مروچی : 25 اردیبهشت , 1393

رژن و نجاتءِ تیابءَ رستگیں مسافر

رژن و نجاتءِ تیابءَ رستگیں مسافر

یک امریکیءِ مسلمان بیگءِ قصہ

جُست: کمے وتی بابتءَ بگوش؟ و اے ہم بگوش کہ چے چیز تئی مسلمانیءِ سبب جوڑ بوت و چہ کدیءَ تو اے بابتءَ فکر کت؟

پسہ: واشنگٹنءِ نزیکءَ ورجینا استانءَ من دنیاءَ اھتوں، منی پت امریکہءِ زری لشکرے افسرے ات و منی پت امریکہءِ پاگ واجہ جارج واشنگٹنءِ نماسگ ات۔ منی تعلیم و تربیت منی لوگءِ تہا مردمانی چمءِ چیرءَ بوت کہ ادا مئے بازیں کشاری زمین ہم است اِتنت، کسانیءَ عیسائی مذہبءِ حکم و کارگیجانی بابتء زانگءِ منءَ باز مزنیں واہگے است ات من مدامی مذہبءِ راہ در بر پیشوکاںءَ دینءِ بابتءَ جست پرس کت بلے منی دل ہچ برایکیم نہ بوت، من اے چیز زانتگ ات کہ اللہ پاک دگے چیزے و عیسی دگے چیزے، نوں ہمے زمانگ پہ من مزنیں مشکل و گرانیں وھدے ات۔
پدا من نبشتکاری و حالکاریءَ پڑءَ ایر کپت اوں اے درگتءَ ماہتاک ٹائمزءِ گورءَ عکس گروکےءِ بستارءَ منا کار دست کپت وڈ و باہ رس ات کہ من لبنانءِ خانہ جنگیءِ سببءِ بربادیءَ عکسءَ بیاراں، ہمے خاطرءَ منءَ بیروتءَ روگی بوت ہمے واقعہ ات کہ منءَ عرب و مسلمانی ملکءَ روگءَ مزنیں بیم یے چیر کپت و منی اے ترس و بیمءِ سبب اسلام و مسلمانانی بابتءَ امریکہ و مغربی جہانءِ فلم و تلویزونانی بیم ناکیں عکس و ڈاہ اتنت کہ آیا مارا داتگ اِتنت مئے مغربی حال کاراں مارا ہمے ھیل دیائینتگ ات کہ مسلمان زور سوار و زوراک و نازانت و جنگی گنوک انت کہ انسانی دودءُ ربیدگاں ہچ چیزءَ سئیءُ سر پد نہ انت۔
بلئے انچو کہ من لبنانءَ ایر کپت اوں دگہ خیال یے دیمءَ آہت، گوں اے دمگءِ گرد و گولءَ گوں مرمانی نند و گندءَ من ہمے چیز دیست کہ عرب و مسلمانانی بابتءَ امریکہ و مغربءِ گُشتگ ایں و پیش داشتگ ایں عکس دروگ انت۔ لبنانءَ گوں ہر مسلمانیءَ کہ من دپ کپت اوں آیاں منی حفاظت و خیالداریءَ وتی ساہءِ پرواہ ہم نہ داشت، وہدیکہ چہ عیسائیانی پاسگاہانی گورا منی سرا آس گوارگ بوت و من نیم کوش بوتن گڈا ہمے مسلماناں منی جاںءِ حفاظت و علاج و درمانءَ تاخیر نہ کت، اے مسلماناں منءَ ہما کچّءَ دلگوش گور کت کہ گوش ئے من آیانی لوگءِ مردم یے اوں۔
اے وہدءَ منی عمر ۲۰ سال ات بیروتءَ ہما ہوٹل کہ منی ہنکین ات نزدیکءَ یک مسیتے است ات کہ من برے برے گوں آمسیتءِ پیش امامءَ دُچار کپت و اسلامءِ بابتءَ گوں آئی گپ و تران کت۔ ہمے و ہداں اسلامءِ بابتءَ منی واہگ ودّاں بوت، تاں اے وہدا نہ من قرآن ونتگ ات نہ حدیث، ایوکءَ گوں مسلماناں دیوان و نند و پادیگءَ منی دراہیں شک و شبہ گار بوت انت من داں جنگءِ میدانءَ گوں اے مسلماناں ہمراہ اتوں تا کہ ایشانی عکساں بہ گراں۔
وہدے کہ من لبنانءِ کار پورہ کتءُ پدا امریکہءَ اتکوں من دوبارہ مسیحی مذہبءِ کتابانی پٹ و ہنڈبنگیج کت، کلیسا و مذہبی زانتکارانی گورءَ رو و آبنگیج کت، بلے دل ایکم نہ بوت، ہما وہدی کہ روش ماں افغانستانءَ گوں وتی فوجءَ ایر کپت و اے اسلامی دود وربیدگی ملکءَ اُرش کُت، گڑا ماں واشنگٹنءَ افغانستانءِ آزاتیءِ واہگ درایں کمیٹیءَ منا حال گیریءِ ھاطرءَ افغانستانءَ دیم دات و منا اے ذمہ داری دیگ بوت کہ من افغان مجاہدانی ضرورتانی اندازہ بہ جناں و مجاہدانی مالی و سلاحی کمک و مدتءِ رہ بند و ترتیبءَ جوڑ بہ کناں، ھمے زمانگءَ چہ ھمے افغان رہ شوناں لھتے ماں امریکہ و واشنگٹنءَ لوٹائینگ بوت انت تا کہ امریکی کانگریشءِ دیم وتی گپءَ وت بہ جن انت۔

