ياد رفتگان

ولوی عبدالقادر میربلوچ فرزند نادر نوة ملا عبدالعزیز برادرزاده و داماد شهید مولانا نعمت‌الله میربلوچ(توحیدی) ـ رحمه‌الله ـ سال 1352 در روستای گوهركوه از توابع شهرستان خاش دیده به جهان گشود. ——————————————————————————-

به یاد دوست و همكار گرامی مولوی عبدالقادر میربلوچ
مسعود عبادی

مولوی عبدالقادر میربلوچ فرزند نادر نوة ملا عبدالعزیز برادرزاده و داماد شهید مولانا نعمت‌الله میربلوچ(توحیدی) ـ رحمه‌الله ـ سال 1352 در روستای گوهركوه از توابع شهرستان خاش دیده به جهان گشود. دوران كودكی را در زادگاه خود سپری نمود. در 6 سالگی پدرش وی را جهت فراگرفتن علوم دینی پیش عمویش مولانا نعمت‌الله فرستاد. كلاسهای ابتدائی را تا سوم سطح در مدرسه شورشادی بخش كورین زاهدان طی نموده و پس از آن به مدت یكسال در دارالعلوم زاهدان به تحصیل مشغول شد. سپس دو سال آخر تحصیلات خود را در حوزه علمیه منبع‌العلوم كوه‌ون از محضر مولانا محمدعمر سربازی كسب فیض نموده و از آن حوزه فارغ‌التحصیل گردید. بعد از فراغت در روستای چاه‌احمد بخش كورین مشغول به تدریس ‌شد. از سال 1382 در دارالعلوم زاهدان استخدام شد و به مدت 5 سال در كتابخانه مركزی دارالعلوم خدمت كرد. سرانجام در حالی كه 35 سال سن داشت و صاحب دو فرزند بود، در شب 21 مهرماه 1387 بدون هیچ نوع سابقة بیماری جان به جان آفرین تسلیم كرد.
از خصوصیات بارز اخلاقی ایشان احترام به اساتید و طلاب بود. هر گاه استادی به كتابخانه قدم می‌گذاشت با چهره‌ای بشاش از جای خود بلند شده و او را مورد اكرام و اعزاز قرار می‌داد. انسان بسیار بی‌تكلف و ساده‌زیستی بود. حتی اگر طلبه‌ای كوچك كتابی می‌خواست قبل از دیگران بلند می‌شد و برایش كتاب را می‌آورد. مهمان‌نوازی و خدمت خلق از دیگر خصوصیات برجسته ایشان بود به گونه‌ای كه همواره از مناطق محروم بلوچستان مهمانانی در منزل ایشان اقامت داشتند.‌ بسیاری از مهمانان جهت علاج و مداوا به زاهدان می‌آمدند، ایشان نه تنها به گرمی از آنها پذیرایی می‌كرد بلكه همیشه در بیمارستانها و داروخانه‌ها پیگیر كار مداوای آنها بود.
مرحوم بعد از شهادت پدرخانم و عمویش مولانا نعمت‌الله ـ رحمه‌الله‌ ـ سرپرستی خانواده ایشان را نیز به عهده داشت و برای فرزندان آن مرحوم یاوری مشفق و دلسوز بود. به گونه‌ای كه با وفات مولوی عبدالقادر خانواده آن مرحوم به تعبیر  همسر مولانا نعمت‌الله دوباره احساس كردند كه یتیم شده‌اند و بی‌سرپرست شده‌اند.
مولوی عبدالقادر همچنین مشغول جمع‌آوری و تألیف و نشر كتب و سخنرانی‌های مرحوم مولانا نعمت‌الله نیز بود و این كار را برای خود صدقه جاریه می‌دانست.
به شهادت همه دوستان و آشنایان، بخصوص همكاران ایشان،‌ وی فردی بسیار متواضع، بی‌تكلف و زاهد و پرهیزگار بود. خداوند ایشان را جزای خیر دهد و او را با عمویش شهید مولانا نعمت‌الله ـ رحمه‌الله ـ و سایر صالحین محشور نماید؛ آمین یا رب‌العالمین.

—————————————————————————-
شهادت شیخ علی دهواری ـ رحمه الله ـ
مولوی شیخ علی دهواری امام‌جمعة مسجد صدیق اكبر سراوان دوشنبه 20 آبان 87 در جریان یك ترور كور در مقابل مسجد نزدیك خانه‌اش به شهادت رسید. وی مدیر مدرسة علمیه امام بخاری آسپیچ سراوان و از علمای سرشناس اهل‌سنت منطقه بود.
دست‌اندكاران نشریة ندای اسلام ضمن محكومیت شدید این جنایت دردناك، شهادت این عالم برجسته را به خانواده و بازماندگان ایشان، مردم سراوان و جامعة اهل‌سنت تسلیت عرض كرده و برای آن فقید سعید غفران الهی و رفع درجات مسئلت دارند. «اللهم اغفر له و ارحمه و عافه و أكرم نزله و وسّع مدخله و أبدله داراً خیراً من داره و أهلاً خیراً من أهله».
این اتفاق زمانی رخ داد كه مجله در حال صفحه‌آرایی نهایی و ارسال به چاپخانه بود و از جزئیات این جنایت دردناك خبر بیشتری در دست نبود.
—————————————————————————-
پیام تسلیت
انّا لله و انّا الیه راجعون
جناب مولوی عبداللطیف نارویی
استاد دارالعلوم زاهدان و عضو هئیت تحریریة مجلة ندای اسلام

پیوستن جان عاریت عزیزان به جاودانگی، هر چند دردناك است، اما در عین حال تسلیم مشتاقانه برای مشاهدة رخ زیبای حضرت حق نیز هست.
با نهایت تألم درگذشت والد ماجد و گرامیتان را به شما، خانوادة محترمتان و تمام متعلقین و بازماندگان تسلیت عرض نموده، برای آن مرحوم مغفرت و رفع درجات مسئلت داریم.

مدیرمسئول، سردبیر، دبیر اجرایی و هئیت‌تحریریة مجلة ندای اسلام