مروچی : 9 تیر , 1400
مولانا عبدالعزیز رحمه‌الله:

یتیمانِ هیالداری ءَ کن‌اِت

یتیمانِ هیالداری ءَ کن‌اِت

الله ئے رسول صلّی‌الله‌علیه‌وسلم ءَ درّائێنتگ: هرکس یتیمَے کسترپادی ۆ هزمت ءَ کنت، چه آ یتیم سیادِ بیت یا درآمدے، ماں بهشت ءَ اینکس گوں من نزّیکَ بیت که دستے میانجینے لنکک گوں اشاره ئے لنکک ءَ نزیک‌اِنت.

اگه من ۆ شما وفات کن‌اێں ۆ مئے زهگان یتیم بَےاَنت، شه سیاد ۆ وارثان چه انتظارے دارێں؟ آوان هم شه همّا همے انتظار ءَ دارنت.

گهترێن گس، هما گس‌اِنت که آیی تها یتیمے رُدیت، شه آیی پرزۆنگ ءَ نان بوارت ۆ آپسله بیت. بدترێں گس هما گس‌اِنت که آیی تها یتیمے اذیت بیت ۆ حقِ ورگ بیت. اێشر ءَ زان‌اِت که گوں یتیمے گرێوگ ءَ الله‌ئے عرشَ جسک‌اِیت.


چمشانک

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *