
پس از انتشار بیانات شیخالاسلام مولانا عبدالحمید در جمع نمازگزاران زاهدانی و برخی مسئولین استانی نظامی و انتظامی، یکی از بوقهای تبلیغاتی جریان تندروی سیستانوبلوچستان به شیوۀ سایر سایتهای معلومالحال و بیاعتبار به مواضع شفاف و معتدل امام جمعه اهلسنت زاهدان تاخته است.

این روزها اکران فیلم «محمد رسولالله»- صلیاللهعلیهوسلم- ساخته “مجید مجیدی” در سینماهای ایران آغاز شده است. در کنار تمجید برخیها از این فیلم “پرهزینه”، برخی دیگر اما جوانب شرعی، تاریخی و هنری آن را مورد نقد و بررسی قرار دادهاند.

پیشبینی فعالان سیاسی آن است که جنبش جداییطلبی بلوچ در ماههای آتی بیش از این تضعیف خواهد شد و گروههای جداییطلب دچار انزوای بیشتری خواهند شد.

انتخاب دکتر صالح ادیبی به عنوان اولین سفیر کرد اهلسنت ایرانی و دادن کلید سفارتخانهی ایران در ویتنام و کامبوج [شاید] آغازگر دوران حذف بیاعتمادی و شروع پارادایم پسااعتماد به کردها و اهلسنت در آغازین طلوعهای دوران پسا تحریم تدبیریان و امیدورزان باشد.

با دیدن این عبارت به عمق حماقت و دگَماندیشی این کارشناس متجاهل و پیاده بودنش از کاروان علم و دانش پی بردم. تعجّب کردم از عالمنمایی که قصد دارد با قطع و برید عبارات، علیه شخصیت امامی که قاطبۀ مسلمانان از او پیروی میکنند، افترا ببندد. با خود گفتم «بر این عقل و دانش باید گریست».

آنچه شگفتانگیزتر و دردآورتر از حركت وحشیانۀ یهودیان درندهخو است، سكوت مجامع بینالمللی و سازمانهای حقوقبشری است

تخریب نمازخانهی اهلسنت در تهران بر خلاف اوامر مقام رهبری، بر خلاف شرع، بر خلاف امنیت و منافع ملی و تنها بر اساس تصمیمگیری عدهای خاص که تنها منفعت شخصی خویش را بدون توجه به عواقب کارهایشان در نظر میگیرند انجام شده است و جامعهی اهلسنت ایران منتظر دخالت عقلا و جلوگیری از ایجاد امر مشمئزکنندهی تفرقه در کشور هستند .

“رژیم اشغالگر” و قدرتهای استکباری نظارهگر محض بوده، و بیصبرانه منتظر نابودی یکی دیگر از کشورهای اسلامی با تمدنی دیرینه و کهن هستند؛ کشوری که مراکز مهم علمی و فرهنگی جهان اسلام را در خود جای داده و زمانی جزو افتخارات جهان محسوب میشد.

بههرحال با وجود تمام تلاشها برای به حاشیه راندن حزب عدالت و توسعه، این حزب نهتنها در رتبه نخست انتخابات مجلس ترکیه قرار گرفت، بلکه دست همکاری و ائتلاف را به سوی احزاب دیگر دراز کرده است.

متاسفانه مردم سیستانوبلوچستان بیش از هر منطقهای شاهد برخوردهای بعضا خشن برخی نهادهای نظامی و حتی تیراندازی به سوی خودروها بهظن حمل سوخت قاچاقی هستند. جوانان زیادی که از ناچاری جان بر کف میگذارند و خطرات زیادی را به جان میخرند تا شکم خود و زیردستانشان را سیر کنند، در این راه زخمی و حتی کشته میشوند.