جُست: افغانستانءِ تہا توچے دیست و تئی مارشت چی اِتنت؟
پسہ: من افغانانی تہا اسلامءِ انچیں سنچ یے دیست کہ من حیران بوتوں، من دیست کہ جنگءِ سک تریں گرمیءِ وھداں ھم نمازءِ وھدءَ وتی نمازاش ونت، آیانی گُشگ ات کہ ما وتی ربءَ راضی کنگءِ جہد کنیں، وھدے کہ اے قومءَ گوں بے سلاحءَ بلے گوں ھمت و قصدءَ گون دنیاءِ مستریں زوراکءَ جنگ کنگءَ دیست من زانت کہ اے راج المءَ سوب مندبیت، منی مارشت پہ اے واستا ات کہ ایشانی تہا ھما ایمانی جوش و غیرت است ات کہ روسی فوجی چہ آنعمتءَ زبہر اِتنت۔
من وتی افغانستانءِ گرد و گولءِ وہداں نبی کریم صلی اللہ علیہ وسلمءِ حدیثانی وانگ و چارگ بندات کت چہ رسول کریم صلی اللہ علیہ وسلم حدیثاں یکے ایش ات کہ ’’مسلمان پہ ایمانءِ زور و قوتءِ سببءَ کامیاب بیت‘‘ دنیاءَ دیست کہ اے ملکءَ پہ ایمانءِ قوتءَ برکتءَ مسلماناں دنیاءِِ یک مزنیں سلاہ بندیں ملکے پروش دات۔

