همهٔ مصائب این مملکت به «تبعیض» مربوط میشود و تمام مفاسد سیاسی و اقتصادی از آن ریشه میگیرد.
اینکه یک حکومت، شهروندانش را به خودی و غیرخودی تقسیم کند و در امور مختلف به نفع یکی و علیه دیگری اقدام کند، آشکارترین نوع تبعیض است. هیچ پدیدهای مانند تبعیض، خشم و غضب افراد یک جامعه را برنمیانگیزد و یا منفعل و پژمرده و افسرده و پریشان نمیکند.
آنچه برای من بینهایت عجیب و تأثرآور است، عادی دانستن تبعیض از سوی بسیاری از مسئولان کشور است. آنها تبعیض اعتقادی را نه فقط مذموم نمیدانند بلکه بعضاً با افتخار آن را عین عدالت و حقیقت قلمداد میکنند!
تاکنون من حتی یک جمله از مدیران کشور نشنیدهام که بر برابری حقوقی عموم شهروندان صحه بگذارند. گویی فقط هواداران خود را صاحب حق میپندارند و دیگر مردم را محروم از حقوق شناختهشدهٔ شهروندی تلقی میکنند.
اگر قرار به ایجاد تغییر و تحولی مثبت در این کشور باشد، چه به لحاظ نظری و چه به لحاظ عملی، باید تحول از همین نقطه آغاز شود. اگر برابری حقوقی شهروندان در نظر و عمل پذیرفته شود، چشمههای امید هم از آن فوران خواهد کرد. در شورهزار تبعیض هیچ جوانهٔ امیدی قابل رویش نیست!
به نقل از: کانال تلگرامی نویسنده
دادگاه عالی «مادیا پرادش» هند حکم تخریب بخشی از مسجد تاریخی «شاهی» شهر «اوجین» را…
شیخالاسلام مولانا عبدالحمید در خطبههای نماز جمعه ۳ مهرماه ۱۴۰۵، با تأکید بر اهمیت رعایت…
آموزش حضوری در مدارس ریاض، پایتخت عربستان سعودی، به مدت یک هفته متوقف و آموزشها…
هوش مصنوعی مولد در مدتزمانی کوتاه به یکی از فناوریهای پرکاربرد جهان تبدیل شده است؛…
با توجه به نزدیکشدن سالگرد حادثۀ جمعه خونین زاهدان، شیخالاسلام مولانا عبدالحمید، امروز (3 مهرماه…
ضرورت نقد، گفتوگو و تضارب آرا از نشانههای فرهنگ بالنده و حیات سالم جوامع است.…