شیخالاسلام مولانا عبدالحمید، ماں زاهدان ءِ نمازجمعه ءِ دیوان ءَ (۱۲ دیماه ۱۴۰۴/ 2 جنوری 2025) کڈن کرت که حکومتانی جند ءِ اگده مردمانی سکیانی بۆجگ انت ءُ گوشت ئی: حکومتانی بنی اگده منابعانی تدبیر کنگ، دێمداری شه بندشاں، راجی زر ءِ ارزشت ءِ دارگ ءُ مردمانی توارانی گۆش دارگ انت. پرایمنێں زهرشانیان مردمانی کانودی حق انت.
🔹حکومتانی بنی اگده مڈیانی کارمستری ءُ کارءُ دندا ءِ درگێجگ انت
په سنیآنلاین ءِ سرهال ءَ مولانا عبدالحمید درشان کرت: حکومتانی اگده ملک ءِ مڈیانی کارمستری ءُ ردءُبند انت تاں استمان په جوانی اے الله ءِ داداں کارمرز کنت. کارءُدندا ءِ درگێجگ گۆں پورئێں درامد ءَ، جوانێں سۆدارگری ءِ کارمستری که په ملک ءُ مردماں سۆب داشته بیت، شه دنیا ءِ حکومتانی بنی اگدهاں انت.
مولانا عبدالحمید ءِ گپانی رد ءَ حکومتانی آدگه اگده همێش انت که ماں دلوت ءُ کشار ءِ حاصلانی ته ءَ دێمروی بیت، صنعت ءَ کارجاهانی نێمگ ءَ تێلانک دنت ءُ کارءُدندا درگێج ایت ءُ علم ءُ زانت ءَ که دێمروی ءِ بندار انت، دلگۆش کنت. همےرنگ حکومتاں په مزنشهدربرجاه ءُ وانگجاهانی دێمروی ءَ کۆشست کن انت که مردمانی زهگانی آپسله ءُ آیۆک ءِ کارءُ دندا آوانی بڈ ءَ انت.
🔹پاگواجه ءُ حکومتانی اگدهانی جتایی
زاهدان ءِ آدێنگ ءِ امام ءَ دینی ءُ حکومتی اگدهاں جتا زانت ءُ ٹکاٹک گوشت ئی: همارنگ که کوشست په مردمانی هدایت، آوانی تب ءُ خو ءِ جوان کنگ ءُ دلبڈی په قرآن ءِ وانگ ءُ الله ءِ وشنودی ءِ کٹگ، پاگواجهانی اگده انت، رۆزیگی ءُ مادی سکیانی بۆجگ ءُ ناداری ءُ گشنگی ئے دور کنگ حکومتانی اگده انت؛ هما حکومتاں که وڑے الله ءِ جهگیری ءَ ماں دنیا ءَ وتی بڈ ءَ کرتگ اش.
🔹خلفای راشدینانی زندماں؛ حاکمانی سادگێں زندگی ءُ مردمانی سێر بوتن
واجه ءَ گۆں اشاره به اسلام ءِ اۆلی سر ءِ مردمانی زندمان ءَ گوشت: وهدےکه مهتر عمر رضیاللهعنه اولی بر ءَ پد شه خلافت ءَ منبر ءِ سر ءَ شت، آ واجه ءِ پچ ءَ سیزده پینگَ داشت. واجه رسول الله صلیاللهعلیهوسلم ءِ وفات ءِ درگت ءَ آیی گس ءِ ته ءَ ابید شه چنکه پۆست ءَ دگه چیزے نه ات، مهتر علی رضیاللهعنه ءَ هم وفات ءِ وهد ءَ هچ مڈی ئے نه داشتگ.
مولانا عبدالحمید گێش کرت: گۆں همے جاور ءَ هم آوان تکانسر بوتگ انت که چۆرو ءُ جنۆزامے شه گُشن ءَ رنج ءِ آماچ مه بیت. وت شه دنیا ءَ بهر ءُ ونڈے نه زۆرت اش، بلێں جهد اش کرت که مردم سێر به انت ءُ دنیا اش آباد بیت.
