اگاں ما بلوچْ راج، وتي راجدپترءَ بچارإيں و وتي پيريناني زندءِ بارهءَ پٹ و لوٹ بكن إيں؛ گڑا گندإيں كه مئي راجدپتر سك شاندار و ترپناك إنت و اگاں چه إے دگه راجاں ديماتر نه إنت؛ بلئے اينچو باز پشتءَ هں نه إنت كه ما لجيگ و شرمندگ ببئيں.
گيش چه هزار و چارصد سال إنت كه ماں إيرانءَ اسلامءِ بيرك چنڈگءَ إنت. مفسراں، محدثاں، فقيهاں، نيكراهي زانتكاراں، درّيس و پرّيس كنوكان و جهان اسلامءِ گيشتريں زانتكاراں چه إے ملكءَ سرچست كتگ. اگاں إيران، زانت و ادبءِ بُنجاه گوشگ بوتگ گڑا بلوچانءَ ماں إے ملكءَ په علم و ادبءِ ديمرويءَ مزنيں بهر و دستے بوتگ.
دپترزانت و پولكاراں ماں وتي كتاباں نبشتگ وهدے كه اسلامءِ لشكر چه حجاز و عربستانءَ په إيرانءِ إيرجيگ كنگءَ يهت يكے چه ساساني حكومتءِ مستريں سرداراں، بلوچے أت كه آ واجهءِ نام «سياه سوار» أت و إے واجه يك سرمچار و بهادريں سردارے بوتگ.
وهدے كه مئي إے دلير و شيرمزاريں سردار، چه وتي پهته إي و هُژّاريءِ سَوَبءَ سرپدبوت كه اسلام هما بے مٹ و بے دروريں دين إنت كه چه اللهءِ نيمگءَ ديم ديگ بوتگ كه انسانءَ ماں دوئيں جهانءَ سوبين و كامياب كنت، گڑا واجهءَ گوں وتي لشكرءَ، اسلام يارگءَ ديرنكت.
گوں سياه سوارءِ اسلام آرگءَ مزنيں بهرے چه ايرانءِ راجءَ اسلامءِ دينءَ مَنّ إت؛ چيا كه آياں چه زردشتي دينءَ سيروارتگ أت و چه آ دينءِ پادشاهاں، بزرگان و مذهبي سروكان و سپاهيگاں سك باز ناشري و زوران سري ديستگ أت.حضرت سياه سوار- رحمه الله – يكے چه تابعيان إنت كه پيش چه إے دگه راجاں آئيءَ اسلام قبول كت؛ پمشكا يك بلوچي شاعرےءَ ماں وتي يك پربندے چوش گوشتگ:
بلوچاں چه هر قوم ديماترأنت/ په صبر و په اوپار هم گيشترأنت
بلوچاں پرچا اسلام قبول كت؟
إے جستءِ پسوءَ بايدإنت كه بگوش إيں اسلام، حيا و عزت، مڑاداري، مهمان جلي، وفاداري، قول و قرار و مردانگيءِ دين إنت و إے صفات ماں بلوچاں، چه پيشءَ هست إتنت، بلوچان و اسلامءِ طبع يكے أت؛ پمشكا آياں مسلمان بوت أنت و اسلام، آياني شرف و عزت بكشات.
ماں بلوچي دُوْد و ربيدگاں هچ چيزے نه إنت كه اسلامءِ خلافءَ ببيت و اسلامءِ ديمءَ بأوشتيت؛ پمشكا بلوچي دود و ربيدگ گوں اسلامءَ يك أنت و اگاں لهتے مردم، چيزے نوكيں هيل و عادت زرتگ، إے هيل و عادت نئے بلوچ راجئيگ أنت و نئے اسلامئے، گڑا بايد إے پيميں وتگريں هيل و عادتاں يلو ديگ ببنت چيا كه إشاں انسانءِ دين و دنياءَ تاوان دينت.
ما منتوارإيں چه پهكيں زانتكار و قلمكاراں كه په بلوچي زبانءِ بودناكيءَ تُكش أنت و بلوچيءِ هُشكاوگيں كُوچِّگءَ ميزرين أنت و په وتي زبانءِ زندگ دارگءَ، انٹرنٹءِ تها بازيں سايت و وبتاك پيم كن أنت. الله اشانءَ خير بدأنت.
گيشتر ما وتي درملكي بلوچاني منتءَ شرتر ادا كن إيں كه آياں په زبانءِ دود و ربيدگءِ ديمرويءَ جهد كتگ، روتاك و مهتاك، وهدتاك و كتاب، چاپ و شنگ كتگ. ماں إے پڑءَ مئي رودراتكي بلوچستانءِ برات و گهار گيشتر داداني لايق أنت كه آياني بے دروريں جهداں بلوچي زبانءَ ديمءَ برتگ. بلئے ادءَ يك هرديں گله إے ما را چه وتي هما بلوچاں هست إيں كه آياني باور همش إنت كه بلوچاني پدمنتگيءِ سوب اسلام إنت و وتي إے باورءَ په ترندي و بے دليل پيش كن أنت.
مڑاداريں وانوكاں! ماں دنياءَ تهنا ما بلوچ پدمنتگ نه إيں. دگه سداني راج هں هست إنت كه آياں مسلمان نه أنت بلئے پدءَ هں پد منتگ أنت گڑا شما آياني باروءَ چے گوش إت؟ مئي پدمنتگيءِ سوب بے تعليمي و جهد و تلاش نكنگ إنت، وت ماں وتءَ جنگ و جيڑه، برات كشي، يكادگرءَ إيرجنگ و مانْ نيارگ، درآمدْدوستي و دوست ودژمنءِ پجاه نيارگ إنت. اگاں ماشما اسلامءَ يلو بكن إين و عيسائي ببئيں پدءَ هں غلاميءِ لوپ چه مئيگ و شمئي گٹءَ درنبيت.
شما بياإت بچارإت اسلام مارا چه تاوانے داتگ په قولءِ شاعرے كه گوشتگي:
اسلام به ذات خود ندارد هيچ عيبي / آنچه عيب است در مسلماني ماست
مابلوچاں مسلمان إيں و په شريءَ هں زان إيں كه اسلام، هم قومانءَ تاييد كنت و هم زبانانءَ؛ بلئے همايانءَ گهتر قرار دنت كه پرهيزگارتر ببنت.
مئي اميت و واهگ إنت كه مئي پاكستانءِ عالم و زانتكاراں وتي ذمه داريءَ په شري بمارأنت و بلوچي زبانءَ يك وسيله إے په دينءِ هزمتءَ قرار بدينت.
مولوی محمد حنیف حسین زهی
سرچمّگ: اسلامءِ توار
چمشانک