بندگان مقرب الهی همان بندگان صابر و شاکر هستند

مولاناعبدالحمید در خطبه های نماز جمعه این هفته، بعد از تلاوت آیه؛ «إنما یوفی الصابرون أجرهم بغیر حساب»، مطالبی در مورد صبر و استقامت ایراد کرد و گفت: کسی که ربوبیت پروردگار را قبول می‏کند، بعد از قبول این مطلب، صبر و استقامت مهم است، باید بر دین خدا صبر داشته باشد. امام غزالی روایتی را از ابن عباس نقل می‏کند که فرمود: صبر بر سه قسم است: 1- صبر بر فرایض و احکام دین مانند: نماز، روزه، حج، حقوق والدین، رعایت حقوق خویشاوندان و همه حقوق الله و حقوق الناس است که امام غزالی ثواب این صبر را 300 درجه گفته است.

دومین نوع صبر، صبر از گناه و معصیت است، نفس انسان به سوی گناه و معصیت گرایش دارد (مگر نفسی که تزکیه شده باشد) زیرا نفس طبق فرموده قرآن (أمارة بالسوء) است.
مولانا در توضیح این مطلب افزود: انسان در بین خاصیت حیوانات و ملائکه قرار دارد، ملائکه به هیچ وجه گناه نمی‏کنند و نفس ندارند، و از طرف دیگر حیوانات عقل ندارند و هر آنچه که مربوط به نیاز و خواهشات آنها باشد را استفاده می‏کنند و به حلال و حرام توجهی ندارد. انسان از آنجایی که روح ربّانی در او وجود دارد، استعداد نیکی و ثواب را دارد و همچنین عقل دارد که او را از رفتن به دنبال خواهشات ناجایز باز می‏دارد. لذا انسانی که از خواهشات نفس پیروی نکند این انسان در مقابل ارتکاب معاصی، صبر و استقامت کرده است و خداوند او را محبوب خویش قرار داده و در آخرت و در بهشت همه خواهشات او را برآورده می‏کند، زیرا این شخص در دنیا نفس را کنترل کرده است لذا در بهشت ندا داده می‏شود:«ولکم فیها ما تشتهی أنفسکم و لکم فیها ما تدعون»
مولانا در ادامه به نوع سوم صبر اشاره کرد و گفت: سومین نوع صبر، صبر در بلا و مصیبت است؛ انسانی که دچار مصیبتی شده و به او آفت و بلایی رسیده است، صبر می‏کند، این انسان نیز نزد خداوند اجر و پاداش دارد. خداوند متعال نیز آنانی را که در مقابل مصیبت صبر می‏کنند مورد تحسین قرار دارده و می‏فرماید: « الذین إذا أصابتهم مصیبة قالو إنا لله وإنا إلیه راجعون اولئک علی هدی من ربهم و اولئک هم المهتدون» انسانی که صبر را پیشه می‏کند، مورد رحمت و هدایت الهی قرار می‏گیرد، نه انسانهایی که بر عبادات صبر نمی‏کنند و در هنگام مصیبت شروع به جزع و فزع و نوحه‏سرایی می‏کنند، بلکه انسان باید به قضا و قدر الهی راضی باشد. آنحضرت صلی الله علیه وسلم هفتاد نفر از بهترین یاران خود را در دامنه کوه احد از دست داد و صبر کرد.
خطیب جمعه اهل سنت زاهدان ادامه داد: وقتی انسان تصور کند که این دنیا به پیامبران و اولیای الهی وفا نکرد و به آنان نیز بلا و مصیبت وارد شد، با این تصور، صبر درمقابل مصایب برایش راحت‏تر می‏شود.
مولانا عبدالحمید در ادامه افزود: علما گفته‏اند که ایمان به دو قسمت تقسیم می‏شود؛ یکی شکر، و دومی صبر. بر نعمتها شکر کنید و در هنگام مصایب صبر پیشه کنید. قرآن عظیم الشأن نیز هشدار داده که دنیا محل آزمایش و تکالیف است و انسان باید در تمام زمینه‏ها صبر کند. در انجام عبادات هم صبر را اختیار کرده و در دوری از معاصی هم استقامت کنند. زیرا خداوند متعال اجر صابران را در روز قیامت بی‏حساب می‏دهد.
خطیب مسجد مکی اظهار داشت: بندگان مقرب الهی همان بندگان صابر و شاکر هستند که خداوند مژده و بشارت‏های متعددی را در قرآن در وصفشان فرموده است: فرشتگان در لحظه موت انسان‏های صابر، حاضر شده و می گویند: «یا أیتها النفس المطمئنة ارجعی إلی ربک راضیة مرضیة» ای کسی که در طول زندگی با ذکر و عبادت و دوری از گناهان و صبر و استقامت بر دین، نفس را تزکیه کرده و آن را مطمئنه گردانیدی، برو و در بهشت الهی جای بگیر. در حالی که تو در هر حال از قضا و قدر الهی راضی بوده و از خود بی صبری نشان ندادی.
لذا انسان باید در لحظه مصیبت «إنا لله و إنا إلیه راجعون» گفته و صبر پیشه کند تا رحمت الهی بر او نازل شود.
مولانا در ادامه گفت: صبر و استقامت اگر چه تلخ است اما پایان شیرینی دارد و درهای بسته را به روی انسان می‏گشاید.
مولانا در پایان موضوع صبر گفت: هر حکمی از احکام دین، صبر بر آن نیز همان حکم را دارد.

مولانا در بخش دوم سخنانش با اشاره به مناسبت 20فروردین، روز فناوری هسته‏ای، خاطر نشان کرد: نیروی هسته‏ای حق ملت ماست، البته سلاح هسته‏ای نه. لذا فناوری هسته‏ای وقتی صلح‏آمیز باشد این حق ملت ما و حق هر ملتی است و ما امیدواریم خداوند متعال مشکلاتی که مربوط به این موضوعاست را حل بفرماید تا بر دولت وملت ما مشکلات مزیدی وارد نشود.