جغرافیای کوچک غزه، این روزها صحنۀ خلق فجیعترین و در عین حال شرمآورترین مناظر آخرالزمانی سورئالی، آنهم در قرن بیستویکم و در روزگار اوج مانور نگرشهای انسانگرایی و حقوق بشری است! مدت سه هفته است که اسرائیل با گردنکشی و گستاخی تمام و با بیاعتنایی به همۀ ارزشهای حقوقی و تمدنی، همهٔ گذرگاهها را به روی مردمان گرسنه و بیخانمان نوار غزه بسته است و اجازۀ ورود هیچ نوع مواد غذایی و دارویی را نمیدهد!
این درحالیست که اندککالاهای موجود در انبارها نیز، بهرغم صرفهجویی شدید، رو به اتمام است و گرسنگی در این منطقه، وارد مرحله بسیار خطرناک قحطی شده است؛ اما کشورها همگی در قبال رقص شوم ددمنشان و خونآشامان و درماندگی رقتانگیز و جگرسوز کودکان و زنان غزه، دچار نوعی بیهوشی و انفعال حیرتانگیز گشته و فقط نظارهگرند و جز محکومیت لفظی، هیچ فشاری بر اسرائیل برای بازکردن گذرگاهها و اجازۀ ورود مواد غذایی نمیآورند! تروئیکای اروپایی (فرانسه، آلمان و انگلیس)، بیانیهٔ شدیداللحنی در محکومیت مرحلهٔ تازهٔ یورش بر غزه و بستن گذرگاهها صادر کرد، اما معطوف به اقدامی عملی نیست و در این فضای محرک سوءاستفاده، اسرائیل خیالش هم از جانب شرق و هم از غرب، بیش از هر زمانی آسوده گشته است و با افسار گسیخته و آبروی ریخته، کار خود را میکند!
مظلومستان غزه، اکنون نه فقط قتلگاه کودکان و زنان بیگناه، بلکه مسلخ انسانیت و قربانگاه اخلاق، حقوق، تمدن و نمایشگاه اهریمن مجهز به فناوری نیز شده است! عمق، حجم و نوع جنایات هولناکی که باند اهریمنی راستگرایان تندرو اسرائیلی در غزه و بر ضد اهالی بیپناه و فروکوفتۀ آن انجام میدهد، در تاریخ بشر بیسابقه است و دشوار بتوان در دوران باستان و قرون وسطی نیز، نمونهای برای آن یافت؛ چه رسد به تاریخ معاصر و عصر تمدن، توسعه و پیشرفت!
کودکان، قربانیان اصلی این کشتار کور و ویرانگری بینقاب و رقتبارند؛ یا همانند برگهای پاییزی به تاراج خزان میروند و پیکرهای خونآلود و تکهپارهشان در اوج مظلومیت بر زمین میافتد ــ چنانکه در سه روز 200 کودک خردسال قتلعام شدهاند- یا یتیم و بیسرپرست و آواره میشوند و یا گرسنه، تشنه، مجروح و بیمار، ثانیههای زندگانی زهرگونه را در میانهٔ انواع رنجها و مصیبتها تجرع میکنند!
دیدن چهره تکیده و غمبار کودکان پابرهنه غزه در جستجوی دلهرهآور غذا و آب، دل هر دردمندی را به درد میآورد. دیروز هم آخرین پناهگاه کودکان سرطانی نوار غزه، یعنی بیمارستان الصداقه در مرکز این منطقه آنلاین بمباران و منفجر گشت!
قطع غذا و دارو از بیش از دو میلیون نفر بهویژه کودکان و زنان، بمباران بیمارستانها، چاههای آب و چادرهای آوارگان پس از 16 ماه جنگ ویرانگر و ریختن 90 هزار تن بمب (معادل 4 بمب اتم)، از این منطقۀ بسیار کوچک، بزرگترین کشتارگاه و شکنجهگاه را ساخته است که ساکنان آن پس از کاربست انواع شکنجه جسمی و روحی و روانی، سرانجام با بمباران و حملات توپخانهای به کشتار سپرده میشوند!
این نسلکشی آشکار، در ماه رمضان شکل جدیدی به خود گرفته است و حملات و قتلعامها غالباً یا هنگام سحری اتفاق میافتد یا افطار، تا اگر احیاناً تکهنانی یا اندکغذایی برای گرفتن روزه یا شکستن آن یا کمکردن آه و ناله کودکان گرسنه پیدا میکنند، یا جانشان ستانده شود و به شکم نرسد یا در فضای زوزهٔ هراسانگیز توپها و غرش موشکها و انفجارها و در حالت آغشتگی به خون و باروت، مصرف شود.
این سطح از توحش و محاصره، حتی در 16 ماه جنگ هم سابقه نداشت؛ اما هماکنون با حمایت دولت ترامپ اتفاق میافتد و هدف از آن نیز صرفاً آزادکردن گروگانها یا فشار بر حماس برای تسلیم نیست؛ بلکه راضیکردن تندروهای فاشسیت امثال بن گویر، ابقای نتانیاهو در قدرت، به حاشیهبردن بحرانهای داخلی و در نهایت، فراریدادن غزهایها از این منطقه است. اما گویا ایستادگی و تحمل اینهمه فاجعه و گرسنگی و کشتار، برای مردم غزه آسانتر از جلای وطن و خروج از آن است!
البته در روزهای اخیر، درخواستهایی در فضای مجازی عربی از حماس مطرح شده است که در واکنش به قطع غذا و دارو از ساکنان غزه، تصمیم مشابهی درباره بقیه گروگانهای اسرائیلی که نظامی هم هستند، اتخاذ کند تا طرف اسرائیلی، مجبور به بازگشایی گذرگاهها شود؛ اما حماس همچنان در مقابل این فشارها و درخواستها مقاومت کرده است.
حال اگر چنین تصمیمی، چه در واکنش به محاصره غذایی غزه و یا مجبورساختن اسرائیل به توقف حملات گرفته میشد که البته تصمیم درستی هم نیست، آیا باز جهانِ قدرت، همینگونه ساکت مینشست؟! گویا اگر در برخی کشورها، شهروندان درجه دوم و سوم داریم، در عرصهٔ بینالمللی اساساً برخی ملتها را انسان هم به حساب نمیآورند!
به نقل از: نگاهِ دیگر (کانال تلگرامی نویسنده)
دیدگاههای کاربران