دکتر ابوصفیه، مدیر بیمارستان کمال عدوان غزه، پس از به آتش کشیدهشدن بیمارستانش به وسیله ارتش اسرائیل، در محاصره تانکها به سمت سرنوشت نامعلوم خود میرود.
نابودی این بیمارستان-تنها مامن درمانی باقیمانده در غزه- تخلیه اجباری و بازداشت همراه با شکنجه کادر درمان، بیماران و مجروحان آن، صحنه سوررئال دیگری از حضیض حقوق بشر و نظم جهانی است که به اسرائیل به عنوان «ارمغانی دموکراتیک» و «پاره تمدنی» خود در منطقه میبالید و میخواست سرمشق خاورمیانه جدید شود.
ابوصفیه نیروی حماس نبود و فقط یک پزشک اطفال بود. تابعیت قزاقستان را هم داشت که با شروع جنگ غزه شرایط خروج او و خانوادهاش فراهم شد، اما ماند و تعدادی از اعضای خانوادهاش را هم از دست داد.
در هیچ جنگ معاصری این شکل نسلکشی، بمباران بیمارستانها، ترور پزشکان، خبرنگاران، کشتار کودکان و زنان، قطع دارو و غذا سابقه نداشته است.
گرسنگی کم بود که سرما هم به جان کودکان آواره افتاده و جان پنجمین کودک را گرفت. دنیای قدرتی که آنلاین نظارهگر این بیعدالتی و بیرحمی است، نویدبخش آینده امنی نیست!
دادگاه عالی «مادیا پرادش» هند حکم تخریب بخشی از مسجد تاریخی «شاهی» شهر «اوجین» را…
شیخالاسلام مولانا عبدالحمید در خطبههای نماز جمعه ۳ مهرماه ۱۴۰۵، با تأکید بر اهمیت رعایت…
آموزش حضوری در مدارس ریاض، پایتخت عربستان سعودی، به مدت یک هفته متوقف و آموزشها…
هوش مصنوعی مولد در مدتزمانی کوتاه به یکی از فناوریهای پرکاربرد جهان تبدیل شده است؛…
با توجه به نزدیکشدن سالگرد حادثۀ جمعه خونین زاهدان، شیخالاسلام مولانا عبدالحمید، امروز (3 مهرماه…
ضرورت نقد، گفتوگو و تضارب آرا از نشانههای فرهنگ بالنده و حیات سالم جوامع است.…