جست: تئی زندمانءِ دومی چوٹ کجا و کدی آتک؟
پسہ: افغانستانءَ واتّریءَ رند من حالکاریءِ پیشگءِ بدلءَ وتی بنکی پیشگ عکس کاریءَ پڑءَ واتر کت سنہ ۱۹۸۸ء من نیویارکءَ من گوں وتی سنگتاں ’’راک اینڈرول‘‘ءِ نامءَ کار جاہےءِ بن ہشت ایرکت کہ اشی تہا گلوکارانی یک نیادیے اڑدات کہ اے میدانءَ دنیاءِ بے ہودگیں لذت و چست ایر، و امریکہءِ نامی ایں فلمی ادا کار و ناچی درکّڑیانءَ مئے دپ کپ بوت کہ آوانی نام و توار ماں امریکی حالتا کاں جکستگ ات۔
ہمے درگتءَ من مالءِ نز آرگ شروع کت ہمے یکیں سالءَ منی گورا ہفتاد ہزار دولار [ڈالر] نز آہت، کہ چد و پیسر اینچو مال منا نہ بوتگ۔ ہمے وہدءَ منءَ ناروےءَ یک سکّیں سیریں عاروسیءِ فلم بندیءِ خاطرءَ دعوت دیگ بوت منءَ گپڑّے زر دست کپت۔ پدا ’راک اینڈ رول‘یِ گورا منا ڈباہ رست کہ کمپنیءِ ’’صوتی [گلوکار، خوانندہ]‘‘ ایلٹن جانءِ ہمراہیءَ آئی در ملکی سفران آئی ہمراہ ببان و آئی دیوانءِ عکس بندیءَ بکناں یورپءِ ہمے ترّ و تابءِ دورانءَ ’ویانا‘ءَ من گوں میاں استمانی گلّانی کارداریءَ دچار کپت اوں، آئی گوں من دست بندی کت کہ من دو روچ بزوران و بوسنیائی بزّگانی عکس بندیءَ بکنان، من گشت کہ من چہ خانہ جنگیءَ ہنچو عکس گپتگ کہ آباز انت چو کہ بیروت، افغانستان ہما بس انت۔
بلئے شپءَ وہدے کہ من وتی کوٹیءَ اہتوں تلویزونءِ تہا من اودءِ حالت دیست منی خیال بدل بوت، من دیست کہ پہ چنڈے نانءَ زالبول و گونڈیں چکانی دراجیں سرپیءِ سرءَ آس گواری بوت، اے حال پہ من بلاہیں دل پدردی ے بوت، و اے پدردیءَ منی خیال و دل چنڈینت کہ دنیاءِ اے دگے ملکاں جنگ مردینانی گوں مردیناں انت، بلئے ادا سلاہیندین مرد گوں زلمانیں جنین و کسانین چکان جنگءَ انت۔
آجنگانی تہا ہم چک و زالبول کشگ بوتگ انت، بلئے اے جنگ صاف پاشک ات کہ خاص مسلمانانی خلافءَ ات پمشا ادا ہر چیز مسلمانانی نامءَ انت در چنگ و تباہ کنگ بیت، بزاں اے وڑءَ اے جنگ نسل کشیءِ جنگ یے ات۔
ایدگہ روچءَ من پناہ گیرانی میاں استمانی کاردارہءِ لوگیء شت اوں تانکہ آ بوسینیا منی روگ و گردگءِ بند و بستءَ بکنت، ہمدا من نیویارک ٹائمءَ کارگسءَ حال دات کہ من پہ اے نیتءَ دو روچ بوسینیاءَ روگءَ اوں۔
منی ہمکاراں منءَ گشت کہ شرتر انت کہ تو دو روچءِ بدلءَ دو ہفتگ ہمودا بدار و کارءَ بہ کن، من ٹائمءَ را حال دات کہ دو روچءَ گیشتر گوں من وہد نیست کہ منی کمپنیءِ کارانی درگتءَ منءَ نیویارکءَ رسگی انت۔

جست:گڈا تو بوسینیا چے دیست؟
