در روزگار معاصر و در جامعهی خودمان که با گذشت زمان هر چه بیشتر شاهد تخریب و انهدام بنیانهای اخلاقی هستیم، کسانیکه خرمن تقوا و عفت کلام را برباد دادهاند و در پی گردآوری خسوخاشاک برای زمستان عمرشان میباشند بدون توجه به عواقب گفتار و یا رفتارشان از روی سادگی و دلبردگی و یا روزمزدی و مزدوری به تخریب شخصیتها و یا افراد عادی و مخالف میپردازند. در این زلزلهی اخلاقی و اجتماعی که ستونهای تقوا و ترس از محاسبه در روز آخرت شکسته شده است، بدون تفکر و تحقیق بهویژه در این فرصت و زمینهای که فضای مجازی در اختیار آنان گذاشته، به محض صدور دستور و فرمان دستبهکار شده و با برپاکردن فضا و غبار انتقام و کینهتوزی و تخلیه عقدهها به تخریب شخصیتها میپردازند.
در این رابطه افراد به سه دسته تقسیم میشوند:
1- ملیجکها که مامورند و معذور و چون هیچ کار و شغل و موقعیتی در جامعه ندارند، و تنها به مزد و مبلغ اندک و ناچیزی و یا مسافرتی قانعاند و چون از نظر اخلاقی و فردی ماهیتا و طبیعتا بر این روش و منش سرشته شدهاند با این تخریبها، تهمتها و دروغها بسی خرسند و سرخوشند؛
۲ـ افراد سادهدل که بدون تحقیق و تدبر هر گفتهای را میپذیرند و منتقل میکنند و به عواقب و آثار منفی آن نمیاندیشند که باید آنان را متنبه نمود و آگاه کرد؛
۳ـ روشنفکران و اهل قلم که باید فراتر از مردم عادی بیندیشند و در افق گستردهتری مسائل را ببینند و از روی احساسات به سخنپراکنی اقدام نکنند و در مهار فضای مسموم آشفته فکری تلاش کنند، گاهی پیرو احساسات عامیانه شده و در تشدید فضا آتشبیار معرکه میشوند که از دو حال خارج نیست؛ یا عمدا دست به چنین اقداماتی میزنند و یا به توصیه و سفارش دیگران است و یا بدون تحقیق تنور این بحثها را گرم میکنند که در هر صورت برای آنان کاری ناشایست و ناپسند است.
در جامعهی امروز ما که در حال گذار از “سنت” به “مدرنیته” است و نه آن است و نه این، و در فضای سیاسی جامعهی متشنج، احزاب نه قدرت بسیج نیروها را دارند و نه نفوذ تجمیع کمکها را و همچنان شخصیتهایی از نظر سیاسی، مذهبی اجتماعی و ورزشی مورد اعتمادند، حاسدان پایگاه اجتماعی و حریصان قدرت سیاسی همیشه در پی آنند تا نسبت به کمکردن دامنهی نفوذ این اشخاص بکوشند و در بوق و کرناهای تخریب بخروشند تا بلکه شیطان درونی و بیرونی را خرسند نمایند.
یکی از شخصیتهای تاثیرگذار در جامعهی اهل سنت ایران و در میان بلوچها مولانا عبدالحمید است که بعد از درگذشت “مولانا عبدالعزیز رحمهالله” از موقعیت و منزلت زیادی برخوردار شده است که بیشتر از منافع مردم به مصلحت نظام تمام شده است و در پیروزی حسن روحانی خود را نشان داد؛ قیام همهی حاضران در تالار وزارت کشور به احترام ایشان جایگاه او را در میان سیاستمداران و اصلاحطلبان کشور تثبیت نمود و همچنین رفتن آقای رئیسی رقیب روحانی به نزد ایشان بر اهمیت جایگاه ایشان افزوده است.
توصیههای اخیر او به کمک به زلزلهزدگان و فرستادن هیئتهایی از سوی ایشان و حمایتهای مالی و تقویت حس ملی مذهبی از شرق تا غرب کام برخی را تلخ کرده است؛ لذا هیچ چارهای جز تحریف سخنان او دربارهی زلزله نداشتند تا افکار عمومی کوردها را بر ضد او بیاشوبند که با انتشار ویدیوی سخنان ایشان، این نقشه برآب شد.
اما تأسف من آن است که تعدادی از دوستان قلم به دست ما در کردستان منتظر آناند تا سخن و گفتهای منتسب به افرادی مانند مولانا عبدالحمید در فضای مجازی منتشر شود تا آن را به باد انتقاد گیرند و تمام فعالیتهای شبانهروزی و چندین ساله ایشان را در دفاع از حقوق اقوام و مذاهب به فراموشی بسپارند.
منبع: کانال تلگرامی نویسنده
شیخالاسلام مولانا عبدالحمید، امروز (8 خرداد 1405) در مراسم نماز جمعه زاهدان، اوضاع اقتصادی و…
شیخالاسلام مولانا عبدالحمید، امروز (6 خرداد 1405) در مراسم عید سعید قربان زاهدان، با اشاره…
شیخالاسلام مولانا عبدالحمید در مراسم نماز جمعه زاهدان (1 خرداد 1405)، مراسم حج را «اجتماع…
شیخالاسلام مولانا عبدالحميد در مراسم نماز جمعه زاهدان (25 اردیبهشت 1405)، با استناد به سورۀ…
سیوپنجمین همایش تجلیل از دانشآموختگان و حافظان قرآن دارالعلوم زاهدان پنجشنبه (24 اردیبهشت 1405) با…
شیخالاسلام مولانا عبدالحمید، 18 اردیبهشت 1405 در مراسم نماز جمعه زاهدان، مشکلات معیشتی مردم را…