سنی‌آنلاین/ در حاشیه‌ بیست‌ونهمین کنفرانس بین‌المللی وحدت اسلامی با دو تن از علمای جنوب کشور، شیخ علی ماهیگیر امام جمعه موقت روستای “گهردو”، و شیخ عباس دوست‌علی‌زاده امام جمعۀ “سرزه” سیریک به گفت‌وگو نشستیم.

دولت تاجیکستان بزرگترین علمای کشور را خانه‌نشین کرد. سپس تعداد مساجد و مدارس را محدود کرد و سپس سراغ ریش و حجاب، لباس سفید و نمود ظاهری رفت، حتی کار به جایی رسید که ادای نماز در خارج از منزل و مسجد ممنوع شد.

امروز که جهان کفر برای نابودی اسلام با هم متحد شده است؛ روسیه و آمریکا و اسرائیل در کنار هم قرار گرفته‌اند، مسلمانان نیز باید در مقابل توطئه‌ها و برنامه‌های جهان کفر ید واحد باشند.

اگر مسلمانان نسبت به یکدیگر اخلاص داشته باشند، احترام مقدسات را رعایت کنند، تبعیض در کار نباشد و در استخدام‌های ادارات بحث شیعه و سنی نباشد وحدت تحقق پیدا خواهد کرد.

همایشی با عنوان «وحدت، صلح و آرامش- جهان عاری از خشونت» دوشنبه 7 دی‌ماه 1394 با حضور علمای شیعه و سنی، دانشگاهیان و نخبگان دانشگاهی در مقر وزارت‌خانه علوم، تحقیقات و فناوری برگزار شد.

اشاره: مجلۀ الکترونیکی «اخوت» گفت‌گویی خواندنی با مولوی عبدالمجید اسماعیل‌زهی، از اساتید برجستۀ دارالعلوم زاهدان، انجام داده است. مولوی در این مصاحبه از فاصله‌داشتن امت با «وحدت عملی» و «احساس تبعیض اهل‌سنت» سخن به‌میان آورده و به راه‌کارهای عملی وحدت اشاره کرده است.

عالم فعال در سیمین‌شهر استان گلستان از سختی‌های سفر به بلوچستان می‌گوید و از تنگ‌نظری‌های موجود گلایه دارد. می‌گوید دانش‌آموخته‌ی حوزه علمیه «عین‌العلوم» گشت (سراوان) است. دو سال تحت نظر اساتید همان مدرسه تخصص در افتا خوانده است.

مجری مسلط با اشعاری زیبا اجرایش را آغاز کرد و به‌طور ویژه به وزیر کشور، استاندار، حضرت شیخ‌الاسلام مولانا عبدالحمید و حجت‌الاسلام سید ضیاءالدین طباطبایی خیرمقدم عرض کرد و «حضرت شیخ‌الاسلام مولوی عبدالحمید» را «سرکاروان قافله‌ی برادران و خواهران اهل‌سنت و امام‌جمعه آگاه و گرانقدر مسجد جامع مکی زاهدان» خطاب کرد.

جلسه‌ای با عنوان «سیرت و وحدت» با حضور دکتر رحمانی فضلی، وزیر کشور جمهوری اسلامی ایران، شامگاه پنج‌شنبه 3 دی1394 (12 ربیع‌الاول 1437) در مسجد جامع مکی زاهدان برگزار شد.

بلوچ‌های ایرانی طی سه مرحله به سواحل شرق آفریقا رخت سفر بسته‌اند؛ ابتدا حدود سال ۱۶۶۳میلادی به رهبری «میر شهداد کوتاه» از طریق کشور عمان با همراهی و تشویق پادشاهان این کشور و به‌عنوان نیروی نظامی و محافظان مخصوص این پادشاهان راهی سواحل شرقی آفریقا شده‌اند.