شیخ سید حیدر کاملی: تخلق به اسماء و صفات الهی مایه رضایت پروردگار می شود

شیخ سیدحیدر کاملی، مدیر مجمع دینی خنج، که به نمایندگی از مردم استان‎های هرمزگان، فارس و بوشهر در بیست و سومین همایش دانش آموختگی طلاب دارالعلوم زاهدان سخن می گفت، مطالب شیوایی پیرامون موضوع “تخلق به اسماء و صفات باریتعالی” ایراد نمود.

ایشان ابتدا اظهار داشت: انسان مظهر حضور شخصیت الهی بر روی زمین است و امت اسلامی می بایست تجلی‎گاه بارزترین صفات الهی باشد و پردازش‎گران دینی وظیفه دارند که این اصل مسلّم را در بین آحاد مردم نهادینه کنند، چرا که دستیابی به حیات طیبه، رضوان پروردگار و بهشت برین بدون آن ممکن نیست.
شیخ سیدحیدر ادامه داد: امام بخاری رحمه الله در کتاب صحیح خود حدیثی را با این لفظ روایت می کند: «إِنَّ لِلَّهِ تِسْعَةً وَتِسْعِينَ اسْمَا مِائَةً إِلاَّ وَاحِدًا مَنْ أَحْصَاهَا دَخَلَ الْجَنَّةَ» امام سهیلی و ابن بقال قرطبی مالکی، یکی از شارحین صحیح بخاری، پیرامون احصاء اسماءالله می گویند: تحقق بخشیدن به این “احصاء” تنها به شمارش و حفظ آنها نیست، بلکه باید خودمان را نیز به آنها مزین کنیم؛ وقتی می گوییم خداوند رحیم و کریم و رئوف است، ما نیز باید چنین باشیم. امام بخاری در کتاب توحید باب دوم در ذیل آیه «قُلِ ادْعُواْ اللّهَ أَوِ ادْعُواْ الرَّحْمَنَ أَيًّا مَّا تَدْعُواْ فَلَهُ الأَسْمَاء الْحُسْنَى» دو حدیث را با ظرافت هر چه تمام تر در کتاب خود چیدمان نموده که به فقاهت و علم زیاد او اشاره دارد. ایشان حدیثی از جابر بن عبدالله «من لا یرحم الله لا یرحم الناس» و حدیث «إنما یرحم الله من عباده الرحمآء» را ذیل این آیه روایت نموده است. یعنی تحقق بخشیدن به صفات الهی مایه رضایت پروردگار می شود. هرگاه خداوند متعال بنده اش را متصف به صفات خود دید، آن صفت را در وجود او جاری می گرداند.
مدیر مجمع دینی خنج در ادامه پس از تلاوت آیه «وَلَا يَأْتَلِ أُوْلُوا الْفَضْلِ مِنكُمْ وَالسَّعَةِ أَن يُؤْتُوا أُوْلِي الْقُرْبَى وَالْمَسَاكِينَ وَالْمُهَاجِرِينَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلْيَعْفُوا وَلْيَصْفَحُوا أَلَا تُحِبُّونَ أَن يَغْفِرَ اللَّهُ لَكُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ» [نور:22] گفت: این آیه در مورد حضرت ابوبکر صدیق رضی الله عنه نازل شده است. وقتی خداوند متعال به ابوبکر گوشزد می نماید که اگر می خواهی مورد عفو و مغفرت خداوند متعال قرار بگیری باید از مسطح بن اثاثه گذشت کنی، و ابوبکر نیز گذشت کرد. بارها این حدیث را شنیده ایم که آن حضرت صلی الله علیه وسلم فرمودند: «من نفس عن مؤمن کربة‌ من کرب الدنیا نَفَّسَ اللهُ عَنهُ کُربَةً مِن کُرَبِ یَومِ القِیَامَةِ، وَ مَن یَسَّرَ عَلَی مُعسِرٍ یَسَّرَ اللهُ عَلَیهِ فِی الدُّنیَا وَ الآخِرَةِ وَ مَن سَتَرَ مُسلِماً سَتَرَهُ اللهُ فِی الدُّنیَا وَ الآخِرَةِ، والله فی عون العبد ما کان العبد فی عون أخیه» خداوند در کار کسی گشایش می آورد که در فکر کمک به هم‎نوعان خودش باشد. خداوند بر کسی آسان می گیرد که بر دیگران آسان بگیرد. خداوند بر کسی ستر می کند که عیوب دیگران را بپوشاند. خداوند به کسی کمک می کند که به دیگران کمک کند.
