سرهنگے زهگ من دیست که اِغلِمشِ (یک بادشاهے بوتگ) کلاتِ دپا اوشتاتگت. آئی سکّیں شیوار ؤ زرنگے اَت. زانت ؤ سمجی چه توصیفا در اَت. چه هما گونڈیا، مزنی ؤ سرداریِ نشانی آئیِ پیشانیگا ظاهر اَت.
گرکِ زهگ آخرا گرکے بیت (عاقبت گرگ زاده گرگ شود)
یک پاٹے عربیدُزّ کوهے سرا نشتگ اِتنت ؤ کاروانانی راهش بستگت. شهرانی مردم چه آیانی مکراں ترسناک اِتنت ؤ بادشاهِ لشکر هں مغلوب اَت.