مدیری جوان که توسعه فناوری را به مطالبه‌ای برای سیستان‌وبلوچستان تبدیل کرد

درگذشت ناگهانی دکتر حبیب‌الله سالارزهی، رئیس پارک علم و فناوری سیستان‌وبلوچستان، جامعه دانشگاهی، نخبگان و فعالان حوزه علم و فناوری استان را در حالی داغدار کرد که این مدیر جوان، نخبه بلوچ و اهل سنت، در مدت کوتاه مسئولیت خود تلاش کرد ظرفیت‌های علمی و فناورانه استان را از مرحله ایده و برنامه، به سمت ایجاد زیرساخت و فرصت‌های واقعی برای جوانان سوق دهد.
 
دکتر سالارزهی از آن‌دسته مدیرانی بود که علم را جدا از توسعۀ منطقه نمی‌دید و باور داشت سیستان‌وبلوچستان برای عبور از چالش‌های اقتصادی و ایجاد فرصت برای نسل جوان، بیش از هر چیز به میدان‌دادن به دانش، فناوری، خلاقیت و توانمندی نیروهای بومی نیاز دارد.

او از تیرماه ۱۴۰۴ سکاندار پارک علم و فناوری سیستان‌وبلوچستان شد و در همین مدت کوتاه، توسعۀ زیرساخت‌های فناوری را با جدیت دنبال کرد؛ توسعه پردیس ۶۰ هکتاری پارک، ایجاد زیرساخت‌های لازم برای استقرار شرکت‌های فناور، پیگیری توسعه پردیس ۲.۵ هکتاری و تکمیل مرحله سوم کارخانه نوآوری زاهدان با محوریت اقتصاد دیجیتال و فناوری‌های نوظهور، بخشی از این اقدامات بود.

توسعه زیرساخت‌های تخصصی هوش مصنوعی و فناوری اطلاعات، افزایش ظرفیت‌های پردازشی و فراهم‌کردن زمینه فعالیت تیم‌ها و شرکت‌های فناور نیز از دیگر محورهایی بود که در دوره مدیریت او مورد توجه قرار گرفت؛ رویکردی که نشان می‌داد وی آینده اقتصاد استان را در کنار ظرفیت‌های معدنی، کشاورزی و مرزی، در گرو اقتصاد دانش‌بنیان و فناوری نیز می‌دانست.

برگزاری پنجمین کنفرانس ملی انجمن علمی پارک‌های فناوری و سازمان‌های نوآوری ایران با موضوع «آینده سازمان‌های نوآوری در عصر هوش مصنوعی» در زاهدان، از دیگر رویدادهای مهم دوران مسئولیت او بود؛ رویدادی که زمینه حضور بخشی از جامعه علمی و فناور کشور در سیستان‌وبلوچستان را فراهم کرد و ظرفیت‌های استان را در این حوزه بیشتر به نمایش گذاشت.

دکتر سالارزهی در کنار توسعه زیرساخت‌ها، تقویت ارتباط دانشگاه و صنعت، حمایت از شرکت‌های دانش‌بنیان و فناور، توسعه اقتصاد دیجیتال، پشتیبانی از صنایع خلاق و گسترش مراکز نوآوری را دنبال کرد؛ مسیری که می‌توانست زمینه ماندگاری و اشتغال بخشی از استعدادهای بومی را در استان فراهم کند.
 
نخبه‌ای که در مسیر توسعه استان ماند
 حبیب‌الله سالارزهی تنها یک مدیر اجرایی نبود؛ استاد دانشگاه، پژوهشگر، نویسنده و چهره‌ای علمی بود که سال‌ها در حوزه علم، فناوری و ارتباط دانشگاه با صنعت فعالیت کرد و انتشار بیش از ۷۰ مقاله علمی پژوهشی در مجلات معتبر داخلی و خارجی، بخشی از کارنامه علمی اوست.

او از نسل نخبگان جوان بلوچ و اهل سنت سیستان‌وبلوچستان بود که مسیر علمی و دانشگاهی را طی کرد و در نهایت بخشی از توان و دانش خود را در جایگاه مدیریتی برای توسعه استان به کار گرفت.

شاید مهم‌ترین ویژگی چنین نخبگانی، پیوندخوردن هویت بومی با دانش و تخصص باشد؛ اینکه جوانی از همین سرزمین بتواند در عرصه دانشگاه و فناوری رشد کند و سپس در جایگاه مسئولیت، دغدغه توسعه زادبوم خود را دنبال کند.

مرگ ناگهانی دکتر سالارزهی در هنگام بازدید از پروژه‌های عمرانی پارک علم و فناوری، پایانی تلخ بر مسیری بود که او با نگاه توسعه‌محور آغاز کرده بود؛ مسیری که بخش مهمی از آن، ایجاد زیرساخت‌هایی برای نسل آینده شرکت‌های فناور، استارتاپ‌ها و جوانان خلاق سیستان‌وبلوچستان بود.

اکنون فقدان او برای جامعه علمی و فناوری استان، تنها فقدان یک مدیر نیست؛ بلکه غیبت استادی است که دانش، مدیریت و دغدغه توسعه بومی را در کنار یکدیگر قرار داده بود.

یاد و نام دکتر حبیب‌الله سالارزهی برای جامعه دانشگاهی و فناوری سیستان‌وبلوچستان، با پروژه‌ها و زیرساخت‌هایی که در دوره مسئولیتش پیگیری شد و مهم‌تر از آن، با نسلی از جوانان و نخبگانی که به آینده علمی و فناورانه استان امیدوارند، ماندگار خواهد بود.