پسہ: سرائیوءِ سر بوگءِ ایدگہ روچءَ ما ہولناکیں ندارہ دیست، فرانسیسی سلاہ بندیں بکتربند ماشین یےءَ سوار بوت و بالی پٹءِ راہءَ پہ بیمارستانءَ شتن تانکہ اودءِ گندگیاںءَ عکس گرءِ چمءَ جاہ بدیاں، گوں بیمارستانءَ سر بوگءَ من دیست کہ سر بی لشکرءَ بیمارستان پہ آس بستگ، فرانسیسی فوج پِر تراتنت و تامن ہمدا داشت، من شانزدہ ساعت ہمے بیمارستانءَ گوں طبیب و دکتراں گوازینت اے دکتر و طبیب شپ و روچ چہ ورد و روزیءَ بے ترانگ یک پیمءَ ٹپی و نادراہاں دار و درمان کنگءَ اتنت۔
اے ہمے حالتءَ کہ نہ دارو است ات و نہ بروبریں اوزار، نہ سوچن نہ آکسیجنءِ گاز، ہسپتالءَ برق ہم نیست ات و روژنائی پہ موم بتی ات، بیماراں بے ہوش کنگءِ ساز و سامان نیست اتنت، بیمارستانءَ وسائل است ات بلے برق نہ بیگءِ سببءَ بیکار اتنت، دومی گورا سر بی لشکرءِ بے انان و نہ اوشتوکیں آس گواریءَ ہیچ کاریءِ موہ نہ دات اے جاور چہ چار ماہءَ ہمے وڑءَ ات۔
من چہ میاں استمانی کارداران جست و لوٹ کت کہ آ اے بیمارستانءَ آکسیجن، گاز و وردنی چیز پُجارینت کن انت؟ آیاں پہ عذر پسّہ دات کہ اے چیز ہست انت بلئے زمینی راہءَ سرب اے چیزاں سربوگءَ نئیل انت، پمیشکہ ما گوں شما ہیچ پیم ایں دست کمک ے کت نہ کنیں چوناءَ مئے گورءَ سیزدہ بار بروکیں مزنیں گاڑی چہ وردنی چیزءَ بارانت و اوشتاتگ انت بلئے ماں ایشاں تاوان کت نہ کنیں۔
ماں گوں بوسینیائی مسلمانیں لشکراں گپ وتران کت کہ اگر بوت کنت کہ آپہ ما یک وڑےءَ باربریں ماشین ے تیار بہ کن انت۔ مسلمانیں فوجیاں وتی وڑا یک ٹرکے جوڑ کت و ما را دات، دمانءَ ما اسپتیں رنگے جت و آئی کشءُ گوراں میاں استمانی گلّءِ نشان جت، ماں بیمارستانءَ پکاریں چیزانی لڑ جوڑ کت و ماں میاں استمانی گلّءِ کار گسءَ شت و ٹرک چہ وردن و داروءَ پر کت و من وت تچاں کت و سر بی لشکریانی پاسگاہءَ گوزاں تا بیمارستانءَ سر بوت اوں۔
اے برئے سربی منی دیمءَ ماں نہ ترّت انت، میان استمانی گلءِ کاردار حیران بوت و ھمے فہم اِتنت کہ منی گورا کاغذ و حالکاری انت، من یواینءِ ماشینءِ تا چوک چوں جوڑ بوتوں؟ اے وڑءَ اے منی بارگوں وسائلءَ صحیح سلامت تاں بیمارستان سر بوت انت۔
اگر آیاں بہ زانت ایں کہ من در ملکی حالکاروں آیاں منءَ یلہ نہ دات تو بچار بیسمتی قرنءَ کشگ بوتگین حال کار گیشتر سربیابی دستءَ کشگ بوتگ انت ہمے وڑءَ ما چہ امریکی آں کمک جست کت آیاں دومی روچءَ وسیمی روچءَ ہم وردنی چیز ہم دیم دیائین انت۔

