پت ؤ مات جنّتِ دروازگ

ما هر وهدا جست کنیں چَه عالم ؤ مُلایاں که چوں بکنیں جنّتا برویں. کجام راه ؤ رواج مارا زورگی انت. مسیت/مسجد ببندیں؟ مدرسه‌یاں خیال داری بکنیں؟ تبلیغا برویں چوں بکنیں؟
هچکس نگوشیت که اے مردماں یک بزّگیں ماتے هست که گسا کپتگ نه نان ؤ آپِی هست په ورگا، نه شرّین ؤ نوکیں پچِ په گورا کنگا، نه مردمِ، په چِست ؤ اِیر کنگا ؤ نه نوکرے په کارے کنگا! مرد گردنت اے ملا ؤ آملاءِ گورا جنتِ روگِ جست کنت! ٳے بزّگ نوں نزانت که جنت همایی لوگِ تهاینت ؤ سهیگ نهنت.
مئی سرو ؤ سالار واجه پیغمبرا هال داتگ اے ڈولیں مردمانا: هرکسا پیرین ؤ نادوراهیں پت ؤ ماتے هست گڑا آ کوشش بکنت، آیانی هزمت کنگِ ذریعه‌یا جنتا روئوک ببیت.
اللهِ قرآنا پچ بکنین ؤ بوانیں گندیں هرجاگاه الله پاک گوشیت: “پیسرا چه دُرُستاں منا عبادت بکنِت ؤ پدا وتی پت ؤ ماتِ هزمتا بکنیت.”
بیائیں بچاریں که چنکه ما وتی پت ؤ ماتا هزمت کنیں. باریں مئی پت ؤ مات چه ما هرهالا راضی ؤ وشنود اَنت. اگه راضی اَنت گڑا بزانیں الله هں چه ما راضی انت، اگه نه ناراض اَنت، گڑا بزانیں الله هں چه ما ناراض اِنت!
یک صحابی ئے یهت ما ؤ شمئی واجه پیغمبرِ کرا جست گپت: واجه! کئی حق گیشترانت منی سرا؟ واجه‌ئا گوشت: “ماتے” گوشتی: پدا؟ واجها گوشت: “ماتے”. سومی بارا جستِ گِبت: پدا؟ گوشتی: “ماتے”. چارمی برا گوشتی: پدا؟ واجه‌ئا گوشت: گڑا “پتے”.
انساں هرچے بکنت چه پت ؤ ماتِ حقا داد کت نکنت.
چه واجه خدا لوٹیں که ما را پت ؤ ماتانی هزمتِ کنگِ توفیق ؤ توان بدنت!