اعمالان قبولی ئے چێدگ تقوا اِنت

درّێں براسان، انسانءِ گهتری گۆں خداترسی ۆ تقوا ءَ اِنت. هرکس که شه اللهءَ گێشتر ترس ایت، الله ءِ فرمانانءَ منّ ایت ۆ مکن ۆ حرامانءَ وێل کنت، اللهءِ دێمءَ گهتر ۆ بافضیلت‌تر اِنت. انسانءِ گهتری گۆں ذات ۆ نسب ۆ قومءَ نه اِنت، هچ کس حق نه‌دار اِیت که گوَش اِیت منی قوم ۆ ٹک شه دگران گهتر اِنت.

اے راج ۆ ٹکانی دگری پرێشی اِنت که یک‌ۆدگرءَ پجّا بیار اِت. تیوگێں انسانان شه هاکءَ جۆڑ بوتگ اَنت ۆ شه حضرت آدم ۆ بی‌بی حوای رندءَ اَنت. اللهءِ دێمءَ عزت ۆ آبرو به مال ۆ نسب ۆ براهداری ۆ جایگاهءَ نه‌اِنت، به وتی وس ۆ سیاد ۆ زر ۆ مال ۆ براهداریءَ پهرءُشأن مه کن اِت ۆ مغرور مه بےاِت.