
روزی رسول خدا در جمع صحابه فرمود: «فردا قومی بر شما وارد خواهد شد که دلهایشان برای قبول اسلام بسیار انعطافپذیر است و آنها کسانیاند که با طیبخاطر، اسلام را خواهند پذیرفت و کاملاً تسلیم امر خدا خواهند بود.» (مسند احمد) ناگاه دیدند قوم ابوموسی درحالیکه جمله «غَدًا نَلْقى الْأَحِبَّهْ مُحَمَّداً وَحِزْبَهْ» را تکرار میکردند، وارد مدینه شدند.

قال علي بن أبيطالب: «سمعت أذني رسولالله يقول: طلحة و الزبير جارای في الجنة.». علی ابن ابیطالب رضیاللهعنه میفرماید: از رسول خدا شنيدم كه فرمودند: طلحه و زبير همسايگان من در بهشتاند.

پس از شهادت حضرت طلحه، عمران فرزند وی نزد حضرت علی آمد، حضرت علی او را تعارف كرد و بر جايگاهش نشاند و گفت: سوگند به خدا اميدوارم من و پدر اين از زمرهی كسانی باشيم كه خداوند در قرآن كريم دربارهی آنان فرموده است: «ما حقد و كينه را از دلهای آنان [در بهشت] بيرون میآوريم و آنان بر تختهايی روبهروی يكديگر نشسته و شادماناند.»

شیخالتفسیر مولانا احمدعلی لاهوری از جمله علمای حقانیای بود که در تمام ابعاد زندگیاش تابع رضای الهی بود. ایشان در زمان خود عالمی محقق، مفسری بینظیر و عارفی کامل و باتدبیر به شمار میرفت.

سرزمین خراسان همواره در طول تاریخ دستخوش تغییرات بوده و گاهی سرزمین سرسبز آرال و ماوراءالنهر را در بر میگرفته و گاهی به رشتهکوههای زاگـــرس میرسیده است و گاهی به این حدود نمیرسیده است. همواره تحولات سیاسی در مرزها و حدود این سرزمین تاثیرگذار بوده است.

در پاکستان انسانیت از عبدالستار ایدهی شروع میشود؛ مرحوم ایدهی هیچوقت دنبال ثروتاندوزی نبود. هیچوقت از هیچ دولت و حکومتی کمک نگرفت، بلکه فقط و فقط از طریق کمکهای مردمی به مدت 66 سال مؤسسه رفاهیای را اداره نمود که هزینه سالانه آن حدود یک میلیارد روپیه (نزدیک به ده میلیون دلار) برآورد میشود.

خداوند پُرمهر پس از ذکر فضایل و برخی از احکام ماه رمضان، میفرماید: “اگرچه ماه رمضان گذشته است، هرگز تصور مکنید که خداوند هم از شما دور رفته است، بلکه چنانکه اوتعالی در رمضان به شما نزدیک بود، در غیر رمضان هم به شما نزدیک است، این شما بندگان هستید که در ماه رمضان به من نزدیکتر میشوید و پس از آن، از من فاصله میگیرید.

ارادتی كه ابوبكر و عمر و عثمان به علی مرتضی رضیاللهعنهم و خاندان رسولالله صلّیاللهعلیهوسلّم خصوصاً فاطمهی زهرا دخت گرامی آنحضرت داشتند، بالاتر از تصور است. سرّ این محبت و ارادت همان عشقی بود که به رسولالله صلّیاللهعلیهوسلّم در دل داشتند.

امالمؤمنین عایشه صدیقه رضیاللهعنها در روایتی میفرمایند: «كَانَ النبي صلىاللهعليهوسلم إِذَا دَخَلَ الْعَشْرُ شَدَّ مِئْزَرَهُ، وَأَحْيَا لَيْلَهُ، وَأَيْقَظَ أَهْلَهُ.» (وقتی دهه اخیر ماه رمضان میرسید رسول اکرم صلیاللهعلیهوسلم کمر را میبست [کنایه از اهتمام بیشازپیش بر عبادت است]، شبهای آن را زنده نگه میداشت و خانوادهاش را [برای نماز و عبادت] بیدار میکرد.)

آرامش روحی، شوق عبادت و اشتیاق انجام کارهای نیک نمونههایی از «برکتهای رمضانی» هستند که در ماه مبارک رمضان در وجود مؤمنان روزهدار مشاهده میشوند.