حضرت ابوامامه نقل کنت ثعلبه که حاطبِ زهگنت، باز نادار و بےوسے أت. یک روچے پیگمبرِ خدائے خدمتا آتک ؤ گوشتے اَے پیگمبر په‌مَّن دعا کن که خدا منا بازیں مال ؤ دنیائے دنت. خدائے…

حضرت منذرابن جریر چه وتی پتا/پِسّا نقل کنت که گوشتی: ما نمروچِ وهدا رسول‌الله -صلی‌الله‌علیه‌وسلم-ءِ گورا اِتیں، گڑا یک قومے لُهت ؤ پاشپادکا که شمشیرش جهل اِتنت، یهتنت.

گرکِ زهگ آخرا گرکے بیت (عاقبت گرگ زاده گرگ شود)

یک پاٹے عربی‌دُزّ کوهے سرا نشتگ اِتنت ؤ کاروانانی راهش بستگت. شهرانی مردم چه آیانی مکراں ترسناک اِتنت ؤ بادشاهِ لشکر هں مغلوب اَت.

رند چه روتاک «نود»ءِ شنگ بوتگیں نبشتانکا نقل چه صادق زیبا کلاما، اِے دانشگاه/زانت‌جاهِ بلاهیں استادا چه اهل سنتا پهلی لوٹت.

شیخ‌الاسلام مولانا عبدالحمیدا زاهدانِ جمعه‌یِ نمازِ گپاں (6 اسفند 1395)، په امت اسلامیِ بُرزیں جاگاها اشاره کرت ؤ «ایمان» ؤ «چاگردِ اصلاحی» اِے گهتریِ سوب زانت.

بادشاهیا یک گونڈ ؤ پَٹَکّیں زهگے هستت، آ دگه براتی برز ؤ وش‌رنگ اِتنت، یکبرے پتا آئی گوں ناپسندی ؤ کم‌زانگیِ چمّا چارت.

یکے چہ بلوچی دود ؤ ربیدگاں ھَشَراِنت.

دنیاءِ زندگی گوزگ انت. یکے بیت دگرے مریت. یکے دوراه ؤ سالم بیت، دگرے نادوراه ؤ ناجوڑ بیت. دنیا روچے په رنگے انت. مرچی گل ؤ شادی باندا درد ؤ پریشانی. یک جاهے سور ؤ…

سیره نبویِ پنچمی دیوان شنبهِ بیگاه (4 دی ماه 1395 / 24 دسمبر 2016) ئا زاهدانِ عثمانی مسیتّا برجم دارگ بوت.

آ لوگ ؤ‌ گسانی تها که پت ؤ ماتِ رابطه گوں زهگاں جوان اِنت ؤ گوں احترام ؤ دوستی گوں وت رپتار کننت، زهگاں هں گیشتر هبر گوش دارنت ؤ هبر گرنت.