دل‌وشّ ؤ گَل ببی

– تئی زندگیِ وشّی ایمان ؤ نېکېں عمل اِنت، اِشانی سرا ترا حرص ؤ لالچ ببی
– علم ؤ‌ زانتا شوهاز کن، مطالعه بکن که پرېشانیاں گار کنت
– توبه‌یا نۏک کن ؤ‌ گناهان ویل کن، پچے گناه زندگیا په تو زهر کنت
– قرآنا گۏں تدبر/هوش بوان، الله‌ها همېشه باز یاد بکن
– گۏں مردماں هر دابېں نېکی بکن، تئی دل پراه بیت
– دلېر بی نه ترسۏک ؤ بُزدل، دلېرانی دل پراه اِنت
– وتی دلا چه حسد، کېنگ، فرېب ؤ هرنادراهیا پاک بکن
– گېشېں چارگ، گپ، گۏشدارگ، هورؤتوری، ورگ ؤ‌ وابا ویل بکن
– فایده والائېں کارانی تها برو، وتی غم ؤ ‌پرېشانیان شموشے
– مرۏچگېں رۏچا زندگی کن پشتِ دور ؤ‌ دیما بشموش
– همائیا که شکل، روزیگ، جاندراهیا ؤ دگه چیزّاں چه تو جهل‌تر اِنت، بچار
– هرکارِ‌ تها بدترېں پېشامدا وتی چمّا بیار، رندا اگه پېش آتک آئیِ دېما بۏشت.
– وتی ذهنا گۏں چېرېں خیال ؤ بدېں فکراں درگیر مکن
– زهر مگر، صبر کن،‌ زهرا اِېر بَر، آرام بی ‌ؤ پهل کن،‌ عمر گونڈ اِنت
– نعمتانی بېگواه بیگ ؤ آفتانی آیگِ‌ امیتا مکشّ، بلکېں الله سرا برۏسه ؤ‌ توکل بکن
– هر مشکلا همایی اندازه‌یا حق بدے، آیاں مزن مکن
– وتا چه فتنه‌یانی گرنچ ؤ سکّیانی امیتا دربکن

?رجانک: ‌شاکر رئیسی
?سرچمگ: «لاتحزن»