در داستان حضرت یوسف علیه‌السلام درس‌های مهم «اعتقادی»، «اخلاقی» و «عملی» وجود دارد

مولانا عبدالغنی بدری در مراسم نماز جمعه زاهدان (23 آبان 1404)، به بیان و تشریح درس‌ها و پیام‌های داستان حضرت یوسف علیه‌السلام پرداخت و اقشار مختلف جامعه به‌ویژه جوانان را به پیروی از صفات و ویژگی‌های این پیامبر بزرگ الهی توصیه و تاکید کرد.

قرآن مجید کتاب «داستان‌سرایی» نیست؛ بلکه کتاب «هدایت» است
به گزارش سنی‌آنلاین، مولانا عبدالغنی بدری پس از تلاوت آیات ابتدایی سورۀ مبارکۀ «یوسف»، اظهار داشت: الله تعالی در قرآن مجید داستان حضرت یوسف علیه‌السلام را «أحسن القصص»؛ یعنی «زیباترینِ داستان‌ها» توصیف کرده است. خداوند متعال به این دلیل این سوره را اینگونه توصیف کرده که در آن درس‌ها و پندها و پیام‌های بسیار مهم و آموزنده‌ای نهفته است.
امام‌جمعه موقت اهل‌سنت زاهدان در ادامه افزود: قرآن مجید کتاب داستان‌سرایی نیست، بلکه کتاب هدایت است که بشر می‌تواند از آیات و داستان‌ها و پندها و موعظه‌های آن به بهترین راه و مسیر رهنمون شود. به‌عنوان مثال علما و مفسرین در تفسیر و تشریح سورۀ مبارکۀ یوسف، ده‌ها کتاب نوشته‌اند که در این سوره و داستان چه پندها و اندرزهای مهمی در زمینه‌های ایمانی و اعتقادی و اخلاقی و عملی و… وجود دارد.

از داستان حضرت یوسف مشخص می‌شود که فقط الله تعالی «متصرف امور» است و «غیب» می‌داند
استاد برجستۀ تفسیر و حدیث در ادامه به بعضی از درس‌های سورۀ مبارکۀ «یوسف» اشاره کرد و گفت: علما و مفسرین به‌ویژه علامه آلوسی رحمه‌الله گفته‌اند که در داستان حضرت یوسف علیه‌السلام درس‌های ایمانی و اعتقادی بسیار زیادی وجود دارد. انسان با مطالعۀ داستان حضرت یوسف متوجه می‌شود که هیچ‌چیزی حتی تدبیر و برنامه‌ریزی پیامبری همچون حضرت یعقوب علیه‌السلام هم نمی‌تواند تقدیر الهی که فیصله شده است را تغییر بدهد.
ایشان افزود: از داستان حضرت یوسف علیه‌السلام مشخص می‌شود که به‌جز الله تعالی هیچ‌کسی مدیر و متصرف و گردانندۀ امور نیست و نمی‌تواند امور جهان را تدبیر کند و هیچ‌کسی به‌جز الله تعالی غیب را نمی‌داند.
معاون آموزشی دارالعلوم زاهدان برخی ممکن است سؤال کنند که چگونه حضرت یعقوب علیه‌السلام بوی پیراهن را از مصر استشمام کرد و این پیراهن چشم‌های حضرت یعقوب را بینا کرد. باید گفت که اینها کرامات و معجزاتی هستند که فقط به دست پیامبر آشکار و ظاهر می‌شوند و درواقع گردانندۀ اصلی و کلید ظهور این معجزات در دست الله تعالی است و پیامبر نمی‌تواند هیچ نقش مؤثری در آن داشته باشد. چنان‌که زمانی که حضرت یوسف را در نزدیکی کنعان در چاه انداختند، حضرت یعقوب علیه‌السلام نتوانست بوی او را استشمام کند؛ لذا اینها معجزاتی هستند که هرگاه الله تعالی بخواهد ظاهر می‌شوند.

«حسادت» شیرازۀ خانواده‌ها را از بین می‌برد و دنیا و آخرت انسان را تباه می‌کند
مولانا عبدالغنی ادامه داد: درس دیگر داستان حضرت یوسف این است که «حسد» یکی از بیماری‎های مهلک است که شیرازۀ خانواده‌ها و خاندان‌ها را از بین می‌برد و دنیا و آخرت انسان‌ها را تباه می‌کند. از داستان حضرت یوسف مشخص می‌شود که خانواده‌هایی که دارای ثروت و سرمایه‌های بزرگ هستند بیش از دیگران باید مواظب باشند که در بین فرزندان‌شان حسادت نیاید، زیرا کسی که مبتلا به بیماری «حسادت» بشود کر و کور می‌شود؛ حتی اگر پیامبرزاده باشد؛ چنان‌که فرزندان حضرت یعقوب که پیامبرزاده بودند بخاطر اینکه نسبت به برادرشان؛ حضرت یوسف حسادت کردند، تصمیم گرفتند برادرشان را به قتل برسانند و در نهایت ایشان را در چاه انداختند.
ایشان افزود: البته برادران حضرت یوسف علیه‌السلام در نهایت از عملکرد خودشان نادم و پشیمان شدند و توفیق توبه نصیب‌شان شد، اما چه‌بسا بیماری «حسادت» در بین افراد جامعۀ ما وجود داشته باشد و توفیق توبه هم حاصل نمی‌شود، به‌طوری‌که حتی یک برادر علیه برادر خودش توطئه می‌کند تا او را از بین ببرد.