واجه ءَ کڈن کرت: ایران هزگارێں ملکے ءُ رنگ رنگێں مڈیانی واهند انت، اے ایران ءِ استمان ءِ حق انت که اے مڈیاں کارمرز کنت ءُ لاپ اش سێر بیت.
واجه ءَ گۆں شرگداری شه ڈن ءِ سیاستاں گوشت: وهدےکه ایران ءِ مردماں درمانی سکی ءُ گۆں دارو ءِ کمی ءَ آماچ انت، یکے شه پێسریگێں جمهوری کماشاں ماں سفرے به دگه ملکے وعده داتگ که اۆدا نادرهجاه جۆڑ کنت ءُ دگه بازێں کمکے کنت. اگاں زر ءُ توانے هست گڑا اے مردمانی حق انت، پچےکه حکومت هرچی دار ایت شه همے استمان ءَ دار ایت.
🔹شه بندشانی دور کنگ ءَ نه بائد بےترانگ به ات
زاهدان ءِ آدێنگ ءِ امام ءَ کڈن کرت: حکومت ءِ اولی، دومی ءُ سێمی اولویت بائد ایران ءِ مردم ءُ آوانی سکیانی بۆجگ بیت. بائد انت راجی زر ءِ ارزشت ءَ سات ات ءُ شه بندشاں دێمداری بیت. بهمانگ اێں شه آ کارمستر ءَ که گوش ایت شه من نه لۆٹ اتگ اش که بندشاں دور کن آں، وهدےکه جهد په بندشانی دور کنگ ءَ سجێں کارمسترانی اگده انت.
واجه ءَ گۆں اێشی بیان ءَ که بیست سال شه بندشاں گوستگ، ٹکاٹک گوشت: قرار نه بوتگ که ایران ءِ استمان مدامی بندشانی آماچ بیت. یک یا دو سال هم بندشاں گران انت ءُ هچ ملکے نه توانت ابید شه رهوت گۆں دنیا ءَ زند گوازێن ایت.
مولانا عبدالحمید درشان کرت: بندشاں په یک پاٹی ئے داد بوتگ انت تاں ٹوهێں زر ءُ مڈی مچ کن انت، هماوان که بندشاں دادَ زان انت، ٹوهترێں سۆب ءُ کٹ اش کرتگ.
🔹زهرشانی مردمانی کانودی حق انت
واجه ءَ گۆں اشاره به نۆکێں زهرشانیاں گوشت: پرایمنێں زهرشانیاں مردمانی حق انت، البت گۆں اے شرط ءَ که تاوان داشته مه به انت. اے حق ءَ را هم میاناستمانی کانود ءُ هم دنیا ءِ رسم ءُ رواج ءُ هم ایران ءِ کانود ءَ منتگ.
واجه ءِ گپانی رد ءَ کارمستر ءُ پاگواجهاں نه توان انت مردماں شه اے کانودی حق ءَ مکن کن انت، وهدے که زهرشانی بزاں وتی حقانی کوکار کنگ انت. اے گشت ءَ تهران ءِ کاسب ءُ سۆداگراں زهرشانی کرتگ، پچےکه مالیات ءِ سوب ءَ هنتکان اش شه دست شتگ.
زاهدان ءِ آدێنگ ءِ امام ءَ همےرنگ مردم ءُ پهازۆکی واکاں سۆگه کرت ءُ گوشت ئی: منی سۆگه په مردماں همێش انت که زهرشانی اش پرایمن بیت ءُ منی سۆگه هم په پهازوکی واکاں همێش انت که مردماں تیر مه کن انت.
🔹بنی توجیل مردمانی توارانی اشکنگ انت
مولانا عبدالحمید وتی هبرانی گڈسر ءَ کڈن کرت: کارمستراں باید مردمانی تواراں بشکن انت ءُ سرپد به انت. مردمانی سکیاں گۆں سبد کالا ءُ ادارکی گامگێجاں بوجگ نه به انت. بائد انت مردمانی دیدانکاں دلگۆش به انت ءُ هچ سیاستمدارے اے حق ءَ نه دار ایت که وتی دیدانک ءَ مردمانی سر ءَ تحمیل کنت، بائد ماں پهکێں کاراں لس مردم ءُ جمهور ءِ دیدانک ءُ لیکه کار گرگ بیت.
چمشانک