مروچی :سه شنبه, ۲۶ تیر , ۱۴۰۳
مولانا عبدالحمید ماں زاهدان ءِ نمازجمعه ءِ دیوان ءَ:

حکومت ءِ دلگۆش باید «مردمانی مشکلانی حل کنگ» ءُ «ملکی سۆبانی ساتگے» سر ءَ بیت

حکومت ءِ دلگۆش باید «مردمانی مشکلانی حل کنگ» ءُ «ملکی سۆبانی ساتگے» سر ءَ بیت

شیخ‌الاسلام مولانا عبدالحمید، ماں زاهدان ءِ نمازجمعه ءِ دیوان ءَ (26 آبان 1402/ 17 نومبر 2023) گۆں اشاره به ملکی سۆبانی ساتگے ارزشت ءُ آوانی کارمرز کنگ ءَ په استمان ءُ لس مردماں،  حکومت ءِ دلگۆش ءَ په مردمانی مشکلانی حل کنگ ءُ ملکی سۆبانی ساتگ ءَ لۆٹۆک بوت.

🔹حکومت ءُ سرکارانی اگده «ملکی سۆبانی» پهازگ انت

په سنی‌آنلاین ءِ سرهال ءَ شیخ‌الاسلام مولانا عبدالحمید درشان کرت: چیزے که په تیوگێن استمان ءُ سرکاراں هژدری انت، «ملکی سۆباں» انت. استمانے ٹوهترێن حق که دنیا ءِ پهکێن حکومت ءُ سرکاراں پرایی ساتگ ءَ جهد کرتگ ءُ سۆگند اش وارتگ، ملکی سۆباں انت. ابرمی مڈی، زندگی ءِ جاگه، آپ ءُ دگه مڈیاں ءُ چیزاں که لس مردماں آوان ءَ کارمرز کن انت، ملکی سۆب انت ءُ آوانی ساتگ حکومتانی اگده انت. ملکی سۆباں باز هژدری انت ءُ اگاں ساتگ بےانت چاگرد نقصان نه گند ایت. هچ کس نه بائد ملکی سۆبان ءَ هول کنت.

واجه ءَ گێش کرت: ملکی زر شه ملکی سۆباں انت که تیوگێن استمان ئِے انت ءُ اگه نقصان گند ایت گڑا یک استان یا پاٹی ءِ نقصان نه گند ایت، بلکه ایران ءِ تیوگێن مردم نقصان گند انت. همےرنگ ملکی کٹاں په مردماں هرچ بےانت. بژن انت که مئے ملکے تها لهتے مردمانی گپ ءُ زۆر یک ادارهے کساس ءَ انت ءُ لهتے شه ادارهاں هم جهد کن انت تاں ملکی سۆبان په وت یا په وتی مردماں هرچ کن انت که آسر ء بیت‌المال ءِ هۆرکی انت. ملکی زر ءِ ارزشت کم بوتگ ءُ مرۆچی ئێں رۆزیگی مشکلانی سوَب هم همے چیز انت.

🔹 کارمستراں مردمانی مشکلان ءَ ڈالچار مه کن انت

🔹رۆزیگی مشکلانی تۆجیل بنیادی ءُ مدامی ئێں سسا انت

مولانا عبدالحمید گوشت: مئے ملک ءِ زر ءِ ارزشت کپتگ. مرۆچی کارنشت، پوریاگر، وانێنۆک، سۆداگر ءُ بازێن پاٹی ءِ اێراد دار انت. لهتے لۆٹ انت گۆں زۆر ءَ آوانَ بےتوار کن انت؛ وهدے لاپ هۆرک انت زۆر ءَ پایدگے نێست. پمێشا وهدے مردماں گۆں سکیاں آماچ انت ءُ هبرے دےانت شه گشن ءَ انت نه شه دشمنانی شۆرێنگ ءَ.

واجه ءَ تچکاتچک گوشت: ایران ءِ مردماں گۆں بازێنے شه دنیا ءِ مردماں باپاری کن انت؛ اگاں سیمسرانَ مهر دار ات مردم نه توان انت زندگی کن انت ءُ سۆداگری هم گۆں زر ءَ بیت، پمێشا هژدری انت که زر ءِ ارزشت برگرد ایت. کامستراں بائد اے باروا چارگے گند انت. راجکماش ءُ وزیراں بائد گۆں مردماں نند انت ءُ آوانی گپان گۆش دار انت ءُ تۆجیلی درگێج انت.

