امروز :دوشنبه, ۳ اردیبهشت , ۱۴۰۳
مولانا عبدالحمید:

کاش از وعده‌هایی که اوایل انقلاب داده شدند حراست می‌شد

کاش از وعده‌هایی که اوایل انقلاب داده شدند حراست می‌شد

شیخ‌الاسلام مولانا عبدالحمید، امروز (20 بهمن 1402) در مراسم نماز جمعه زاهدان، با اشاره به سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی ایران، «وعده‌هایی» که ابتدای انقلاب داده می‌شد را در حضور مردم در صحنه مؤثر دانستند و از اینکه از آن وعده‌ها «حراست و پاسداری» نشده و اکنون مردم «پریشان و تحت فشار» هستند ابراز تأسف کردند.
به گزارش سنی‌آنلاین به نقل از پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر امام‌جمعه اهل‌سنت زاهدان، مولانا عبدالحمید گفتند: ملت ایران برای پیروزی انقلاب با شور و اشتیاق و علاقۀ زیادی به صحنه آمد، زیرا در ابتدا وعده‌هایی داده می‌شد و به مردم افق روشنی ارائه می‌دادند. کاش از آن حرف‌ها و وعده‌ها حراست و پاسداری می‌شد.
ایشان در ادامه افزودند: امروز مردم ایران بسیار پریشان هستند و بر سر جامعه فشار است. گرانی و تورم و رانت و رانت‌بازی و فساد در کشور گسترده شده و ریشه دوانده و بسیاری از جاها را فراگرفته است. فقر و فلاکت و مهاجرت و فرار از کشور افزایش یافته است. بسیاری از کسانی که تخصصی دارند و در جاهای دیگر می‌توانند کار و فعالیتی داشته باشند به‌خاطر مشکلات زندگی از کشور فرار می‌کنند و بسیاری هم توانایی مهاجرت ندارند. خودکشی نیز در کشور زیاد شده که این خطر بسیار بزرگی‌ست. اعتیاد هم افزایش یافته و بسیاری از افرادی که خودشان را در زندگی ناکام می‌بینند به اعتیاد رو می‌آورند و اعتیاد تباهی بزرگی برای جامعه است.

حل مشکلات کشور و مردم بدون «تغییر سیاست‌ها» امکان‌پذیر نیست
امام‌جمعه زاهدان اظهار داشتند: این مسائل و مشکلات در گذشته بارها از این منبر فقط با هدف دلسوزی و خیرخواهی گفته شده‌ و برای حل آنها راه‌حل هم ارائه شده است. بسیاری دیگر از خیرخواهان در داخل و خارج از کشور نیز این حرف‌ها را زده‌اند، اما متاسفانه به این حرف‌ها توجه نشده و تغییراتی صورت نگرفته است و مشکلات کمافی‌السابق وجود دارند. هنوز قدمی در جهت حل مشکلات مردم که بدون تغییر سیاست‌ها و برنامه‌های گذشته امکان‌پذیر نیست، برداشته نشده است.
ایشان ادامه دادند: متاسفانه بسیاری از برنامه‌هایی که در ابتدای انقلاب و استقرار نظام جمهوری اسلامی در کشور وجود داشته‌اند، همچنان و به همان صورت ادامه دارند، درحالی‌که بسیاری از این برنامه‌ها جواب نداده‌اند و در دنیا رایج است برنامه‌ها و قوانینی که جواب ندهند تغییر داده می‌شوند، اما در کشور ما علی‌رغم درخواست‌ها و تقاضاهای زیاد، این اتفاق نیفتاده است. امیدواریم الله تعالی همه را توفیق فکر بدهد تا سیاست‌ها را به نفع اسلام و کشور و مردم تغییر بدهند.

حاکم و نظام مردمی آن است که در کنار مردم باشد و به رضایت ملت بیندیشد
مولانا عبدالحمید در ادامه خاطرنشان ساختند: بنده رضایت ملت و مردم را بسیار حیاتی و مهم می‌دانم. یک نظام و حاکم و دولت زمانی موفق است که مردمی باشد و رضایت مردم را حاصل کند. رضایت و خشنودی الله تعالی در رضایت مردم است. حاکم و نظام مردمی آن است که در کنار مردم باشد و به رضایت ملت بیندیشد. بهترین حاکم آن است که ملت در حق او دعای خیر کند و او هم در حق ملت دعای خیر کند.
ایشان ادامه دادند: خداوند متعال همۀ ما به‌ویژه علما و اندیشمندان را توفیق بدهد که حق را نپوشند و واقعیت‌هایی که به نفع و خیر جامعه و تمام ملت ایران هستند را بیان کنند. این وظیفۀ تمام علماست که در حد توان خود واقعیت‌ها را بیان کنند. در طول تاریخ وظیفۀ علما و انسان‌های آزاده همین بوده است. اگر از بیان واقعیت‌ها سکوت بشود فساد بزرگی به دنبال دارد. واقعیت‌ها باید بیان شوند و کسی نباید در بیان واقعیت‌ها با کسی رودربایستی داشته باشد و آن را کتمان کند. الله تعالی انسانی را که سخن حق را دلسوزانه می‌گوید دوست دارد.

