوعات مختلف بهجا مانده است.

بارندگی های اخیر در استان سیستانوبلوچستان خسارات سنگینی بر اهالی “داییآباد”، منطقهای در حاشیۀ شمال شرقی زاهدان، جنب شهرک صنعتی کامبوزیا وارد کرد.

خبر خروج پیامبر از مکه، در مدینه پیچید. شور و ولولهای دیگر در مدینه بر پا شد. نفسها در سینه حبس بود، دیدگان اشک انتظار میریختند، قلبها برای دیدارِ دلدار میتپیدند. کودکان معصوم مدینه که تازه با نام زیبای «محمد رسولالله» آشنا شده بودند، بر ورودیهای مدینه چشم دوخته بودند، انگار بابای سفرکردهشان از راه میرسد.

دست توفیق یار شد و راه خوشبختی باز و توانستم شامگاه سهشنبه 21مهر۱۳۹۴، با جمعی از دوستان دانشجو در حلقه درس تفسیر استاد مفتی محمدقاسم قاسمی حفظهالله، که هرهفته همین شب در مسجد امام جعفر صادق زاهدان برگزار میشود، حاضر شویم.

در مسیر راه تمام مسافران با شوق زایدالوصفی شعار حج را با خود زمزمه میکنند؛ «لبیک اللهم لبیک، لبیک لا شریک لک لبیک، إن الحمد والنعمة لک و الملک. لا شریک لک.» این ندای ابراهیمی و در کنار آن سیل اشکهای مشتاقان دیدار بیتاللهالحرام، انسان را به فضایی ملکوتی می¬برد.

دوستان عزیز! من در روزهای بعد در مورد این حادثه تحلیلهای زیادی دیدم و شنیدم، ولی ما که آنجا حضور داشتیم فقط و فقط رحمت و حکمت و عشق خدا بر بندگان برگزیدهاش و توبه خالصانه و آمرزش را دیدیم. ارشاد علما و زیباییهای دیگر را با پوست و استخوان و روحمان لمس کردیم.

مولانا عبدالحمید بزرگزاده رحمهالله شخصیتی که در اوج بیماری و کهولت سنی، باز هم از سجایای وارسته اخلاقی برخوردار و با سکوت معنادار خویش، زینتبخش محافل و مجالس بود و نگاههای عمیق، لبهای همیشه خندانش، صبر و بردباری و ادب عالمانهاش، خاطرات نیکان و صالحان تاریخ را در اذهان زنده میکرد.

«سرزمین حرمین جاییست که انسان در آنجا نه دغدغه دنیا دارد، و نه دغدغه زن و بچه و خویشاوندان، بلکه فقط به این فکر کند که چه کار کند تا رابطهاش با پروردگار مستحکمتر شود و بعد از ایام حج از دست نفس و شیطان در امان بماند.»

اویس بادپا فرزانهای گمنام بود که آثار ماندگار و مفیدش – ترجمه قصیده طوبی٬ راهی آسان به سوی بهشت و مرواریدهای فروزان و…- همواره خاطرهاش را در اذهان اهل علم باقی خواهد گذاشت و همت جانانهاش در زمینه ترجمه کتابهای مفید میتواند الهامبخش علمای جوان باشد تا از سلامتی و دانش خود در راستای احیای معارف دینی بهره ببرند.

پیکر بیجان این کودک معصوم در واقع بیانگر رنجها، مرارتها، آوارگیها و خون دلهایی است که کودکان معصوم و زنان و مردان بیگناه در سوریه، فلسطین، افغانستان، میانمار و مسلمانان بسیاری از کشورهای جهان با آن دستوپنجه نرم میکنند.