حضرت یوسف علیه‌السلام پیکری از صبر و استقامت و یقین بود/ «صبر»، «یقین» و «تقوا» تمام مشکلات را حل می‌کند
معاون آموزشی دارالعلوم زاهدان در ادامه با استناد به داستان حضرت یوسف علیه‌السلام، «صبر، تقوا و یقین» را برای حل مشکلات و پریشانی‌ها بسیار کارساز دانست و گفت: نکتۀ برجستۀ داستان یوسف علیه‌السلام این است که صبر و تقوا و یقین تمام مشکلات را حل می‌کند.
ایشان اظهار داشت: حضرت یوسف علیه‌السلام از نعمت «صبر»، «یقین» و «تقوا و خداترسی» برخوردار بود و پس از اینکه تمام مسائل آشکار شدند، خطاب به برادرانش فرمود: «إِنَّهُ مَنْ يَتَّقِ وَيَصْبِرْ فَإِنَّ اللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ» کسی که صبر و خداترسی پیشه کند یقینا الله تعالی اجر و پاداش چنین مخلصینی را ضایع نمی‌گرداند.

«صبر» صفت بسیار زیبایی است که انسان را به چندین صفت خوب دیگر متصف می‌گرداند
مولانا عبدالغنی خاطرنشان ساخت: مؤمن باید صبر داشته باشد. «صبر» صفت بسیار زیبایی است که چندین صفت خوب دیگر را برای انسان به ارمغان می‌آورد. مثلا کسی که در مقابل خواسته‌های شهوانی صبر پیشه کند از صفت زیبای «پاکدامنی» بهره‌مند می‌شود، کسی که در میدان جهاد صبر می‌کند از صفت زیبای «شجاعت» برخوردار می‌شود، کسی که در مقابل حوادث و اتفاقات از خودش صبر و تحمل نشان می‌دهد متصف به صفت «سعه‌صدر» می‌شود، کسی که در مقابل عیوب دیگران صبر پیشه می‌کند و آنها را برملا نمی‌سازد متصف به صفت «رازداری» می‌شود، کسی که در مقابل رزق و روزی اندک صبر می‌کند متصف به صفت «قناعت» می‌شود. خلاصه اینکه «صبر» چنان صفتی‌ست که نه‌تنها در مصیبت‌ها، بلکه در هر موضوعی باید مدنظر قرار گیرد.
ایشان ادامه داد: «صبر» و «یقین» بسیار مهم است. حضرت یوسف علیه‌السلام را در چاه می‌اندازند اما ایشان دادوفریاد و آه و فغان نمی‌کند، بلکه پیکری از صبر و استقامت و یقین بود. الله تعالی در مقابل این صبر و یقین، قلب حضرت یوسف را تسکین می‌دهد و می‌فرماید روزی فراخواهد رسید که یوسف با برادرانش در رابطه با این توطئه و حسادت‌شان سخن خواهد گفت: «وَأَوْحَيْنَا إِلَيْهِ لَتُنَبِّئَنَّهُمْ بِأَمْرِهِمْ هَذَا وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ».

حضرت یوسف در قصر عزیز مصر و در مقابل دعوت نامشروع زنان مصری «صبر» پیشه کرد
امام‌جمعه موقت اهل‌سنت زاهدان بدری در ادامه به نمونه‌هایی دیگر از صبر حضرت یوسف علیه‌السلام اشاره کرد و گفت: حضرت یوسف علیه‌السلام زمانی که در بازار مصر به‌عنوان برده فروخته شد و وارد قصر عزیز مصر شد، در آنجا نیز صبور و متین بود.
ایشان افزود: زمانی که زنان مصری دعوت نامشروع خود را مطرح کردند، حضرت یوسف علیه‌السلام در آن شرایط و جامعه‌ای که آن عمل بی‌حیایی را چندان زشت نمی‌دانستند، صبر پیشه کرد و دعوت تمام زنان اشراف مصر را رد کرد و فرمود: «رَبِّ السِّجْنُ أَحَبُّ إِلَيَّ مِمَّا يَدْعُونَنِي إِلَيْهِ».

«صبر و تقوا» و «اعتماد به وعده‌های الهی» در تمام شرایط مهمترین درس‌های داستان حضرت یوسف علیه‌السلام هستند
امام‌جمعه موقت اهل‌سنت زاهدان در ادامه تاکید کرد: درس‌های داستان حضرت یوسف علیه‌السلام این است که انسان در زمان سختی‌ها و آسانی‌ها و در شرایط خوشی و فقر و ثروت و قدرت باید صبر و زهد و قناعت و تقوا و پاکدامنی پیشه کند و در هیچ شرایط و حالاتی خالق و مالک حقیقی خود را فراموش نکند.
ایشان ادامه داد: همچنین داستان حضرت یوسف علیه‌السلام این درس را به ما می‌دهد که زمانی که تمام اسباب ظاهری به ضرر ما باشند و تمام درها در مقابل ما بسته باشند باید چنان به الله تعالی اعتقاد و باور داشته باشیم که امید و اعتمادمان به الله تعالی از بین نرود و به وعده‌های الهی یقین داشته باشیم. ابن عطاءالله اسکندری رحمه‌الله جملۀ زیبایی دارد و می‌فرماید: «رُبَمَا کَانَتِ المِنَنُ فِی المِحَنِ»؛ چه‌بسا الطاف و احسانات الهی در مشکلات نهفته باشند.