جست: چد و رند تو چے کت؟
پسہ: من ترا گشت کہ اللہ پاکءَ پہ یک خاصیں کاریءِ خاطرءَ راہ داتگ ات پمشکہ سئے روچءِ بدلءَ من سئے ہفتگ جلّ اِت، منی اے ملکءِ نندگءِ سیمی و آخری ہفتگ ات کہ یک برے من تیر وارت، اے تیراں یکے منی باسکءَ و یکے منءَ پادءِ تیر ہڈءَ لگّ ات بوسنیاءِ طبیباں منءَ پہ شہم دار و درمان کت و من پدا پہ علاجءَ جرمنیءَ شتوں اودا جرمنیءِ امریکی بیمارستانءَ منءَ دکتراں گشت اگر پہ شرّی دارو درماں بہ بیت گڈا دو سالءَ رند تو تر و گرد کت کنئے، من طبیبانی اے گپ ماں نیاورت و وتی پاد نائیلونی کاگدانی تہا پتات و چہ اسپتالءَ اھتوں ادا یک ماہ یے تہا تر و گردی بوتوں پیسرا من ہمے فیصلہ کتگ ات کہ منءَ پدا بوسینیاءَ آیگی و ہمے کار انگت کنگی انت۔
جرمنیءَ من بوسنیائی ٹپّی و ونادراہانی خاطرءَ ادا رونزّ آرگءِ جہدے دور دات۔ وہدے گپّڑے دوا دست کپت من دوا و دارو رزرت انت و پدا بوسنیاءَ آھتوں، پدا ایدگہ آیگءَ رند یک برے منءَ یک تجربہ یے بوت کہ چہ اشی منی دل و ہوشءِ ٹپ مستر بوت من سد و سما ہم نادراہ بوت، آ اش ات کہ یک روچے من سئی بوتوں کہ بوسنیاءِ گونڈیں شہرے سربی لشکرءَ چپ و چاگرد کتگ من اے شہرءَ روگءِ فیصلہ کت، بلئے منءَ کروٹ و بوسنائیاں مکن کت و گشت اش کہ تئی اے فیصلہ مزنیں خطرناک انت سربی لشکرءَ ہر گورا سنگر بستگ و نشتگ انت، آترا گوں وتی تیر و تفنگاں مان دارانت تو اگہ اے وڑیں سفرے مہ کنئے و شرتِرانت۔
بلئے من گُشت منءَ ہر حالءَ اودءَ سربوگی انت، ما روچءِ شپ بوگءِ و داری بوت اوں، پدا ہما پیم کہ منءَ گشگ بوتگ ات ہمے وڑءَ بوت، سرباں چہ ہرچ گورےءَ مئے سرا تیر گوارت، بلئے اللہ تعالیءَ مارا موکتِ مئے سواری تیوگءَ تباہ بوت نہ شیشگ پشت کپت و نہ ٹائیر و دگے سامان ما پدا واتر وت و دگہ ماشین یے زرت و چہ دگے راہے درکپت ایں، بیمناکیں جنگءِ اے پڑا ما چار زالبول دیست کہ یکے دومیءَ گورگیج کناناں و روان انت اے زالبولان وتی توامیں بدن پوشتگ ات پمشا من اندازہ جت کہ اے مسلمان انت، ہمے سربی لشکرءَ پدا مارا تیر گوار کت، اے سربی لشکریاں اے کلپی ہم کت کہ پہ مسلمانانی رد دیگءِ خاطرءَ برے برے وتی زالبولانءَ مسلمانی لباس گورا دات تانکہ ہمے بہانگءَ ہمے دگے مسلمان ہم وتءَ پدر و ظاہر بہ کن انت و ایشانی کشگءِ راہ راست بیت، اے درگتءَ یک دمانے من دل تپرکہ بوتوں کہ بلکہ سربی بد ماشی کنگءَ انت تا بزان انت ما کئے ایں۔
و وہدے ما اے مسلمانانی کمکءَ دور کنیں سرا ما را تیر گواران بہ کن انت، بلئے ہمے دمانءَ ما دیست کہ ہمے زالاں یکے ٹپّی انت و ھون چو کورءَ تچیت گوں اے جاورءِ دپ کپءَ من ایر کپت اوں و منی ماشین تاچ ہم ایرکپت زالبول چہ تکلیف و دردءَ زار و فریاد کنگءَ اتنت، ما کہ نزدیک بوتیں ما دیست کہ یکے دوازدہ و یکے سیزدہ سالے چک اتنت چہ ہمیشاں یکے ٹپّی ات و چہ آئی جانءَ خون چو مشکءِ دپءَ یلہ ات، ڈرائیورءَ ایشانءَ منی بابتءَ گشت کہ اے ڈاکٹرے، من ہم فیصلہ کت کہ ہمے جاہے جندءَ اے ٹپّیءَ مرہم و پٹی کناں، ہمے واقعہءَ منءَ بے اندازہ پدرد کت کہ من وتی توامیں زندگیءَ اے دردناکیں جلوہءَ شموشت نہ کناں، ہمے کسانین جنکءِ ماتءَ منءَ گشت، سرباں گوں ما رسترانی وڑءَ سلوک کتگ ہما انت کہ اے چک بے ہوش انت اے ظالماں مئے چمّانی چیرا مئے مردیں چکانءَ یک یکءَ کشت، ایشاں گشت کہ ما شپءِ تہاریءَ چہ وتی ستکگیں میتگءَ در کپگءِ فیصلہ کت ماں گوں اے دو چکاں در آیگءَ کامیاب بوتیں من اے دردناکیں دروشم دیست نہ کت من پوہار جت و گریت۔

