
نسخه درمانی مولانا عبدالحمید، بر اساس مدل اسپریگنز، گذار از یک ساختار مونوپولیستی (انحصارگرا) به یک ساختار پلورالیستی (کثرتگرا) را ترسیم مینماید. ایشان بر این باور ژرف استوارند که بقا و استمرار ایران معاصر، در گرو پذیرش تکثر و تنوع قومی، مذهبی و سیاسی است و راه عبور از بحران کنونی، در بهرسمیتشناختن «دیگری» و بازگشت راستین به مردم و اراده جمعی نهفته است. در این مسیر، نشانههایی از همگرایی تدریجی بخشهایی از بدنه حاکمیت با این منطق اصلاحی، بهویژه در موضوع «توافق عادلانه» و بازنگری در سیاستهای داخلی و خارجی، در تحولات اخیر به چشم میخورد که خود، گواهی بر ژرفا و کارآمدی این گفتمان در افق آینده ایران است.

نگاهی به سیر رویدادها نشان میدهد مواضع ایشان پیرامون «ضرورت توافق عادلانه»، «مذاکرۀ مستقیم» و «اولویت منافع ملی و رفاه مردم بر سیاستهای منطقهای»، گرچه در ابتدا با هجمهها و انتقادهای تند رسانهها و محافل نزدیک به جریانهای رسمی مواجه شد، اما در نهایت، ادبیات دیپلماتیک و رفتارهای عملی تصمیمگیران کلان کشور در مسیر همان اصولی حرکت کرد که ایشان پیشتر در توییتها و خطبههایش بر آنها پای میفشرد.

جانمایۀ دیدگاههای مولانا عبدالحمید را میتوان در یک گزاره خلاصه کرد: ایران برای عبور از چالشهای پیچیده و درهمتنیدۀ کنونی، بیش از هر زمان دیگری به تغییر رویکرد از «تقابل» به «تعامل» نیاز دارد؛ تعاملی که هم در عرصه داخلی میان حاکمیت و جامعه و هم در عرصه خارجی میان ایران و جهان شکل گیرد.
تحولات اخیر نیز نشان میدهد بسیاری از راهحلهایی که در گذشته با تردید یا مخالفت مواجه بودند، امروز بیش از پیش در دستور کار قرار گرفتهاند. از این منظر، بازخوانی دیدگاههای شخصیتهایی که سالها بر ضرورت گفتوگو، همگرایی ملی و واقعبینی سیاسی تأکید کردهاند، میتواند به فهم بهتر مسیر پیش رو و اتخاذ تصمیمهای کارآمدتر برای آینده کشور کمک کند.

آغاز هر سال، فرصت ارزشمندی برای محاسبۀ نفس و بازنگری در عملکرد گذشته است. بزرگان ما همواره سفارش کردهاند که انسان در چنین روزهایی کارنامۀ یک سال گذشتۀ خود را مرور کند؛ بیندیشد که تا چه اندازه به تصمیمها و برنامههای خود عمل کرده و در انجام وظایف دینی، اخلاقی و اجتماعیاش موفق بوده است. سال جدید، فرصتی دوباره برای جبران کوتاهیها و آغاز مسیری پردستاورد خواهد بود. در عین حال، نباید از وضعیت دردناک مظلومان غافل باشیم. استمرار ظلم و جنایت علیه مسلمانان مسئولیت همۀ ما را سنگینتر میکند.

سیوپنجمین همایش تجلیل از دانشآموختگان و حافظان قرآن دارالعلوم زاهدان پنجشنبه (24 اردیبهشت 1405) با حضور علما، فرهنگیان و اقشار مختلف مردم در صحن این مرکز علمی برگزار شد.

برای ختم به خیر شدن و کوچ کردن بر حالت ایمان از این دنیا، این دعا را همواره بخوانیم. این یک دعای معمولی نیست؛ دعای حضرت یوسف علیهالسلام است که در قرآن ذکر شده است.

در طول تاریخ بشریت در هر خطهای که مدارس دینی و مکاتب قرآنی و علما وجود داشته اند، اسلام و مسلمانان و آثار آنها در آن دیار باقی مانده است. علما با فداکاری و تلاش باعث ماندگاری دین و احکام دینی شدهاند. اما اگر جایی مدارس و مراکز تعلیم و تعلم نبوده و سلسلهٔ آنها قطع شده است، چیزی از اسلام در آن دیار نمانده است.

اشاره: یکی از مجلات مشهور پاکستان (The Intellect) که در راستای نشر ارزشهای دینی و اصلاح جامعه فعالیت دارد، در آخرین شمارۀ خود با همسر شیخالاسلام مفتی محمدتقی عثمانی٭ حفظهماالله گفتوگویی انجام داده است. در گفتوگو با مجلۀ انگلیسیزبان “دی اینتلکت” همسر محترم این عالم فرزانه به کارهای روزانه و عادات ایشان در منزل و […]

متاسفانه مردم سیستانوبلوچستان بیش از هر منطقهای شاهد برخوردهای بعضا خشن برخی نهادهای نظامی و حتی تیراندازی به سوی خودروها بهظن حمل سوخت قاچاقی هستند. جوانان زیادی که از ناچاری جان بر کف میگذارند و خطرات زیادی را به جان میخرند تا شکم خود و زیردستانشان را سیر کنند، در این راه زخمی و حتی کشته میشوند.

مولانا رشیداحمد در عهد خود امام فقه و حدیث و دریای بیکران تمام علوم بود. اما به حدیث و فقه رغبت و علاقهٔ وافر داشتند. مولانا گنگوهی رحمه الله بیش از 14 مرتبه کتاب فقه «هدایه» را درس دادند و تقریبا تمام کتب صحاح سته را نیز تدریس کردند.