«نشست گرامیداشت یاد دکتر سید عبدالمجید حیرتسجادی رحمةاللهعلیه؛ مرد فاضل و فرهیختهٔ مهذّب»، شامگاه چهارشنبه (۱۵ بهمن ۱۴۰۴) با حضور جمعی از اساتید برجسته و طلاب دارالعلوم زاهدان در کتابخانه مرکزی دارالعلوم برگزار شد.
به گزارش سنیآنلاین، در این نشست که به همت دفتر انجمن فکر و اصلاح طلاب دارالعلوم زاهدان برگزار شد، یاد و خاطره مرحوم دکتر سید عبدالمجید حیرتسجادی، از نویسندگان، پژوهشگران و اندیشمندان برجسته و سرشناس کشور، گرامی داشته شد و گوشههایی از زندگی و ابعاد شخصیتی ایشان مورد تذکره قرار گرفت.
شیخالاسلام مولانا عبدالحمید، مولانا مفتی محمدقاسم قاسمی و مولانا سید عبدالحکیم سیدزاده (استاد برجسته حدیث حوزه علمیه عینالعلوم گُشت سراوان) در این نشست به ایراد سخن پرداختند.
دکتر عبدالمجید حیرتسجادی، نویسندهٔ کتاب گلایههای یک معلم» و چندین اثر دیگر، پس از بیش از نیم قرن خدمت علمی و آموزشی، دوشنبه (6 بهمن 1404) در سن 96 سالگی در تهران درگذشت.
مولانا عبدالحمید: دکتر سید عبدالمجید حیرتسجادی «انسانی مفید و باارزش» بود؛ درگذشت ایشان را به خانواده و ارادتمندانش تسلیت میگویم
شیخالاسلام مولانا عبدالحمید طی سخنانی کوتاه در این نشست، از دکتر سید عبدالمجید حیرتسجادی رحمهالله از «انسانی مفید و باارزش» یاد کردند و گفتند: مرحوم دکتر سید عبدالمجید حیرتسجادی رحمهالله انسان بسیار مفید و باارزشی بود. مدتی که در زاهدان حضور داشت بارها به دعوت دارالعلوم، در جمع اساتید و طلاب سخنرانی کرد و همهٔ ما از سخنان ایشان استفاده کردیم. بعد از اینکه به تهران رفت نیز ارتباط خود را با دارالعلوم حفظ کرد.
ایشان در ادامه افزودند: بنده از شنیدن خبر درگذشت دکتر سید عبدالمجید حیرتسجادی بسیار متأثر شدم. این ضایعه را خدمت خانواده و بستگان و شاگردان و ارادتمندان جناب دکتر تسلیت میگویم. الله تعالی بهترین رحمتهایش را بر دکتر سید عبدالمجید حیرتسجادی نازل بفرماید و به خانواده و بازماندگان و شاگردان و ارادتمندان ایشان صبر عنایت کند. امید است شاگردان و ارادتمندان دکتر عبدالمجید حیرتسجادی رحمهالله خانواده و فرزندان ایشان را مورد رسیدگی و تفقد قرار دهند و خانواده و فرزندان مرحوم حیرتسجادی نیز با شاگردان آن مرحوم ارتباط داشته باشند.
مولانا عبدالحمید در پایان سخنانشان گفتند: مرگ برای همه میآید، اما خوشنصیباند کسانی که بر مسیر صحیح حرکت میکنند و بر خلاف قرآن و حضرت رسول صلیاللهعلیهوسلم قدم برنمیدارند.
مفتی محمدقاسم قاسمی: دکتر سید عبدالمجید حیرتسجادی رحمهالله از «انسانهای مهذّب و فرهیخته» بود
مولانا مفتی محمدقاسم قاسمی در قالب بیان چند خاطره، به بعضی از ویژگیها و ابعاد شخصیتی دکتر سید عبدالمجید حیرتسجادی پرداخت. ایشان در ابتدا اظهار داشت: آشنایی بنده با دکتر سید عبدالمجید حیرتسجادی رحمهالله در مجلس حضرت مولانا عبدالعزیز رحمهالله آغاز شد. بنده از دکتر سید عبدالمجید حیرتسجادی رحمهالله دنیایی خاطره دارم که اگر بخواهم تمام آنها را بیان کنم، حاصل کار، یک کتاب میشود. عجیب بود که پس از دریافت خبر وفات ایشان، خیلی روی دیدارهایی که با دکتر رحمهالله داشتم تمرکز کردم و متوجه شدم که بنده از ایشان بسیار استفاده بردهام.
مفتی محمدقاسمی در ادامه افزود: دکتر حیرتسجادی رحمهالله بر مردمان بلوچ و تحصیلکردگان و فرهیختگان این دیار، احسان بسیار زیادی دارد؛ ایشان وقتی میشنود بلوچستان منطقۀ محرومی است و کمبود معلم و دبیر دارد، تهران و امکاناتش را ترک میکند و به این منطقه میآید تا به مردمان بلوچ این خطه خدمت کند. دکتر رحمهالله در دهۀ شصت شمسی دبیر دبیرستانهای زاهدان بود.