شیخ کاملی خاطرنشان کرد: آنچه امروز در عالم اسلام اتفاق می افتد و علت انحطاطی که مسلمانان با آن مواجه شده اند این است که به این اصل توجه و عمل نشده است. یک عالم و پردازشگر دینی اگر می خواهد موفق شود باید به سیره رسول اکرم صلی الله علیه و سلم عمل کند. رسول اکرم صلی الله علیه وسلم در حق کسانی که بیشترین آزار و اذیت را به ایشان رسانیدند چنین فرمود: «إذهبوا وأنتم الطلقاء» عطاء بن یسار، تابعی معروف، از عبدالله بن عمرو بن عاص سؤال می کند که در رابطه با وصف پیغمبر در تورات چه آمده است؟ او جواب می دهد: «والله إنه لموصوف فی التوراة ببعض صفته فی القرآن؛ يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ شَاهِدًا وَمُبَشِّرًا وَنَذِيرًا وَحِرْزًا لِلأُمِّيِّينَ، أَنْتَ عَبْدِي وَرَسُولِي، سَمَّيْتُكَ المتَوَكِّلَ، لَيْسَ بِفَظٍّ وَلاَ غَلِيظٍ وَلاَ سَخَّابٍ فِي الأَسْوَاقِ، وَلاَ يَدْفَعُ بِالسَّيِّئَةِ السَّيِّئَةَ؛ وَلَكِنْ يَعْفُو وَيَغْفِرُ، وَلَنْ يَقْبِضَهُ اللَّهُ حَتَّى يُقِيمَ بِهِ الْمِلَّةَ الْعَوْجَاءَ؛ بِأَنْ يَقُولُوا: لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، وَيَفْتَحُ بِهَا أَعْيُنًا عُمْيًا، وَآذَانًا صُمًّا، وَقُلُوبًا غُلْفًا» در این حدیث برخی از صفات پیامبر از قبیل خشرویی، عفو و گذشت و نادیده گرفتن اشتباهات دیگران تذکره شده است، پیامبری که چشم‎ها، گوش‎ها و قلب‎های بسته را به روی خودش باز کرد. موفقیتی که پیامبر اکرم صلی الله علیه وسلم در طول نبوت 23 ساله خود به آن دست پیدا کرده، احدی به آن دست پیدا نمی کند.
مدیر مجمع دینی خنج در توصیف پیامبر اکرم صلی الله علیه و سلم اظهار داشت: پیامبر اکرم صلی الله علیه وسلم از سعه صدر و منطق کامل برخوردار بوده در بسیاری از امور با صحابه مشورت می فرمود و به دیدگاههای صحابه احترام می گذاشت. ایشان با وجود اینکه مستقیما با وحی در ارتباط بود، اما هرگز خودرأی نبود. لذا یک عالم و داعی اگر می خواهد موفق باشد باید خلاّق باشد. عالمی که بدون توجه به اوضاع و احوال فتوا دهد موفق نخواهد بود. عالم واقعی و فهمیده کسی است که راهگشاه باشد، نه اینکه با گفتن «نه» فکر کند جواب مناسبی داده است. عالم دینی باید زیباپسند باشد، زیبا فکر کند، زیبا بگوید و زیبا برداشت کند؛ «إن الله جمیل یحب الجمال» لذا لازم است که به برداشت‎های علمی خود بیفزائیم. در مساجد متحصن نشویم و دنیا را به روی خودمان نبندیم. دغدغه های اقشار مختلف جهان اسلام را مورد توجه قرار دهیم.
 شیخ سیدحیدر کاملی در ادامه به جایگاه ویژه علماء اشاره کرد و گفت: تفاوت یک عالم با غیرعالم مانند تفاوت بین ماه و خورشید است. یک عالم راهگشاست، چون با فتواهایی که می دهد انسانها را از سردرگمی نجات می دهد. او مانند یک معتکف یا خداپرست عابد نیست که در گوشه ای می نشیند، بلکه باید خود را به جامعه بزند و حرف دل همه را گوش کند. اینگونه تصور نکند که همه باید مثل او بدانند و مانند او فکر کنند. انسان عالم در جای پیامبر نشسته است، زیرا وحی و قرآن را تشریح می کند؛ همان کاری که پیامبر انجام می داد؛ «وَأَنزَلْنَا إِلَيْكَ الذِّكْرَ لِتُبَيِّنَ لِلنَّاسِ مَا نُزِّلَ إِلَيْهِمْ وَلَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ»
ایشان در ادامه افزود: قرآن و سنت نبوی را کنار نگذاریم. مستند بزرگان و ائمه ما که با دقت تمام مسایل را استنباط کرده اند، کتاب و سنت بوده است. به طوری که بارها اعلام کرده اند که هرگاه گفته ما مطابق با سنت نبود، آن را نپذیرید.
مدیر مجمع دینی خنج در بخش دیگری از سخنانش اظهار داشت:  انسان وقتی این اجتماع و گردهمایی بزرگ را می بیند به این باور می رسد که آینده امت به خیر است و می تواند به دور از تنش‎ها و جنجال‎های سیاسی نقش خود را ایفا نماید. باید خدا را شاکر بوده و از مسئولین ممنون باشیم که در این مملکت فرصتی برای ما ایجاد می شود که سالانه چنین جلساتی برگزار نماییم. از خدا بخواهیم که این آرامش را از ما نگرفته و مسلمانان شیعه و سنی را برای همیشه در کنار یکدیگر قرار دهد و همه مسلمانان را کنار یکدیگر قرار دهد.