خداوند پُرمهر پس از ذکر فضایل و برخی از احکام ماه رمضان، می‌فرماید: “اگرچه ماه رمضان گذشته است، هرگز تصور مکنید که خداوند هم از شما دور رفته است، بلکه چنان‌که اوتعالی در رمضان به شما نزدیک بود، در غیر رمضان هم به شما نزدیک است، این شما بندگان هستید که در ماه رمضان به من نزدیک‌تر می‌شوید و پس از آن، از من فاصله می‌گیرید.

ارادتی كه ابوبكر و عمر و عثمان به علی مرتضی رضی‌الله‌عنهم و خاندان رسول‌الله صلّی‌الله‌‌علیه‌وسلّم خصوصاً فاطمه‌ی زهرا دخت گرامی آن‌حضرت داشتند، بالاتر از تصور است. سرّ این محبت و ارادت همان عشقی بود که به رسول‌الله صلّی‌الله‌‌علیه‌وسلّم در دل داشتند.

ام‌المؤمنین عایشه صدیقه رضی‌الله‌عنها در روایتی می‌فرمایند: «كَانَ النبي صلى‌الله‌عليه‌وسلم إِذَا دَخَلَ الْعَشْرُ شَدَّ مِئْزَرَهُ، وَأَحْيَا لَيْلَهُ، وَأَيْقَظَ أَهْلَهُ.» (وقتی دهه اخیر ماه رمضان می‌رسید رسول اکرم صلی‌الله‌علیه‌وسلم کمر را می‌بست [کنایه از اهتمام بیش‌ازپیش بر عبادت است]، شب‌های آن را زنده نگه می‌داشت و خانواده‌اش را [برای نماز و عبادت] بیدار می‌کرد.)

آرامش روحی، شوق عبادت و اشتیاق انجام کارهای نیک نمونه‌‌هایی از «برکت‌های رمضانی» هستند که در ماه مبارک رمضان در وجود مؤمنان روزه‌دار مشاهده می‌شوند.

بعضی از پژوهش‌‌های علمی ثابت کرده است روزه از شدت نشانه‌ها و کنش‌های خشم، اضطراب و بی‌خوابی که گاهی در برخی از روزه‌داران مشاهده می‌شود، نیز می‌کاهد.

بسیاری از انسان‌ها در انتظار محیطی مناسب به‌سر برده و عمرشان سپری می‌شود و توانمندی‌های‌شان از بین رفته خورشید استعدادهای‌شان به غروب می‌گراید. اما در بسیاری موارد انسان‌های باهمت در انتظار فراهم شدن محیط مناسب ننشسته‌اند؛ بلکه بسترساز محیط مناسب بوده‌اند و به آرزوهای‌شان دست یافته‌اند.

پیش از این چکیدۀ تفسیر 50 آیه نخست سوره مبارکه «یس»، برگرفته از درس تفسیر استاد مفتی محمدقاسم ‌قاسمی، تقدیم مخاطبان گرامی «سنی‌آنلاین» شده بود، اینک بخش پایانی آن تقدیم خوانندگان عزیز می‌شود.

«ذلک الکتاب لاریب فیه [البقرة: 2]؛ این کتابی است که در آن شک و شبهه‌ای نیست». این جمله‌ی آغازین کتابی است که صاحبش با صراحت از هر عیب و نقص و شبهه‌ای بریئش می‌داند؛ برخلاف تمام کتاب‌های دست‌نویس بشر که نویسنده از خواننده عذر می‌خواهد و به عیب و نقص کتاب اعتراف می‌‌کند.

احساس مسئولیت، توجه به تعلیم و تربیت فرزندان، ارتباط جوانان با مراکز دینی و علمای دین و مطالعه کتب دینی و اصلاحی ازجمله راهکارهایی هستند که مانع شیوع معضل “اعتیاد” در جامعه می‌شوند.

سنّت نبوی چراغی‌ست که بشریّت را از تاریکی به روشنایی سوق می‌دهد و ماه درخشانی‌ست که آنان را از گمراهی به‌سوی هدایت رهنمون می‌سازد. کسی که به آن روی آورده و آن ‌را به‌خاطر بسپارد، قطعا به خیر و هدایت دست می‌یابد.