مروچی :دوشنبه, ۱۹ مرداد , ۱۴۰۵
مولانا عبدالحمید:

اگده‌داراں جنگ ءِ کارمستری ءِ کنِکّ ءَ گشنگی ءُ ناداری ءِ گپچل ءَ هم کارمستری کن انت ءُ گپءُ ترانکاری ءَ زۆراک کن انت

اگده‌داراں جنگ ءِ کارمستری ءِ کنِکّ ءَ گشنگی ءُ ناداری ءِ گپچل ءَ هم کارمستری کن انت ءُ گپءُ ترانکاری ءَ زۆراک کن انت

شیخ‌الاسلام مولانا عبدالحمید ماں زاهدان ءِ نمازجمعه ءِ دیوان ءَ (16 مرداد 1405/ 7 آگست 2026) بیست سالیگێں بندشاں ءُ بازێں زرءُمالی فسادانَ شه مالزانشتی مشکل ءُ مردمانی رۆزیگی سکیانی مهمترێں سوباں زانت ءُ گۆں شرگداری شه ناهودگێں کارمستریاں بندشانی بابت ءَ، شه ذمه‌واراں لۆٹ ات که ملک ءِ نونێں جاور ءِ رد ءَ ءُ ناداری ءُ گشنگی ءِ گپچل ءَ، په گپ ءُ ترانکاری ءَ کوشست کن انت.

زاهدان ءِ آدێنگ ءِ امام ءَ دوارگ په لس مردمانی دێمداری ءَ شه هلوچ‌گری ءَ کڈن کرت ءُ شه چاگرد ءِ وڑوڑێں پاٹیاں هاسکار عالم ءُ اسپےریشاں لۆٹ ات که هلوچ‌گری ءِ ول‌گوج کنگ ءَ المی ئێں توجیلے درگێج انت.

🔹بازێں فساداں ءُ سرمسترانی سستی ءَ ماں بندشانی دور کنگ ءَ ملک ءُ استمان ءَ گرانێں تاوانانی دۆچار کرت

په سنی‌آنلاین سرهال ءَ مولانا عبدالحمید درشان کرت: گێش شه بیست سال انت که ملک بندشانی دۆچار انت ءُ سک گرانێں تاوان مردم ءُ ملک ءِ مالزانشت ءَ رستگ. سرمستر ءُ کارمستراں هم گۆں ناهودگێں کارمستری ءَ نه توانتگ بندشاں دور کن انت.

واجه ءَ گێش کرت: گێش شه بندشاں، زرءُ مالی فساد ءُ هول هم هست ات، چیزے که کسے نه توانت آیرا مه منّ ایت، حتا ٹوهێں سرمستراں هم منتگ که ملک ءِ ته ءَ فساد ءَ رۆتگ جتگ.

🔹تاں وهدےکه کارمستراں بدلی ءِ پد ءَ مه به انت، مردماں رۆشنائێں بانداتے نه گند انت

زاهدان ءِ آدێنگ ءِ امام ءَ درائێنت: کارمستراں په دێم په دێمی گۆں ملک ءِ ته ءِ فساداں توجیلے درگێج انت. راست انت که ملک ءِ جاور جنگی انت، بلے اگه کارمستراں پرے مشکل ءُ فساداں توجیلے درمگێج انت ءُ بدلی ءِ پد ءَ مه به انت، گڑا چۆں ملک ءَ جۆڑ کرت کن انت؟! مردماں بائد انت په وت رۆشنائێں بانداتے گند انت ءُ کارمستراں هم بائد گۆں وتی کردار ءَ اے چیز ءَ مردماں نشان دےانت.

واجه ءَ گێش کرت: کارمستر بس آ نه انت که تهنا جنگ ءِ فکر ءَ بیت، بلکه بائد گۆں جنگ ءِ کارمستری ءَ ناداری ءُ گشنگی ءَ هم کارمستری کنت، چیا که ناداری ءَ گرانێں تاوان په مردمانی دنیا ءُ آخرت ءَ هست. کارمسترے که مه توانت ملک ءِ وڑوڑێں گپچلاں کارمستری کنت، آ سستێں کارمسترے.

کامستراں بس وتی ءُ حکومت ءِ فکر ءَ مه به انت، بلکه ملک ءُ استمان ءِ جاور ءَ هم دلگۆش کن انت ءُ ترانکاری ءَ زۆراک کن انت.

🔹 مردماں پاگواجه، اسپےریش ءُ کارمسترانَ هلوچ‌گری ءِ بابت ءَ میاریگ زان انت/ اگاں پهازۆکی واکے کشگ بیت گڑا مچێں پهازۆکی واکاں په کۆشکار ءِ دزگر کنگ ءَ رهدگ به انت؛ پچے هلوچ‌گراں گۆں همے ترۆندی ءَ دزگر کنگ نه به انت؟!

زاهدان ءِ آدێنگ ءِ امام ءَ وتی هبرانی دێمتر ءَ گۆں اشاره به هلوچ‌گری ءُ باج‌لۆٹی ءِ رڈێں پدرائشت ءَ گوشت: ماں گوست ءَ وهدےکه کۆش ماں چاگرد ءَ باز بوت کڈن بوت که کۆشکار دزگر به انت تاں ٹکی جێڑهانی دێم گرگ بیت، بلێں ارمان که کۆشکاراں دزگر کنگ نه بوت انت ءُ پمێشا مردماں شک کرت که بیت‌کنت شۆرے بوتگ که مردم ءُ ٹکانی میانجین ءَ جێڑه جۆڑ بیت. آسر ءَ ما دیوانے گۆں اسپےریشانی هوری ءَ برجم کرت که بائد کۆشکاراں دزگر ءُ آمیدگس ءَ دیگ به انت، گۆں اے کار ءَ کۆشانی دێم گرگ بوت، بلے آ ٹکاں که وتی کۆشکاراں دزگر اش نه کرت ات، کشتار هم آوانی میانجین ءَ برجاه بوت.

واجه ءَ گێش کرت: نون هم هلوچ‌گریانی بن‌گپ هما کۆشانی بن‌گپ انت، مردم په سار انت ءُ مچێں چیزاں سرپد انت. وهدےکه هلوچ‌گراں نادلگۆش به انت کسے آوان دزگر نه کنت، مردمانی گت همێش انت که باپشت ءَ یک شورے هست. پمێشا پهکاں شه پاگواجه ءُ اسپےریش ءُ سرداراں پهازۆکی کارمستراں میاریگ زان انت ءُ جست کن انت که آوان پچے کارے نه کن انت؟! یکے شه کارمستراں ماں اسپےریشانی دیوان ءَ گوشت ات که ما زان اێں هلوچاں کجا جل انت ءُ توان اێں ماں یک هپتگ ءَ هلوچ‌گراں مچ کن اێں. وهدےکه چۆش انت پچے اے کار ءَ نه کن انت؟ اے شمے اگده انت، وهدے یک واکے کشگ بیت په کۆشکار ءِ دزگر کنگ ءَ رم کن ات، پچے په هلوچ‌گرانی دزگر کنگ ءَ چۆش نه کن ات؟!

🔹پله‌مرزی شه هلوچ‌گراں مردمانی «خیانت» انت/ پاگواجه ءُ اسپےریشاں مردمانی تاهیر ءُ امنیت ءِ فکر ءَ به انت

مولانا عبدالحمید ٹکاٹک گوشت: پله‌مرزی شه هلوچ‌گراں شه هرکس ءِ نێمگ ءَ بیت، چه پاگواجه ئے بیت یا اسپےریشے اے کار مردمانی خیانت انت. اگه پسّے شه وتی هلوچ‌گرۆکێں زهگ ءَ پله‌مرزی کنت، آ گدارے. کسے که دزی ءُ هلوچ‌گریَ کنت شه هر ٹک ءُ هر کس ءِ زهگ بیت، شه آ ٹک ءَ ءُ کهول ءَ نه انت، بلکه آئانی دشمن انت که لۆٹ ایت آوان بنام کنت.

واجه ءَ کڈن کرت: ما پهکانی اگده اے باروا سک گران انت. شما پاگواجه ءُ اسپےریشانی اگده بس اے نه انت که مراگشاں بهر زور ات ءُ دزبندی کن ات، شما سرکار ءِ مردم نه ات، بلکه شما مردمانی ات ءُ بائد په مردماں پکر کن ات، وتی تاهیر ءُ سۆبانی بدل ءَ مردمانی تاهیر ءُ سۆباں دلگۆش کن ات. وهدےکه کارمستراں سستیَ کن ات، پاگواجه ءُ اسپےریشاں په ڈیه ءِ امنیت ءَ توجیل درگێج انت.

🔹لهتے لۆٹ انت هلاکه ءَ په سوداگر ءُ زرکاراں ناامن کن انت؛ مردم بائد شیوار به انت ءُ موکل مه دےانت هلوچ‌گراں ڈیه ءَ ناامن کن انت

زاهدان ءِ آدێنگ ءِ امام ءَ گوشت: وهدےکه ماں ڈیه ءَ امنیت مه بیت، گڑا سوداگر ءُ زرکاراں که ماں ڈیه ءَ کار ءُ دندا جۆڑ کن انت، شه ڈیه ءَ رو انت. البت شاید لهتے همے چیز ءَ لۆٹ انت، پمێشا بائد پاگواجه ءُ اسپےریش ءُ وڑوڑێں پاٹیاں شیوار به انت.

واجه ءَ گێش کرت: منی لۆٹ شه چاگرد ءِ اسپےریش ءُ کماشاں همێش انت که الله ءُ مردمانی وشنودی ءِ کٹگ ءِ پگر ءَ به انت ءُ په دێمداری شه هلوچ‌گری ءَ گۆں وت نند انت ءُ هرکس وتی ڈیه ءِ پهازگ ءَ کنت ءُ موکل مه دنت هلوچ‌گراں ڈیه ءَ سۆچ انت ءُ ٹک ءُ گوستگێناں بنّام کن انت.


چمشانک

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

نوکتریں