مروچی : 28 مهر , 1399

وانگ ءُ زانگ ءِ ارزشت

وانگ ءُ زانگ ءِ ارزشت

دنیا ءِ تہا وانگ ءُ زانگ یک مزنیں ارزشتے داریت ۔کجام مہلوک وانگ ءَ وتی عادت جوڈ بکنت گڈا سوب مندی آئی ءِ پادان چُک اِیت ءُ آئرا کسانیں‌ انسان ءَ چہ مزنین انسانے جوڑ کنت ءُ دُنیا ءِ مردم آئی ءِ زانت ءُ سسا ءِ سبب ءَ آئی ءَ پجہ کاراَنت۔ تُری آ ہرکسے بہ بیت ، گریب بزگر، شپانک ،مزدور ءِ زھگ بہ بیت انت یا کہ آئی ءِ کسانی ہمے چیزاں گون بہ گوزیت ۔کتاب ءِ وانگ ءُ آئی ءِ پہمگ مردم ءَ دگہ پجارے دنت۔
یک پٹ ءُ پولے ءِ تہا اَتکگ ات کہ کجام مردم کتاب وان اَنت آیانی (عمر )زندگی مزن بیت انت ءُ وانگ ڈِپریشن ، اِسٹریس ءُ نفسیاتی جیڑهاں ھم هلاس کنت ،بزان کہ کتاب ءِ وانگ ءُ مہر یک سک ءَ مزنیں درمان یے-
مرچیگیں وھد ءَ کتاب ءَ وھد دئیگ المی انت ءُ سوشل میڈیا ءُ ایندگہ چیزاں چہ لکھ شرتر انت ۔زندگی ءَ جوان کنت ءُ پرہ ءُ شاہگان کنت – مردم چہ وتی کسانین سوچ ءَ در کپیت ءُ یک ھاسین جاہے ءِ بندیگ نہ بیت زندگی ءِ بازین چیزان چہ سرپد بیت ءُ وتی ءُ آدگہ مھلوک ءِ دود ءُ ربیدگاں زانت- وتی راجدپتر ءُ آدگہ راجدپتر زانت۔
ہر کجام جاہ ءَ کتابے وانگ بیت اود ءِ مردم تنگ نظری ءَ در کپیت- یک پراه ءُ شاهگانیں سوچ یے ءِ واهند بیت — وانگءُ زانگ زندمان ءِ بھر انت — وانگ ءِ سبب ءَ زندگی ھر شَے ءَ نوکین رنگے دات کنت مردم ، تب زانتی۔سائنسی ، چاگرفی،دنیائی ،یاکہ پاکین کتاب بہ بیت، اِے کلیں مردم ءَ بدل کن انت ءُ حیوان ءَ چہ انسان جوڈ کن اَنت جیڑگ پرما انت ،نگدکاری پرما انت، پہمگ پرما انت ۔
دنیا ءِ مزن نامیں مردم کہ سیاست دان بہ بنت یاکہ کارءُ باری ءُ لبزانکی ، گُشگ مول ایش انت کہ کجام مردم کہ ھست انت آ کتاب ءَ وتی دوست سرپد بنت۔
وانگ وت یک چاگردے لوٹیت ، جاہے لوٹیت، پرچاکہ بے تواری ءِ تہا مردم گیش ءَ چہ گیش پہمت کنت ءُ آئی ءِ ھاترا ترا جتاهیں جاہے درکار بیت، آ جاہ ءِ وتی یک بستارے بیت انت ۔کتاب وانگ ءِ ہاترا یک جوانیں جاہے زلورت کپیت کہ مردم ءَ پہ زور وانگ بہ پرمائیت، آ جاہ کتاب جاہ (لائبریری )انت ۔
مشکے ءَ ہمے رنگیں کتاب وانوکیں چاگردے ءِ اڈ کنگ ءَ لہتیں نودربراں وتی جھد بندات کتگ ءُ مشکے رنگیں پد منتگیں جاگہے ءَ کہ اودا علم دوست ، زانتکار، وانندگیں مردم سک باز انت کہ آیانی تُن ءَ کم کنگ ءِ ھاترا یک کسانیں جھدے کنئگ، بنا کُتگ اے کار ستا کرزیت۔
ما چوناھا بچاریں کہ بلوچ نوجوان وانگ ءِ سک باز واھگ دارنت بلے آیان ءَ چوشیں جاہے نہ رَسیت یاکہ چاگرد ءِ نہ رسیت کہ آ بوان انت۔
مشکے ءِ مردم آں وانگ ءُ زانگ واهگ سک باز ھست انت ، اگاں ماں ھورتیں رنگے ءَ بچار ایں ، آئی ءِ دپتر ءَ پٹ پول بہ کن ایں مارا وانوک سک باز گندگ ءَ کئیت انت آ کجام ہم فیلڈ بہ بیت انت یک جوانیں دروشمے ءَ وتی جھد ءَ برجم دارنت۔
بد قسمتی ایش انت کہ بازیں زهگانی زندگی کسانی ءَ ھراب بیت ءُ دیما اھت نکن انت چیا کہ گریبی مزنیں جیڑھاں چہ یک جیڑہ یے، اے کدی ھتم نہ بیت اے ہمے نوجوان شرتر زان انت ءُ آؤکین وھد ءَ اے چیز ءِ ھلاس کنگ ءَ وتی جھد ءَ کن انت ءُ منا ستک انت کہ الم ءَ آ روچ کیت نوجوان سوب مند بنت ءُ منزل ءَ رسنت۔
کتاب جاه چوناھا ہما ھند ءِ کماش آں جوڑ کنگی ات ءُ وتی نوجوان آں چہ علم ءُ زانت ءَ زبہر کنگی نہ ات بلے آہاں اے کار نہ کُت ۔ نوجوان کہ اے کار ءَ کنگ ءَ انت بائد ہمیش انت کہ نوجوانانی حوصلہ افزائی کنگ بہ بیت ءُ آھاں کمک بکن ات ۔تُری آ مالی کمک بہ بیت یاکہ زبانی بہ بیت المی ایش انت کہ کماشانی دست گون بیت انت گڑا چیز جوانیں رنگے ءَ وتی منزل ءِ نیمگ ءَ گام گیج بنت۔
پہ مشکے کلیں مردم آں اے مستاگے ءَ چہ کم نہ انت۔
سلام انت ھما کلیں نودربر آں کہ آھاں گامگیج زُرتگ آئی ءِ سرا جوانیں رنگ ءَ کار ءَ انت۔
پلُیں مشکے ءِ نودربراں گوں دل ءِ جھلانکی ءَ سلام انت مدام ھست ءُ سلامت بات اِت علم ءُ زانت ءِ رند پداں بات ات۔
سرچمگ: حال حوالِ تندجاه


چمشانک

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *