این پیمان‌نامۀ فاروقی و نمونه‌های بسیار زیادی از این‌دست که تاریخ برای ما ثبت کرده است، همه تأکید دارند که اسلام دینی حیات‌بخش است؛ دین مرگ نیست! دین هم‌زیستی است؛ دیگران را می‌پذیرد و دست صلح و محبت را به سویشان دراز کرده و با آنان به شیوۀ مؤثری رفتار می‌نماید.

ماموستا ربیعی علاوه بر اینکه در یک خانوادۀ روحانی چشم به جهان گشود، ذوق و استعداد سرشارش او را هم‌زمان وارد صحنه فعالیت در دو حوزۀ مهم ملی و مذهبی نمود. هرچند در گذشته بار مبارزۀ ملی و پرداختن به مسائل فرهنگی و ناسیونالیستی بر دوش عالمان دین در منطقه کوردستان بوده، اما در میان علما شخصیت‌هایی ظهور کرده‌اند که با داشتن ویژگی‌های برجسته و برخورداری از قدرت بیان و ذوق شعری بیشتر از دیگران در دل‌ها نفوذ کرده‌اند.

مسیحیت با خواست و ارادۀ خود یا ناخواسته با در آغوش گرفتن یهودیت و سپردن رهبری تمدن به آن، ارتباطش را با تعالیم انبیا قطع کرد، درحالی‌که فرامین حضرت عیسی علیه‌السلام در میان آنها موجود بود. مسیحیت تمام ارزش‌های اخلاقی را زیر پا گذاشت و به پرستش مادیت و قدرت و جنگ با اسلام برخاست. مسیحیت بزرگترین عامل در واگذاری قدرت و ایجاد بحران هرج و مرج اخلاقی در جهان است.

حاجی عبدالوهاب رحمه‌الله یکی از ستارگان پرفروغ آسمان دعوت و خیرخواهی و شخصیت مجاهد و دعوتگر نستوهی بود که عمرش را برای خدمت به دین و در راه دعوت انسان‌ها به‌سوی الله تعالی وقف کرده بود و هرگز در این راه خستگی را نمی‌شناخت، شخصیتی که میلیون‌ها نفر از انسان‌ها از او درس توحید برگرفتند و روزانه چندین ساعت از الله تعالی می‌گفت و عظمتش را بیان می‌کرد و عطش روحی خود و دیگر شنوندگان را فرو می‌نشاند.

اگر حدیث کساء و عبا نبود، آیۀ 33 سورۀ احزاب حضرت فاطمه، حضرت علی و فرزندان‌شان را شامل نمی‌شد چون اهل‌بیتِ اصلیِ رسول‌الله ازواج ایشان هستند. ازآنجایی‌که آیه این چهار تن را شامل نمی‌شد، بر اساس روایتی که آمده است رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌‌وسلم این چهار تن را جزو اهل‌بیتِ خود و شامل این آیه قرار دادند. این حدیث فقط بیانگر آن است که دایرۀ این آیه وسیع است و منحصر به ازواج مطهّرات نیست.

كودك در ماه‌های اولیۀ زندگی با پاره كردن كتاب نوعی تخلیۀ انرژی می‌كند و پس از آن به آرامش درونی می‌رسد كه این آرامش برای او توأم با شادی خواهد بود و او در بزرگسالی می‌آموزد كه با كتاب می‌تواند به آرامش برسد و این در وی نهادینه می‌شود.

واقعۀ کربلا، یکی از اتفاق‌های بسیار تلخ تاریخ اسلام است که در آن بسیاری از وابستگان به خانواده‌ی نبوت، جام شهادت را نوشیدند. عثمان‌بن‌علی نیز یکی از شهدای بنی‌هاشم در واقعۀ کربلای سال ۶۱ هجری بود.

حضرت عمر رضی‌الله‌عنه در کلماتی کوتاه، پیامی عظیم را نوشت و به‌سوی آن شخص ارسال کرد. ایشان به‌جای استفاده از ادبیات خویش، آیات زیبا و جامع قرآن کریم را با گزینشی نیکو نوشت و برای آن شخص فرستاد. این عملکرد زیبای حضرت عمر رضی‌الله‌عنه همواره می‌تواند برای داعیان و خیرخواهان امت درس‌آموز باشد تا در عرصه دعوت اسلام موفقیت به‌دست آورند.

با اسلام‌آوردن حضرت عمر رضی‌الله‌عنه جامعۀ اسلامی رنگ جدیدی به خود گرفت. حضرت عمر «فاروق» یعنی جداکننده حق و باطل بود، قبل از او خداوند مخفیانه در مکه به یگانگی عبادت می‌شد، اما بعد از ایمان‌آوردن عمَر، ندای توحید علنا در مکه مکرمه طنین‌انداز شد.

اوّلین گفتگوی اسلام و مسیحیت در تاریخ در فضایی صورت گرفت که دوستی، آزادی دینی، پذیرش یکدیگر و خیرخواهی بر آن حاکم بود. رفتار پیشرفته و احترام متقابل بین طرفین تا جایی‌ بود که هنگامی که وقت نماز هیئت مسیحیان نجران رسید، پیامبر صلى‌الله‌عليه‌وسلم به آنان اجازه داد که نمازشان را در مسجد نبوی ادا کنند.