از هر دری سخنی

به جای موز، سیب می‌خوریم؛ به جای نان چه بخوریم؟

نان را هم می‌خواهند گران کنند. رئیس اتحادیه نانوایان سنتی تهران می‌گوید که پیشنهاد آنها گرانی 70 درصدی نان است که البته کارگروه استانداری تهران با افزایش 35 درصدی موافقت کرده است.
افزایش قیمت دیگر در ایران عجیب نیست و چشمان مردم با دیدن کاهش قیمت‌ها از حدقه بیرون می‌زند. اگر یک روز قیمت‌ها بالا نرود، ناراحت می‌شویم و فکر می‌کنیم که چه اتفاقی افتاده که مثلا قیمت شیر برای یک روز ثابت مانده است.
مثلا اصلا برای ما عجیب نیست که موز یکدفعه می‌شود 40 هزار تومان، یا اصلا تعجب نمی‌کنیم که نایب‌رئیس اتحادیه باغداران تهران در پی گرانی موز به مردم توصیه کند که به جای موز، سیب بخورند که خاصیت بیشتری هم دارد.
پدر و مادرها می‌توانند به بچه‌ی خود سیب بدهند و اگر او پرسید این چیست؟ مثل آن کُمدین برنامه خندوانه؛ رامبد جوان که یادش به خیر، بگویید: «موزه، موز». نان البته موز نیست که بشود با سیب آن را عوض کرد. نان قوت غالب مردم است و بسیاری با همین نان شکم خود را در روزگار گرانی پُر می‌کنند.
وضع به گونه‌ای شده است که بسیاری از غذاهای ساده‌ای که مردم در گذشته برای آن اَخ و پیف می‌کردند و اصلا خوردن آنها را جزو وعده‌های روزانه حساب نمی‌کردند، لاکچری شده است و از دسترس بخشی از مردم خارج.
به‌طور مثال املت همیشه غذایی در دسترس بود که مادرها در زمان‌هایی که وقت پختن غذا نداشتند به آن پناه می‌بردند. حالا اما همین املت با گرانی گوجه و تخم مرغ و حالا احتمالا نان برای برخی خانواده‌ها تبدیل به افسانه می‌شود.
دولت می‌تواند امتیازهایی را به نانوایی‌ها بدهد و در ازای آن قیمت نان را ثابت نگه دارد. البته بماند که برخی از نانوایی‌ها از همین حالا قیمت نان را گران کرده‌اند. در زمان جنگ هم امام خمینی بر قیمت نان سفارش می‌کردند، چراکه قوت اصلی مردم است.
انتظار زیادی هم نیست. باید به فکر قشر ضعیف جامعه بود. این بخش از جامعه وقتی از خواب بیدار می‌شود به فکر نان شب است و وقتی به خواب می‌رود به فکر غذای ظهر. سقف آرزوی این جماعت همین است. حالا روا نیست این را هم از آنها دریغ کنیم.
نانواها در شرایط فعلی با توجه به گرانی‌ همه چیز، حق دارند که نگران وضعیت شغلی خود باشند و بگویند همه‌چیز گران شده است به جز نان. در این میان دولت باید به صحنه بیاید و اجازه ندهد به خاطر فشارهای اقتصادی، زندگی مردم دچار مشکل شود.
چشم، به جای موز، سیب می‌خوریم، اما واقعا به جای نان نمی‌دانیم چه بخوریم؟ البته اگر مثال ماری آنتوانت، همسر لویی پادشاه فرانسه، که بعد از دیدن اعتراض مردم به خاطر گرانی نان گفت: «اگر نان ندارند کیک بخورند!» گفته نشود./ عصر ایران

sunnionline

Recent Posts

دادگاه عالی لاهور حکم توقف اخراج دانشجویان پزشکی افغان از دانشگاه‌های پاکستان را صادر کرد

 دادگاه عالی لاهور با صدور حکمی کتبی، دستور شورای پزشکی و دندانپزشکی پاکستان (PMDC) مبنی…

12 ساعت ago

«تشدید تحریم‌ها»، «جنگ فرسایشی» و «اصرار بر سیاست‌های گذشته» کشور را به سمت بحران‌های بیشتر سوق می‌دهد

شیخ‌الاسلام مولانا عبدالحمید، امروز (20 شهریور 1405) در مراسم نماز جمعه زاهدان، با اظهار تأسف…

1 روز ago

رکود پشت ویترین نوشت‌افزار

کمتر از دو هفته تا بازگشایی مدارس باقی مانده، اما بازار لوازم‌التحریر هنوز به رونق…

2 روز ago

تحریم شهرک‌های کرانه باختری از سوی بریتانیا و ۱۱ کشور اروپایی دیگر

 بریتانیا روز سه‌شنبه ۱۷ شهریور۱۴۰۵، اعلام کرد افراد و نهادهای دخیل در ساخت شهرک‌ها در…

2 روز ago

هنر حکمرانی کارآمد

حکمرانی کارآمد زمانی اهمیت می‌یابد که سیاستگذار میان ضرورت‌های همزمان مانند ثبات، امنیت، توسعه اقتصادی…

4 روز ago

ممنوعیت پذیرش دانشجویان افغانستانی در پاکستان

 حکومت پاکستان با اعلام ممنوعیت پذیرش دانشجوی جدید افغانستانی در دانشکده‌های پزشکی و دندانپزشکی در…

4 روز ago