جست: اے واقعہءِ گندگءَ رند تو چے مار اِت؟
پسہ: اے واقعہءَ منءَ درشت و ژندکت وہدیکہ من پدا بوسنیاءَ آھتوں منی صبرءِ تنگ سست بوت و من ہمے وڑءَ زار پوہار کت کہ گوشئے منی جندءِ جنک ات، من ماراِت کہ منءَ اے مردمانی نجاتءِ خاطرءَ وتی زندگی یکپارگیءَ بدل کنگی انت ایوکءَ پہ اے خاطرءَ نہ کہ اے مسلمان انت، پہ اے خاطرءَ کہ انسان انت و کسانیءَ ماا انسانانی مہر و محبتءِ بابتءَ بازیں سر و سوج بوتگ۔
پدا ہر جاہ کہ من گوں مسلماناں شم در بوت اتوں مارا ہم دوستیءِ سر و سوج رس ات و بوسنیاءَ اے حالت گیشتر گندگ بوت من حیران اتیں کہ سرب وہدے کہ عیسائی انت گڈا اے چیا اینچور ستر بوتگ انت؟ پدا من اے چکئی بوسنیاءِ ہسپتالءَ زالبولانی وارڈءَ جاہ دیائینت و دارو درمان کنائینت۔

جست: بوسینیا تو گوں مسلمانیں حوالکارں دچار کپت ئے؟
پسہ: جی ھو، بازیں مسلماں حوالکارے خبرچینیءِ خاطرءَ بوسنیاءَ آتکگ اتنت، چہ آہاں سعودیءِ حال رسانیءِ حوالکاراتنت، من تاں دیراں گوں آیاں اسلام و مسلمانانی بابتءَ گپ و تران کت۔ منی گپانی گوشدارگءَ رند اے حالکارءَ ہما گپ جت کہ ماں بیروتءَ مسیتءِ پیش نمازءَ جتگ اتنت، بزان تو مسلمان چیا نہ بئے؟ تئی دل و مسلمان بوتگ، اگر کسان و مزنیں شک و شبہ ے تئی سرا نشتگ مسلمان بوگءَ رند اے ہم دور کائینت چہ ہما روچءَ اے حوالکارءِ گپ یک کشءَ منی ھیالءَ اتنت۔
ہمے وہداں من یک مریض و ناسلامتیں باسنیائی کٹم ے پہ دارو درمانءِ خاطرءَ امریکہءَ راہ دیا ئینت، اے کٹمءِ کماشءَ کینسرءِ مرضءَ گپتگ ات کہ چہ اشی سببءَ نادراہءِ یکیں گٹّگ چٹ کار کپت ات، امریکہءِ ہما بیمارستانءَ کہ اے نادراہ جاہ دیائنت مدامی منءَ رابطہ ہستِ ات، ہمے وہدءَ من قرآن شریفءِ ہورت چاری گلائیش کت تا کہ اسلامءِ حکماں یک راستءَ بوانان و بزاناں، قرآن شریفءِ چارگ ءُ وانگءَ لہتے روچءَ رند منی ذہنءَ وتی جستانی جواب دست کپت انت، ہما جستاں کہ من چنت سالان پریشاں و دلترک کرتگ ات، و انجیلءِ عالماں منءَ ناامید کرتگ ات۔
چہ بوسنیاءَ وہدیکہ من امریکہءَ اھتوں سیمی روچیءَ تچگءَ من ہمے بیمارستانءَ ہمے مریضءِ چارگءَ شتوں من ہمے مریضءِ دست وتی دستءَ گپت و گوشت، شمئے دین اسلامءِ تہا ہر چیز ہست، و ہمے دین انت کہ توامیں بنی آدمءِ نجاتءِ دار و مدار ہمشی سرا انت۔ اے گپاں جنگءِ و بدامنی حالت نگوشگی ات منی دلءَ گوشت وتی مسلمانیءِ کوکارءَ بدیاںءُ بروان لوگءَ نماز بنگیج کناں۔

جست: تو چوں مسلمان بوتئے؟
پسہ: من پدا وتی لوگءَ اھتوں دومی روچءَ اے مسلمانءِ بیرانیءِ دردناکیں حال منءَ رست، من تچان تچانءَ وتءَ بیمارستانءَ رسینت من دیست کہ چہ من پیسر پہ جنازہ و قبر کپارتءَ مسلمانانی بزّگ جم انت، اے مردم چہ ہند و پاکستان و عربی ملکانی مسلمان اتنت، گوں خدا مرزیءَ اے مخلوقءَ ہچ وڑیں سیادی نیست ات بلئے انگت اے توام انچو سوگی و غمگین اتنت کہ گوشئے اے درہینانی لوگءِ مردم و مستر بوتگ، ہر کس خدا مرزیءِ کہول کٹمءَ دلبڈی دیگءَ ات اے مڑیں جاوریءِ گندگ پہ من نوکیں گپے ات، گڈا وہدے کہ منی خدا مرزئیں دوست عثمانءِ میت شودءِ سرا ایرات و ایدگہ مسلمان آرا غسل دیگ اتنت، من ہمے وہدے جندءَ کلمہ طیبہ ونت و وتی مسلمانی جار جت، اے وہدا منی زندگیءِ ڈیل و دوشم چٹ بدل بوتت نوں ایوکءَ بوسنیاءِ توامیں روئے زمینءِ مسلمانانی مدت و کار بوجیءِ واہگ و جذبہءَ منءَ ماں رُپت چیا کہ نوں توامیں مسلمان منی برات انت و اسلامءِ براسداری جہانی انت۔

سرچمّگ: ہفتگی تاک ختم نبوت کراچی

 

 

 

 


چمشانک

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *