نسخه درمانی مولانا عبدالحمید، بر اساس مدل اسپریگنز، گذار از یک ساختار مونوپولیستی (انحصارگرا) به یک ساختار پلورالیستی (کثرت‌گرا) را ترسیم می‌نماید. ایشان بر این باور ژرف استوارند که بقا و استمرار ایران معاصر، در گرو پذیرش تکثر و تنوع قومی، مذهبی و سیاسی است و راه عبور از بحران کنونی، در به‌رسمیت‌شناختن «دیگری» و بازگشت راستین به مردم و اراده جمعی نهفته است. در این مسیر، نشانه‌هایی از همگرایی تدریجی بخش‌هایی از بدنه حاکمیت با این منطق اصلاحی، به‌ویژه در موضوع «توافق عادلانه» و بازنگری در سیاست‌های داخلی و خارجی، در تحولات اخیر به چشم می‌خورد که خود، گواهی بر ژرفا و کارآمدی این گفتمان در افق آینده ایران است.

کوچک شدن سفره مردم پدیده تازه‌ای نیست. این روند سال‌ها پیش با حذف گوشت و دیگر منابع پروتئینی آغاز شد، سپس با کاهش یا حذف تدریجی حبوبات ادامه یافت و اکنون به نان؛ تنها تکیه گاه باقی مانده برای بسیاری از اقشار کم درآمد، رسیده است؛ موضوعی که معیشت دهک‌های پایین جامعه را با چالشی کم سابقه روبرو کرده است.

نتایج یک مطالعه جدید نشان می‌دهد که استفاده از تلفن هوشمند در بین کودکان و نوجوانان با خطر بیشتر افسردگی، چاقی و کمبود خواب مرتبط است.