
مدعیان رهبری جهان باید از اشغال افغانستان و عراق عبرت گرفته باشند و به بهانههای واهی بیش از پیش جان شهروندان خود را و منافع کشورهایشان را در معرض خطر قرار ندهند اگر فرمول مبارزه با تندروی و افراطگرایی جهان غرب پاسخگو میبود باید تاکنون امنیت جهان بیشتر میشد.

این انتخابات، شعور و بلوغ سیاسی مردم ترکیه را نشان داد که به دورۀ “لائیسم” – دیدگاهی که باعث جدا شدنشان از ملتهای پیرامون شده بود- پشت کردهاند و به سرنوشت خاورمیانه و جهان اسلام به عنوان بخشی از هویت خود ارزش قائلاند و به آن اهمیت میدهند.

پس از انتشار بیانات شیخالاسلام مولانا عبدالحمید در جمع نمازگزاران زاهدانی و برخی مسئولین استانی نظامی و انتظامی، یکی از بوقهای تبلیغاتی جریان تندروی سیستانوبلوچستان به شیوۀ سایر سایتهای معلومالحال و بیاعتبار به مواضع شفاف و معتدل امام جمعه اهلسنت زاهدان تاخته است.

این روزها اکران فیلم «محمد رسولالله»- صلیاللهعلیهوسلم- ساخته “مجید مجیدی” در سینماهای ایران آغاز شده است. در کنار تمجید برخیها از این فیلم “پرهزینه”، برخی دیگر اما جوانب شرعی، تاریخی و هنری آن را مورد نقد و بررسی قرار دادهاند.

پیشبینی فعالان سیاسی آن است که جنبش جداییطلبی بلوچ در ماههای آتی بیش از این تضعیف خواهد شد و گروههای جداییطلب دچار انزوای بیشتری خواهند شد.

انتخاب دکتر صالح ادیبی به عنوان اولین سفیر کرد اهلسنت ایرانی و دادن کلید سفارتخانهی ایران در ویتنام و کامبوج [شاید] آغازگر دوران حذف بیاعتمادی و شروع پارادایم پسااعتماد به کردها و اهلسنت در آغازین طلوعهای دوران پسا تحریم تدبیریان و امیدورزان باشد.

با دیدن این عبارت به عمق حماقت و دگَماندیشی این کارشناس متجاهل و پیاده بودنش از کاروان علم و دانش پی بردم. تعجّب کردم از عالمنمایی که قصد دارد با قطع و برید عبارات، علیه شخصیت امامی که قاطبۀ مسلمانان از او پیروی میکنند، افترا ببندد. با خود گفتم «بر این عقل و دانش باید گریست».

آنچه شگفتانگیزتر و دردآورتر از حركت وحشیانۀ یهودیان درندهخو است، سكوت مجامع بینالمللی و سازمانهای حقوقبشری است

تخریب نمازخانهی اهلسنت در تهران بر خلاف اوامر مقام رهبری، بر خلاف شرع، بر خلاف امنیت و منافع ملی و تنها بر اساس تصمیمگیری عدهای خاص که تنها منفعت شخصی خویش را بدون توجه به عواقب کارهایشان در نظر میگیرند انجام شده است و جامعهی اهلسنت ایران منتظر دخالت عقلا و جلوگیری از ایجاد امر مشمئزکنندهی تفرقه در کشور هستند .

“رژیم اشغالگر” و قدرتهای استکباری نظارهگر محض بوده، و بیصبرانه منتظر نابودی یکی دیگر از کشورهای اسلامی با تمدنی دیرینه و کهن هستند؛ کشوری که مراکز مهم علمی و فرهنگی جهان اسلام را در خود جای داده و زمانی جزو افتخارات جهان محسوب میشد.