حکم جادو و سحر

سؤال: حکم کسی که خودش جادو بکند یا اینکه نزد شخص جادوگر برود تا از وی جادو بگیرد چیست؟

جواب: عمل جادو و سحر شرعاً حرام می باشد که حرمت آن با نص قرآن و سنت به ثبوت رسیده است و یکی از گناهان کبیره می باشد. حتی برخی از افعالی که در سحر و جادو انجام می گیرند، به گونه ای هستند که باعث کفر می شوند.
در جادو معمولاً کلمات شرک‏آمیز و استعانت از شیاطین و جن‏ها به کار می رود؛ زیرا سحر و جادو زمانی تاثیر می گذارند که صاحب سحر و جادو، در خباثت و نجاست قولاً و فعلاً و اعتقاداً با شیاطین مشابه باشند.
به تصریح حدیث نبوی، بسیاری از سخنان کاهنان و جادوگران کذب محض می باشد. کسی که نزد کاهنی می رود و ازاو چیزی می پرسد، در حدیث به عدم پذیرش نماز چهل روزش تهدید شده است.
مفتی محمد شفیع عثمانی رحمه الله در تفسیر معارف القرآن1/279 در ذیل آیه «ولکن الشیاطین کفروا یعلمون الناس السحر» [بقره:102] می نویسد: اگر در جادویی از افعال کفرآمیز مانند استغاثه و استمداد از شیاطین استفاده شود، این سحر بالاجماع کفر است. اگر تعویذی که ساحر می نویسد در آن از شیاطین و جن‏ها استمداد گرددد، حکم جادو را داشته و حرام است، و اگر الفاظ مشتبهی به کار رود که معنایشان معلوم نیست و احتمال استمداد از شیاطین و جن‏ها باشد، باز هم حرام است. اگر شخص معتقد بر این است که ساحران در امور تصرف دارند این اعتقاد کفر است و شخص مذکور کافر است و همسرش از وی جدا می شود و باید فوراً توبه کرده و تجدید ایمان نماید. [رد المختار:5/105؛ فتح الملهم:2/580؛ الدرالمختار:6/337].

منبع: فصلنامه ندای اسلام، شماره 34 و 35