🔹تاں وهدےکه ملکی سۆباں ساتگ مه به انت استمان ءِ مشکلاں حل نه بنت

زاهدان ءِ آدێنگ ءِ امام ءَ‌ درائێنت: یکے شه استمان ءِ گڑتیاں همێش انت که بائد په پارلمان ءُ راجکماشی ءَ بودێں مردم گچێن بیت، انچێن مردم که وسی ءُ اختیار ءِ واهند بےانت ءُ توان انت شه ملکی سۆباں حفاظت کن انت. ما را انچێن کارمستر په کار انت که آ دستانَ که ملکی سۆبانی نێمگ ءَ تچک بےانت برّ ایت. پچےکه تاں وهدے اے ملکی سۆباں ساتگ مه بےانت مردمانی مشکلاں هم حل نه بےانت.

🔹دگری ایران ءِ استمان ءِ میانجین ءَ گۆں اسلامی شریعت ءُ میان‌استمانی کانوداں چپ انت

مولانا عبدالحمید تچکاتچک گوشت: شرع ءُ کانود ءِ رد ءَ ایران ءِ مردمانی سۆب شه دگرانی سۆب ءَ پێشتر انت. اگاں ایران ءِ بند بوتگێں زراں شه جایی آزات بےانت یا چیزے بها کنگ بیت بائد آیی سۆب ایران ءِ مردمانَ رس ایت. چشێن زراں په ملک ءَ هرچ بےانت تاں ملکی زر ءِ ارزشت برگرد ایت.

🔹 «زۆر ءُ سکی» بےپۆک انت؛ «مردمداری» آسر دار ایت

زاهدان ءِ آدێنگ ءِ امام ءَ گوشت: حکومت ءُ سرکاراں زان انت که زۆر ءُ سکی بےپۆک انت ءُ اگاں آسرے هم داشته بیت ادارک انت، البت ترانکاری، حرمت دارگ ءُ حق ءَ به حق‌واهند ءَ دیگ آسر دار ایت. من یک سۆگه ئے هم په استان ءِ کارمستراں دار آں ءُ دێمتر ءَ هم من گوشتگ که چیزے که ماں اے استان ءَ آزمود بوتگ مردمداری انت ءُ تهنا همے چیز آسر دار ایت، همارنگ که پێسر ءَ بازێں زۆرآورے چۆ انگریز ءَ اے استان ءَ آتگ ءُ پرۆش اش وارتگ، رضاشاه ءُ گجر ءِ دۆر ءَ هم به همێشی رست انت که بائد گۆں مردمانی همپکری ءُ همراهی ءَ مشکلانَ حل کن انت.

واجه ءَ گێش کرت: یکے شه استان ءِ سلاهبندێں فرماندهاں ماں گپءُترانے گوشت ات که بائد ماں اے ڈیه ءَ وتی تیاری ءَ گێش کن اێں. من گوش آں که گێشترێں تیاری بےپۆک انت، بلکه شما گۆں مردماں نند ات. ملک ءُ استان ءِ مردماں جوانێں مردم انت ءُ پهکێن مشکلاں گۆں مردمداری ءَ حل بےانت، مردمانی لۆٹاں رندگیری بےانت، مردم آمید ءِ لۆٹۆک انت.

🔹 زاهدان ءِ هۆنێں جمعه ءِ شهید ءُ ٹپیانی کهولانی لاچار کنگ په هۆنبها ءِ زورگ ءَ عرف ءُ کانود ءِ چپ ءَ انت

مولانا عبدالحمید وتی هبرانی گڈسر ءَ گوشت: لهتے زاهدان ءِ هۆنێں جمعه ءِ شهید ءُ ٹپیانی گساں رو انت ءُ آوانَ لاچار کن انت تاں هۆنبها ءَ منّ انت. هج کنگ اے بن‌گپ ءِ سر ءَ عرف ءُ کانود ءِ چپ ءَ انت.

واجه ءَ گێش کرت: ما بهمانگ اێں هۆر گۆں اێشی که مزن‌رهشۆن ءَ فرمان داتگ که آ جنایت ءِ کنۆک ءُ پرمائێنۆکاں سزا دیگ بےانت، پچے آیی حکمانی رد ءَ کردار نه بیت؟! ما تاں نون پکر کرتگ که اگں مزن‌رهشۆن حکمے کنت آیی هبر ماں ملک ءَ زورگَ بیت یا کم‌ته‌کم آوان که سرکار ءِ نان ءَ را وارتگ آیی هبر ءَ زور انت. وهدے که مزن‌رهشۆن ءَ حکمے کرتگ گهتر انت که آیی حکمے رد ءَ کردار بیت.

واجه ءَ درائێنت: چیزے که مردمانی دلانی تسلایی ءِ سوَبَ بوت همێش ات که اے جنایت ءِ کنۆک ءُ پرمائێنۆکاں سزا دیگ بوتێن انت. انگت مئے لۆٹ همێش انت که آوان که جرم کرتگ کانود ءِ رد ءَ سزا دیگ بےانت. مئے مردم شرع ءُ کانود ءَ منّ انت.


چمشانک

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *