امام‌جمعه موقت اهل‌سنت زاهدان با اشاره به حلول ماه ربیع‌الاول بر ضرورت “اتباع کامل از سنت” و “بررسی دقیق سیره‌ی آن‌حضرت صلی‌الله‌علیه‌وسلم” در خطبه جمعه 5 دی‌ماه (3 ربیع‌الاول 1436) تاکید کرد.

شیخ‌الحدیث مولانا سید محمدیوسف حسین‌پور در خطبه‌های نماز جمعه (5 دی 1393) محبت با صحابه را محبت با پیامبر اکرم صلی الله علیه وسلم دانست و گفت: اگر ما با صحابه‌‌ی پیامبر صلى الله علیه وسلم دوستی نداشته باشیم، پس با پیامبر صلى الله علیه وسلم هم دوستی نخواهیم داشت.

مولانا محمدقاسم طی سخنانی در مراسم نماز جمعه اهل‌سنت زاهدان از “قیامت” به‌عنوان بزرگترین حادثه زندگی انسان‌‌ها یاد کرد و بر لزوم آمادگی برای این روز بزرگ، به‌وسیله انجام اعمال نیک تاکید کرد.

مولانا محمدحسین گرگیج با تأکید بر این موضوع که “عرب و عجم بر یکدیگر برتری ندارند” اظهار داشت: انسان‌ها شخصی را که دارای قدرت مدیریت و حاکمیت باشد به عنوان حاکم انتخاب کنند که این در واقع همان شایسته‌سالاری است. در یک حکومت اسلامی باید حقوق همه اقلیت‌ها حتی غیرمسلمانان رعایت شود. اگر انسان‌ها حقوق […]

شیخ‌‌القرآن مولانا محمد عثمان ضمن تاکید بر اجتناب از گناه و معصیت، “اعتقاد به معاد” را بزرگترین بازدارنده انسان از گناه دانست.

شیخ‌الاسلام مولانا عبدالحمید با بیان اینکه “مال حرام دین و معنویت انسان را از بین می‌برد” بر اهمیت رزق حلال و تاثیر آن بر انجام اعمال نیک تاکید کردند.

شیخ‌الاسلام مولانا عبدالحمید ضمن تاکید بر اهمیت حیاء و اخلاق اسلامی، نسبت به توطئه دشمنان اسلام مبنی بر نشر بی‌حیایی و بی‌بندوباری در جامعه، به‌ویژه از طریق شبکه‌های ماهواره‌ای هشدار دادند و آن‌را در راستای “ترویج فرهنگ منحط غرب در بلاد اسلامی” دانستند.

شیخ‌الاسلام مولانا عبدالحمید با اشاره به برخی پیشگویی‌های رسول اکرم صلی الله علیه وسلم پیرامون ظهور برخی فتنه‌ها در آخرالزمان، “تمسک به کتاب‌الله و سنت” را تنها راه نجات از این فتنه‌ها دانستند.

مولانا محمد حسین گرگیج با بیان اینکه “حاکمان افغانستان باید غیرت و باور ملت این کشور را در نظر بگیرند” ضمن انتقاد از تصویب توافقنامه همکاری امنیتی میان کابل با واشنگتن و ناتو توسط مجلس سنای افغانستان، نیروهای آمریکا و ناتو را عامل اصلی ناامنی در این کشور دانستند.

شیخ‌التفسیر مولانا محمدعثمان در مارسم نماز جمعه مسجد جامع الخلیل خاش، ضمن تاکید بر ایجاد یک زندگی اسلامی در جامعه، “تمسخر، طعنه و تحقیر” را از صفات مذمومی دانست که قرآن و سنت این صفات را مورد نکوهش قرار داده است.