یکے چه عربی بادشاهاں سکّ نادراه اَت. ؤ هما پیری حالتا که دلی چه زندگیا ششتگ اَت، همے وهدی سوارے چه درا مان بوت ؤ بشارتی دات که ما فلان کلات په بادشاهِ حکومتیا گپت، دژمن تمامیں بندیگ کرتنت ؤ آ نیمگِ سپاه ؤ مردم تمامیں شمئی حکمِ منّوک بوتنت.

سرهنگے زهگ من دیست که اِغلِمشِ (یک بادشاهے بوتگ) کلاتِ دپا اوشتاتگت. آئی سکّیں شیوار ؤ‌ زرنگے اَت. زانت ؤ سمجی چه توصیفا در اَت. چه هما گونڈیا، مزنی ؤ سرداریِ نشانی آئیِ پیشانیگا ظاهر اَت.