مئے باندات پرچا نشہ ءِ آماچ اِنت ؟

بلوچ راج ءِ باندات ورنا پرچا نشہ ءِ آماچ اَنت؟ اے منی ءُ تئی نزوری اِنت. من ءُ تو ھاموش ایں، مروچیگیں وھد ءِ توک ءَ مئے چاگرد ءِ تہ ءَ دہ سال ءِ چک نشہ ءِ آماچ اَنت. آ سرپد نہ اَنت کہ مئے زندگی چون گْوزگ ءَ اِنت. ما ءُ شما شر سرپد اِیں کہ یک ورنایے اگاں نشہ ءِ آماچ بہ بیت گڑا مات ءُ پت، برات ءُ گْوھارانی دل ءَ چینچو درد ودی بیت. مات ءُ پت پہ واھگے وتی چکاں رودین اَنت ءُ مزن کن اَنت داں مئے چک مئے باندات ءِ اُمیت اَنت، بلے مئے ورناھانی زند ھمے نشہ ءَ زوال کتگ ءُ باندات تامور اِنت.

ھمے رنگ ءَ اے زمہ واری مئے چاگرد ءِ مردمانیگ اِنت کہ اے جیڑھانی سر ءَ گپ بہ کن ایں، وتی ورناھاں چہ نشہ ءَ بہ رکین ایں. مرچی دہ کلدار ما را پہ ند ءِ زورگ ءَ گون نیست، بلے مئے چک پرچا نشہ کنگ ءَ اَنت؟

ند ءَ نہ زور اَنت، شیکر ءُ پان، گٹکا ءُ سیگریٹ، دگہ بازیں چیز ھست کہ آیانی زورگ ءِ جھد ءَ کن ایں.

مرچی ما ءُ شما اے درد ءَ بہ مار اِیں، اے جیڑھانی سر ءَ گپ بہ کن اِیں ءُ وتی چاگرد ءِ ورناھاں چہ نشہ ءَ بہ رکین اِیں. مرچی تئی دژمن بلوچ راج ءِ ورناھاں پہ زانت چار اِت نہ کنت، اگاں بلوچ ورنایے ءَ ند گون ءُ نبشتہ کنگ ءَ اِنت گڑا ھمے ورنا دژمن ءِ چمانی چیر ءَ اِنت. کج ءَ نہ کج ءَ اے ورنا ءَ من زندانی بہ کن آں، چی ءَ کہ تئی ھمے بلوچ ورنا ءَ ند گون اِنت ءُ راج ءِ باندات ءِ چراگ اِنت.

اگاں تئی ورنا نشہ ءِ آماچ بہ بیت گڑا تئی دژمن گیشتر مھکم بیت، بلے ھر کج ءَ کہ بلوچ ورنا نشہ ءِ آماچ ( تربت، شال، گْوادر، کجام جاہ کہ بہ بیت) اَنت، ھما بازار ءِ مردم وت ماں وت ءَ یک مشت ءُ یکجاہ کہ بہ بہ اَنت، اے جیڑہ ءِ سر ءَ گپ بہ جن اَنت. چی ءَ کہ چاپ یکیں دست ءَ توار نہ کنت، ما را ھر جھد ءِ تہ ءَ ھوار بوگ لوٹ اِیت.

اے مئے شمئے زمہ واری اِنت کہ ما وتی چاگرد ءَ چہ نشہ ءَ بہ رکین اِیں، دومی اے ھبر کہ مئے وانگجاھاں ماسٹر ءُ اسپتالاں ڈاکٹر نیست، دکاناں ند ءُ کاپی نیست، بلے نشہ ءَ ھر کج ءَ کہ بہ لوٹ ئے ترا رس اِیت. من گوں کلیں راج ءَ دزبندی کن آں کہ اے جھد ءَ وتی برجاہ بدار اِت داں مئے ورنا نشہ ءُ ایدگہ زند زوالیں کاراں بہ رک اَنت ءُ پہ وتی راجی باندات ءَ بہ جیڑ اَنت.

بنشۆن: زْرمبش بلوچی