سردبیر فصلنامۀ «ندای اسلام» در ادامه، به اهتمام دکتر عبدالمجید حیرتسجادی به ادبیات فارسی بهویژه آثار شاعران و عارفان بزرگ اشاره کرد و گفت: در یکی از دیدارهایی که با دکتر سجادی رحمهالله داشتم از ایشان پرسیدم: چکار کنم که بتوانم بهتر بنویسم؟ ایشان نهتنها تأکید به مطالعۀ عمیق و باحوصله کرد، بلکه چند کتاب خوب هم برایم آورد و تأکید کرد که حتماً آن چند کتاب را با دقت مطالعه کنم. آنجا ایشان روی توجه به «گلستان سعدی» و آثار بزرگان گذشته مثل مولانا، حافظ و فردوسی تأکید کرد.
ایشان افزود: بنده به دکتر سجادی گفتم: جناب دکتر! میخواهم به فارسی روز مسلط شوم و مثل امروزیها بنویسم؛ راهی نشانم دهید که نوشتههایم بهروز شوند. دکتر سید عبدالمجید حیرتسجادی رحمهالله مکث کرد و چیزی نگفت. دریافتم که سخن من به مذاقش خوش نیامده است. به قول بعضیها حالت جلالی به خود گرفت و با چهرهای خیلی جدی گفت: «ببینید جناب مولوی، اینهایی که خود را دکتر میپندارند، اینها که خود را نویسندۀ فرهیخته میدانند و قلم به دست گرفتهاند، اگر منهای حافظ و سعدی باشند، هیچ نیستند و به هیچجایی نمیرسند. همۀ نوشتههای معیار فارسی امروز از آنجا سرچشمه میگیرند.»
رئیس دارالافتای دارالعلوم زاهدان در ادامۀ سخنانش در توصیف دکتر عبدالمجید حیرتسجادی رحمهالله، «تواضع و فروتنی» و «ادب» را از صفات بارز این نویسنده و اندیشمند برجستۀ کشور برشمرد و گفت: دربارۀ تواضع و ادب دکتر سجادی رحمهالله خاطرهای دارم که هیچگاه آن را از یاد نمیبرم. زمان مذاکرۀ درسی بنده و مرحوم دکتر سجادی مشخص شده بود و ایشان هر روز پیش از عصر میآمد منزل ما. رأس ساعت مشخصی من میرفتم در را باز میکردم و دکتر سروقت حاضر میشد. وسیلۀ شخصی نداشت و با اتوبوس یا تاکسیهای عبوری خودش را به خیام و منزل ما که کنار مسجد مکی بود، میرساند. روزی بنده خیلی اتفاقی برای انجام کاری درِ حیاط را باز کردم و دیدم ایشان کنار دیوار منتظر ایستاده است. تعجب کردم و پرسیدم: شما کی تشریف آوردهاید جناب دکتر و چرا اینجا منتظرید؟ گفت: همین چند لحظه پیش رسیدم. گفتم: خب در را میزدید. چرا در نزدید؟ شما هر زمان که میآیید در بزنید، ما در خدمت شما هستیم. فرمود: نه! این خلاف ادب است که من زودتر از وقت مقرر بیایم و در هم بزنم و مزاحم بشوم. باید سر موعد در بزنم. بنده هم متأثر و هم شرمنده شدم. پس از آن، قصۀ آن مرد یادم آمد که نزد حضرت ابنعباس رضیاللهعنه رفت و در نزد و ایستاد. با خود گفتم جای خوشحالی است که امروز هم در میان ما چنین انسانهایی زندگی میکنند.
مفتی محمدقاسم قاسمی «دقتنظر و ریزبینی»، «مروّت»، «وفاداری»، «احسانشناسی»، «مواسات و همدردی»، «همت بلند» و «اهتمام ویژه به ارتباط با بزرگان در کنار فراگیری علم» را از دیگر صفات و ویژگیهای مرحوم دکتر سید عبدالمجید حیرتسجادی عنوان کرد و در ادامه خاطرنشان ساخت: فقط انسانهای مهذّب، فرهیخته و عالیمقام میتوانند با این صفات زیبا نزد الله تعالی آراسته باشند.
ایشان در پایان این نشست، همه را به مطالعۀ آثار و کتابهای دکتر سید عبدالمجید حیرتسجادی رحمهالله بهویژه کتاب «گلههای یک معلم» توصیه کرد.
در بخشی از این نشست، مولانا عبدالحکیم سیدزاده، استاد برجستۀ حدیث حوزه علمیۀ عینالعلوم گُشت سراوان نیز در سخنانی کوتاه، با اشاره به دیدارهایی که در تهران با مرحوم سید عبدالمجید حیرتسجادی داشته است، «توجه به داستانهای آموزنده و تأثیرات مثبت آنها در سخنرانیها»، «توجه به اصل مدارا و تعامل بین پیروان مذاهب» و «نقدپذیری» را از ویژگیهای ایشان برشمرد.
دیدگاههای کاربران