بی‌طرفی دستگاه قضایی یکی از خواسته‌های ملت ایران است/ قضات در پروندۀ جمعه خونین «بی‌طرفانه» و «منصفانه» قضاوت کنند؛ این خواستۀ مردم و اولیای دم است
مولانا عبدالحمید در بخش دیگری از سخنان‌شان به برگزاری دادگاه پروندۀ جمعه خونین زاهدان اشاره کردند و گفتند: دادگاه جمعه خونین زاهدان برگزار شده است. انتظار و خواستۀ مردم از قضات آن است که بی‌طرفانه و منصفانه قضاوت کنند. یکی از خواسته‌های ملت ایران آن است که دستگاه قضایی و قضات در کشور مستقل و بی‌طرف باشند و تحت فشار هیچ اداره و ارگانی قرار نگیرند و برای خدا قضاوت کنند.
ایشان تاکید کردند: حرف هیچ ارگانی نمی‌تواند وحی باشد، بلکه ارگان‌ها و شخصیت‌ها نیز دچار اشتباه می‌شوند و اگر قاضی بر اساس حرف یک نهاد و ارگان و شخصیت قضاوت کند چه‌بسا مرتکب اشتباه در قضاوت بشود و آخرت خودش را تباه کند. اگر قاضی بی‌طرفانه قضاوت نکند آخرتی ندارد.

قاضی نباید جانب حاکم یا اولی‌الامر را بگیرد
امام‌جمعه زاهدان گفتند: حضرت علی رضی‌الله‌عنه بهترین و عادل‌ترین قاضی زمان خویش بود و ایشان می‌فرمود که قضاوت را از حضرت رسول صلی‌الله‌علیه‌وسلم آموخته‌ام و آنحضرت صلی‌الله‌علیه‌وسلم به من توصیه کردند که هیچ‌گاه یک‌طرفه قضاوت نکن، بلکه بعد از شنیدن حرف‌های هر دو طرف، قضاوت کن. قضاوت مال حاکم نیست، بلکه از آنِ الله تعالی است. قاضی نباید یک ذره هم جانب حاکم یا اولی‌الامر را بگیرد، بلکه باید جانب الله و حق را بگیرد.
ایشان در ادامه تاکید کردند: توصیۀ ما آن است که در حادثۀ جمعه خونین بحق قضاوت شود. هم انتظار و خواستۀ جامعه و هم انتظار اولیای دم و مجروحین است که تمام کسانی که در این حادثه مرتکب جنایت شده‌اند، وابسته به هر نهاد و ارگانی هستند، محاکمه بشوند. مردم انتظار عدالت را دارند.

دیه‌ای که به بعضی از اولیای دم داده شده بسیار ناچیز است
مولانا عبدالحمید در ادامه گفتند: از بعضی از اولیای دم حادثۀ جمعه خونین زاهدان رضایت گرفته و به آنها دیه داده‌اند. واقعیت این است که دیۀ یک‌ میلیارد تومان یا نهصد میلیون تومان مبلغ بسیار ناچیزی است. یا اینکه برای دست یا پایی که شکسته است پرداخت دیۀ دویست یا سیصد میلیون تومان چیزی نیست. دادگستری برای «قتل خطا» دیه‌ای دارد. البته قتل خطا بیشتر قتل‌هایی از قبیل تصادفات و… را شامل می‌شود، اما در این حادثه «قتل عمد» بوده و این مردم با گلولۀ جنگی و عمداً کشته شده‌اند.
ایشان افزودند: ما آن زمان گفتیم اگر کسی خودش رضایت بدهد حرفی نداریم و مردم گفتند ما قصاص می‌خواهیم. حالا که از راه‌ها و روش‌های مختلف رضایت بعضی را گرفته‌اند، اما چیزی که به‌عنوان دیه پرداخت شده است منصفانه نیست و بسیار ناچیز است. شما که رضایت گرفتید و می‌خواستید دیه بدهید حداقل بر اساس دیۀ منصوص که صد شتر است، عمل می‌کردید و به اولیای دم صد شتر به‌عنوان دیه می‌دادید. شما دولت هستید و فقیر نیستید؛ به‌جای یک میلیارد، به اولیای دم شش میلیارد و هفت میلیارد می‌دادید. یا اینکه گفته‌اند به اولیای دم سیصد،چهارصد متر زمین می‌دهند و برای آنها منزلی می‌سازند؛ اما آیا این وعده متحقق شد یا نه؟ اکثر کسانی که در این حادثه کشته شدند افراد بی‌بضاعت و فقیر بودند. لذا امیدواریم مسائل به نحوی رسیدگی شوند که رضایت الله تعالی و مردم حاصل شود.

امام‌جمعه زاهدان در پایان سخنان‌شان ضمن ابراز خرسندی از آزادی مولانا عبدالمجید مرادزهی، اظهار امیدواری کردند که تمام زندانیان به‌ویژه علما و دانشگاهیان و سایر زندانیان سیاسی نیز آزاد شوند.


دیدگاههای کاربران

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین بخوانید