ارمغان‌های شش‌گانه بعثت محمدی*

1ـ عقیدهٔ خالص و روشنِ توحید
بعثت محمدی سوغات ارزندهٔ «عقیده توحید» را که بیش از هر عقیدهٔ دیگری مجهول و فراموش‌شده و مظلوم بود، به بشریت اهدا فرمود و بعد از آن تمام جهان صدای بازگشت آن را تکرار کرد و مکتب‌های فلسفی و دعوت‌های جهانی، کم‌وبیش تحت تأثیر آن قرار گرفتند. عقیده خالص توحید؛ عقیده‌ای انقلابی و معجزه‌آسا، مملو از نیرو و حیات، دگرگون‌کنندهٔ شرایط و اوضاع و کوبندهٔ معبودان باطل و چنان عقیده‌ای است که بشر هرگز مانند آن را نیافته و تا قیامت نخواهد یافت.

2ـ وحدت انسانی و مساوات بشری
رسول اکرم ﷺ بعد از قرن‌های متمادی و در میان تاریکی‌های حاکم بر اجتماع، ندای وحدت را سر داد که یک ندای انقلابی، محیرالعقول و دگرگون‌کنندۀ اوضاع بود. آنحضرت ﷺ صراحتاً اعلام کرد: «أَيُّهَا اَلنَّاسُ إِنَّ رَبَّكُمْ وَاحِدٌ وَ إِنَّ أَبَاكُمْ وَاحِدٌ، كُلُّكُمْ لِآدَمَ وَ آدَمُ مِنْ تُرَابٍ، إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اَللّٰهِ أَتْقٰاكُمْ، وَ لَيْسَ لِعَرَبِيٍّ عَلَى أَعْجَمِيٍّ فَضْلٌ إِلاَّ بِالتَّقْوَى». این منشور، متضمن دو اعلام است که هر دو، پایۀ و اساس امنیت و صلح جهانی هستند. این دو اعلام عبارتند از: وحدت ربوبی و وحدت بشری. از این نظر، انسان از دو جهت برادر انسانِ دیگر است؛ از یک طرف به دلیل یکی‌بودنِ پروردگار و از طرفی به‌خاطر یکی‌بودنِ پدرشان.

3ـ عزت و سربلندی انسان
رسول‌الله ﷺ عزت و شرافت انسان را دوباره به او بازگرداند و مجدداً به او ارزش و اعتبار داد و با صراحت اعلام کرد که انسان عزیزترین و ارزنده‌ترین جوهر کائنات و موجودات است و هیچ‌چیزی گرامی‌تر و به محبت شایسته‌تر از انسان نیست و هیچ موجودی لایق‌تر به حفظ و صیانت از او وجود ندارد.

4ـ مبارزه با ناامیدی و ایجاد امید، آرزو، اعتماد و عزت‌نفس در انسان
قبل از بعثت رسول اکرم ﷺ اکثر افراد بشر دچار یأس و ناامیدی از رحمت‌های پروردگار و مبتلا به سوءظن به فطرت سلیم انسانی بودند… آنحضرت ﷺ در چنین وضعیتی، با کمال جرأت و صراحت اعلام کرد که فطرت انسانی مانند لوحی صاف است که صلاحیت دارد در آن بهترین و جالب‌ترین نقش و نوشته درج شود. رسول اکرم ﷺ توضیح داد که هر انسان سر نو زندگی‌اش را آغاز می‌کند و بر مبنای عمل و کردارش شایستۀ پاداش و کیفر و بهشت و دوزخ است.
آری، خاتم‌النبیین ﷺ با دعوت عام خود به سوی توبه و بیان فضایل و گنجایش آن، بشریت مرعوب و خوف‌زده و پریشان‌خاطر را که مدت‌ها زیر چکمه‌های یأس و ناامیدی ناله می‌زد و از افراط هشدارها و اخطارات کیفر و عذاب و غضب و جلال، لرزه بر اندام بود، کمک و دستگیری نمود و برای او فرصتی جدید و طلایی در زندگی مهیا فرمود و در قلب ناتوان و خسته و جسم سرد و پژمرده‌اش حرارت جدید و روح تازه‌ای دمید و برای جراحات او، مرهمی تدارک دید و او را کاملا از پرتگاه مذلت و خواری به اوج عزت و شرافت و اعتمادبه‌نفس و توکل و اتکاء به ذات الله، مشرف ساخت.

5ـ جمع بین دین و دنیا
بزرگ‌ترین هدیه بعثت محمدی و منت جاویدان و عظیم آن بر بشریت، این ندای عمومی بود که اساس اعمال و اخلاق همان هدفی است که انسان آن را دنبال می کند و در شریعت اسلام از آن به «نیت» تعبیر می‌شود. آنحضرت ﷺ اعلام کرد که زندگی مؤمن مجموعه‌ای از چیزهای ضد و نقیض نیست، بلکه زندگانی مؤمن، دارای وحدتی است که بر آن روح عبادت و اخلاص حاکم است و ایمان و اسلام، این زندگی را به اطاعت و فرمانبرداری از اوامر الله تعالی سوق می‌دهد. رسول خدا ﷺ نظریۀ جدایی میان دین و دنیا را از بین برد و سراسر زندگی را «بندگی» و روی زمین را «محراب عبادت» اعلام نمود و دست انسان را گرفته او را از جبهه‌های ضد و نقیض و در حال نبرد، به جبهۀ واحد و گستردۀ عمل صالح، خدمت به بشریت و جستجو برای رضایت خداوند راهنمایی کرد.

6ـ تعیین اهداف و مقاصد و زمینه‌های عمل و تلاش
حضرت محمد ﷺ انسان را به مناسب‌ترین جایگاه راهنمایی کرد تا نیروهای خود را در آن صرف نماید و او را در فضایی وسیع و بلند صعود داد تا در آن بال و پر گشوده و به پرواز درآید. آنحضرت ﷺ انسانی را که از هدف حقیقی خود جاهل بود و نمی‌دانست به کجا می‌رود و بازگشت او به کجاست، با تعالیم گهربار خود رهایی بخشید و هدف حقیقی و مطلوب نهایی را پیش روی او قرار داد و در دل انسان این مطلب را راسخ نمود که زمینۀ حقیقی کوشش و جدیت او، و مصرف درست موهبت‌ها، نیروها و نگرش‌های او این است که معرفت آفریدگار آسمان‌ها و زمین را حاصل نماید و از صفات و قدرت و حکمت او آگاه شود و بدین ترتیب با تحصیل ایمان و یقین، به رضا و خشنودی خداوند متعال نایل گردد.

* [اقتباس از کتاب گرانسنگ «نبی رحمت»/ نوشتهٔ علامه سید ابوالحسن ندوی رحمه‌الله/ ترجمهٔ استاد مولانا مفتی محمدقاسم قاسمی]