ماں گونڈوانی وانگ‌جاهاں په بلوچی زبانا دلگوش کنگ ببیت

اولئیں جاه که زهگ په وانگا روت، گونڈوانی سبک‌جاه/وانگ‌جاه هما “مهدکودک” یا “روضةالاطفال” اَنت که اِے روچاں مئی ملکا سک باز بوتگنت، الحمدلله هر شهر و هلکءِ تها زهگانی تعلیم ءِ نیمگا دلگوش دیگ بیت.
امئے زهگاں که وتی گسانی تها، گوں ماسی زبانا هبر کنگ هیل کرتگ ماں اِے سبک‌جاهاں دومی لبز و ملکی زبان بزاں پارسی زبانا گیشتر پجّاروک و درستی بینت. اگر چه لهتے مردماں گوں وتی چکّاں، ماں لوگا پارسی گپ کننت و ما گوں آواں تپاک نهیں.
اگه هما ڈول که پارسی لبزءِ شعر و لچه وانینگ بنت، بلوچی زبانا لهتے شعر هں گوں آیاں هورکنگ بیت، په زهگاں باز پائدگ رسیت.
بکے همے که بن‌گپ و هبرءِ مَجگا گهتر سرپد بنت و تعلیم ءِ معیار برزترا روت. پچے که وختے زهگ همے شعرا پارسی لبزا وانیت و شه بر کنت، باید آیی پکر دو کار بکنت: اول همے هبرا په بلوچی گردینیت و گڑا آئیا سرپد بیت، بلئے وهدے که شعر بلوچی ببیت گڑا زوتر سرپد بیت.
دومی پائدگ همیش اِنت که مئی لبز چه آ دگه لبزاں جهل‌تر نهنت و ما را وت یک دروشم و نشانے هست انت، وختے زهگ په مزن‌تریں سبک‌جاهاں روت آیی جرأت و وت‌مَنّی گیش بیت و آیی سوبمندی هں بازتر بیت.