موج گرانیهای پیاپی در بازار اقلام خوراکی، این بار به خط قرمز سفره مردم رسیده؛ نان، همان قوت غالبی که آخرین پناهگاه اقشار کم درآمد و خانوادههای کارگریست، دوباره گران شده است.
کوچک شدن سفره مردم پدیده تازهای نیست. این روند سالها پیش با حذف گوشت و دیگر منابع پروتئینی آغاز شد، سپس با کاهش یا حذف تدریجی حبوبات ادامه یافت و اکنون به نان؛ تنها تکیه گاه باقی مانده برای بسیاری از اقشار کم درآمد، رسیده است؛ موضوعی که معیشت دهکهای پایین جامعه را با چالشی کم سابقه روبرو کرده است.
در ماههای اخیر، جهش قیمت نان به یکی از جدیترین دغدغههای روزمره حقوق بگیران تبدیل شده است. هرچند آمارهای رسمی از افزایش ۱۰۰ تا ۱۴۰ درصدی قیمت نان در یک سال گذشته حکایت دارد؛ رقمی که بالاترین نرخ رشد در میان کالاهای اساسی محسوب میشود، اما واقعیت بازار روایتی به مراتب تلختر دارد. در برخی مناطق شهری، قیمت نان یارانهای نیز عملاً تا دو برابر افزایش یافته است. این گرانی تنها به نان محدود نمانده و با افزایش قیمت ساندویچ، فست فود و انواع غذاهای آماده، دامنه فشار بر سبد خوراکی خانوارها را گستردهتر کرده است.
با این حال، آنچه این افزایش قیمت را برای خانوارهای کارگری و حقوق بگیران دشوارتر میکند، شکاف عمیق میان درآمدها و حداقل هزینههای زندگی است؛ شکافی که هر روز بیشتر میشود و قدرت خرید دهکهای پایین را بیش از گذشته کاهش میدهد.
آنچه امروز شاهد آن هستیم، صرفاً افزایش قیمت یک کالای اساسی نیست، بلکه نشانهای از ضعف در نظارت بر زنجیره توزیع آرد و ناکارآمدی نظام یارانهای در تحقق عدالت است. فاصله قابل توجه میان نرخهای مصوب و قیمتهای واقعی بازار، پرسشهای جدی درباره کارآمدی نظام حمایتی کشور ایجاد کرده است؛ بحرانی معیشتی که اکنون به یکی از مهمترین مطالبات اقشار مختلف مردم بهویژه تشکلهای کارگری تبدیل شده و بیش از هر زمان دیگری، تصمیم گیری فوری سیاست گذاران را میطلبد. چرا که در نهایت، بحث بر سر نان، بحث بر سر آخرین مرز تاب آوری معیشتی جامعه است.
احسان سلطانی، کارشناس اقتصادی، ضمن هشدار نسبت به جهش اخیر قیمت نان و شکاف عمیق دستمزد و هزینههای زندگی، با بیان اینکه «کارگران فصلی، کارگران ساختمانی و افرادی که درآمد ثابتی ندارند، از جمله گروههایی هستند که بیش از سایر اقشار از تورم و افزایش هزینههای زندگی آسیب میبینند»، تاکید کرد: اگر روند فعلی ادامه پیدا کند و همزمان دستمزدها متناسب با افزایش هزینههای زندگی اصلاح نشود، فشار معیشتی بر کارگران، بازنشستگان، کارگران فصلی و سایر گروههای کمدرآمد بیش از گذشته افزایش خواهد یافت و شکاف میان درآمد و هزینههای زندگی عمیقتر میشود.
به نقل از: ایلنا